Zij vonden geen school voor hun kind

Foto Willem Velthoven/Flickr
Foto Willem Velthoven/Flickr
Thema's
Onderwijs

Commentaar toevoegen

Reacties

in de steden is er waarschijnlijk geen tekort aan scholen. Alleen moeten we anders gaan beginnen denken over de organisatie van de leerplicht. Vooreerst ben ik voorstander van de afschaffing van de ideologische netten. De vrije confessionele scholen (katholiek onderwijs, joods atheneum en dergelijke meer) hebben vele middelen omdat zij bovendien gesponsord worden door de sector. Bovendien hebben katholieke scholen nog vele gebouwen die vroeger kloosters waren. Het openbaar onderwijs (gemeenschapsonderwijs, gemeentelijke basisscholen) moeten het met heel wat minder doen omdat zij enkel functioneren met het geld van de respectievelijke overheid. Bovendien kunnen de vrije scholen selectief zijn in wie ze inschrijven. Openbaar onderwijs kan dat wettelijk niet. In Vlaanderen heerst nog steeds de mythe dat een vrije school betere kwaliteit aflevert. Hierdoor ontstaat gettovorming want openbaar onderwijs wordt dan de zogenaamde vuilbak. Waarom niet gewoon wettelijk bepalen dat een kind verplicht wordt naar de school te gaan die het dichtste ligt bij zijn woonplaats? Niet voldoende plaats? Dan moet de school zich maar aanpassen want worden de scholen niet gesubsidieerd volgens het aantal leerlingen? Dit zal bovendien de sociale mix bevoordelen wat volgens mij een belangrijk opvoedend element voor het kind is. En dan worden alle scholen ook kwalitatief gelijk? Zou dit misschien deels het inschrijvingsprobleem kunnen oplossen?

Nadat ze eerste regeerde met extreemrechts zetten de conservatieven (ÖVP, Oostenrijkse Volkspartij) hun asociale beleid voort, nu met de groenen. Op het menu: lagere vennootschapsbelastingen, meer macht voor verhuurders versus huurders en een stevig migratiebeleid. Dit alles overgoten met een groen laagje vernis. Interview met journalist Benjamin Opratko.

Ralia is 50 jaar. Ze werkt al 26 jaar bij Sodexo, waar ze ook vakbondsafgevaardigde is. Bij de volgende sociale verkiezingen zal ze weer kandidaat zijn op de lijsten van het ACV. Een portret.

Tussen 11 mei en 24 mei 2020 kiezen 1,8 miljoen arbeiders en bedienden op hun bedrijf of kantoor hun afgevaardigden in ondernemingsraad en veiligheidscomité. De sociale verkiezingen vinden om de vier jaar plaats, volgend jaar in 7.000 bedrijven. Ze zijn een hoogtepunt voor de democratie.

De rechter had amper zijn vonnis voorgelezen, of er barstte een uitbundig applaus uit bij de vele milieu-activisten in de zaal. Twaalf jongeren hadden in november 2018 een dag de kantoren van de bank Crédit Suisse in Zwitersland bezet en daarvoor in eerste aanleg vrij zware geldboetes gekregen. Maar nu oordeelde de rechter anders: “Ik besluit dat hun actie noodzakelijk en proportioneel was.”

Een toename van het busvervoer met 85% in één jaar, minder autogebruik, minder asociaal gedrag en tevreden reizigers. Duinkerke toont dat beter en gratis openbaar vervoer wel degelijk werkt.

Parlementsleden die meer dan 11.000 euro per maand verdienen, een Europese Commissie die de multinationals op handen draagt … Welkom in de wondere wereld van de Europese Unie. Marc Botenga, europarlementslid voor de PVDA, leert die wereld van binnenuit kennen en deelt zijn eerste ervaringen met ons.

In april 2017 lanceerde de Kroatische regering een plan om de pensioenleeftijd van 65 naar 67 jaar op te trekken en de voorwaarden voor vervroegd pensioen te verstrengen. Het parlement keurde dat plan goed. Maar de werkende mensen niet en die dwongen de regering op haar stappen terug te keren. Het relaas van een succesverhaal.

De drone-moord op generaal Qasem Suleimani, op 3 januari in de Iraakse hoofdstad Bagdad, deed de wereld opschrikken. Het aanslepende oorlogsklimaat in het Midden-Oosten, de nooit aflatende dreiging, de wreedheden, het onnoemelijke lijden, de massale vluchtelingenstromen… de publieke opinie werd er eens te meer aan herinnerd. De nieuwe escalatie confronteert ons ook opnieuw met de complexiteit van de situatie in het Midden-Oosten. We staan stil bij zeven belangrijke vragen.

“Het beeld dat je in alles de beste moet zijn, gaat samen met grote maatschappelijke onzekerheid”, stelt Paul Verhaeghe, psychoanalyticus en hoogleraar aan de Universiteit van Gent. We spraken hem op ManiFiesta.

Geen tijd, geen tijd! We hebben het allemaal veel te druk. Een nijpend maatschappelijk probleem dat centraal staat in “De strijd om tijd”, een boek van Olivier Pintelon. “Tijdens het spitsuur van ons leven werken we teveel”, stelt de politicoloog in dit boeiende pleidooi voor een kortere werkweek.