Maak mee van 2018 het Marx200jaar

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Schuilt er niet in het gros van de bevolking een kleine kapitalist? Hoeveel mensen dromen er niet van om rijk te worden? Vandaar dat op de lotto spelen (en met uitbreiding alle kansspelen) zo succesvol is. je hoeft enkel de vraag te stellen "Wat zou je doen als je de lotto wint?" Wedden dat dit de top 3 antwoorden zijn: een groot huis kopen, een schone (klasse-) auto kopen, reizen... Welke vraag stelt men bij de bank? Juist. "Wat brengt het op?" Terwijl men eigenlijk als eerste vraag zou moeten stellen: "Waarvoor zal mijn geld gebruikt worden?". Ethisch bankieren is zo weinig ingeburgerd. Voor wie geïnteresseerd is; bankwijzer.be helpt je op weg. Ik kom zo stilaan tot de conclusie dat solidariteit voor de meesten niet verder strekt dan de eigen portemonnee en situatie. Helaas. Hoeveel moet men eigenlijk bezitten om genoeg te hebben? Iedereen zou zijn eigen consumptie in vraag moeten stellen. Spijtig dat consumptie in de meeste gevallen gelijk staat aan kwantiteit (veel voor weinig geld) en niet aan kwaliteit (goed, gezond, duurzaam, met respect voor mens en milieu). Tegelijkertijd realiseer ik me dat heel wat mensen gedoemd zijn om minderwaardige (goedkope) producten aan te schaffen omdat ze de middelen niet hebben. Het moet ook gezegd dat duur niet automatisch betekent dat het product beantwoord aan duurzame en ethische ontwikkeling...
Dat heeft u zeer mooi geschreven en is volkomen waar! Inderdaad: hoeveel moet men eigenlijk bezitten om genoeg te hebben? Zoals altijd: overdaad schaadt! Afgelopen week nog gelezen: in GB kan je een gepersonaliseerde nummerplaat afkopen voor een voertuig van iemand anders, momenteel staat de kentekenplaat F1 te koop voor 16 MILJOEN EURO!!! , iemand had al bijna zoveel geboden maar het was nog niet genoeg! Terwijl een gewone sterveling al heel blij is dat hij een auto kan kopen van 20000€ worden er absurde bedragen uitgegeven aan iets totaal nutteloos. Wat velen ook niet beseffen is dat materialisme niet gelijk staat aan GELUK. Voedsel,warmte,dak boven hoofd en vooral LIEFDE zijn de essentiële zaken in het leven. Want daar is in onze huidige maatschappij groot gebrek aan: LIEFDE EN RESPECT VOOR MEKAAR. Als men deze basis hanteert kom je al ver en als we duurzame producten kopen,die misschien wel duurder zijn maar veel langer meegaan kom je uiteindelijk veel beter uit. Dus we moeten beginnen met de hand boven ons eigen hoofd te houden . Maar voor sommigen is het NOOIT GENOEG en dan krijg je een ontwrichting in het systeem. Waarom moet een CEO 1 of 2 miljoen per jaar hebben terwijl een modaal gezin met een jaarinkomen van 60000€ perfect in zijn behoefte kan voldoen. Ik kan begrijpen dat mensen met een grote verantwoordelijkheid wat meer hebben maar in de dag van vandaag lopen de verschillen onverantwoord op. Blijkbaar lukt het niet om iedereen een degelijk loon toe te kennen zodanig je de eindjes niet moet aan mekaar knopen en zonder al teveel kopzorgen een NORMAAL LEVEN kan leiden. Dat komt doodeenvoudig omdat de verschillen veel te groot zijn!
Op 24 februari stemmen de Cubanen over het ontwerp van een nieuwe grondwet, na maandenlang overleg waarbij bijzonder veel aandacht is besteed aan sociale en maatschappelijke thema’s. En in een tijd met heel wat regionale spanning spreekt Washington dreigende taal.

Vandaag 22 februari betoogden zo'n 2.000 werknemers uit de zorgsector op initiatief van de drie  vakbonden uit de non-profit tegen de invoering van de persoonsvolgende financiering voor kinderen en jongeren met een handicap, dat Vlaams minister  Jo Vandeurzen (CD&V) nu ook voor minderjarigen met een beperking wil invoeren. Voor meerderjarigen met een handicap, bestaat dat al sinds 1 januari 2017 en die ervaring is zeker niet positief, vinden de betogers.

Op 7 februari betoogden in Brussel zo’n duizend werknemers van de Vlaamse woonzorgcentra voor meer personeel en betere zorg voor bewoners. PVDA-leden uit de zorgsector stapten mee en luisterden naar de bezorgdheden van hun collega’s.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.