Werknemers Oleon Ertvelde willen 'jobs, jobs, jobs' door arbeidsduurvermindering met extra aanwervingen

Foto Solidair
Foto Solidair

Commentaar toevoegen

Reacties

Het gaat hier om veel meer. Wetenschappelijke studies hebben uitgewezen dat er door de automatisatie / robotisering op korte tot middellange termijn 50% van de immer zaligmakende jobs-jobs-jobs zullen verdwijnen. Nu wil de uitgesproken rechtse regering daar op anticiperen door het gepeupel te degraderen tot armoezaaiers wat enkel zal kunnen gehandhaafd worden onder een repressief regime. Dat wordt miserie en onveiligheid troef. Kan het anders ? Ik denk het wel en denk daarbij aan het langzamerhand invoeren van een basisloon dat naar eigen behoefte kan aangevuld worden met inkomsten uit arbeid. En kijk, in combinatie met een basisloon zouden die Flexi-jobs / interims misschien wel aanvaardbaar zijn. Ziet ge Peerke Peeters. Ge zoudt misschien beter eens met links gaan praten na de volgende verkiezingen. En wie weet wordt ge wel de volgende Premier. Premier Peeters, dat klinkt uitstekend.
Inderdaad, nog nooit werd er zoveel rijkdom geproduceerd. Dus kansen genoeg om IEDEREEN in ons landje er laten mee van te genieten. De één al wat meer dan de andere. En wat doet de NV/A ondertussen. Aha, na een aanpassing van art. 195 van de Grondwet zou nu ook art. 62 moeten worden aangepast (stemplicht). En wat wordt het daarna. Aanpassing van art. 12 (de vrijheid van personen is gewaarborgd) of aanpassing van art. 15 (de woning is onschendbaar). Of laat ons misschien maar toute de suite de ganse titel II (de Belgen en hun rechten) de vuilbak inkieperen. OPGERUIMD STAAT NETJES. Een doordenkertje van formaat.
En euh, vergeet niet dat om art. 12 van de Grondwet (de vrijheid van personen is gewaarborgd) te omzeilen al een poging werd ondernomen door het voorstel van onzen Bartholomeus om de NOODTOESTAND in te voeren.

Voor Anne-Emmanuelle Bourgaux, een gepassioneerde grondwetspecialiste met een passie, was het algemeen stemrecht een funda

Ruim zeshonderd kunstenaars uit diverse disciplines trokken vanochtend van station Brussel Centraal naar het Vlaams Parlement. Daar stelde de Vlaamse Minister-President zijn fel betwiste cultuurnota voor. “Cultuur is solidair”, klonk het eensgezind. De sector verbindt zijn strijd uitdrukkelijk aan die van alle sectoren die door de besparingswoede worden getroffen.

Tweeduizend mensen uit de cultuursector verzamelden gisteren in de Brusselse Beursschouwburg. Op initiatief van State of the Arts werd overlegd over mogelijke antwoorden op de drastische besparingen die de regering Jambon aan de cultuursector oplegt.

“Wij vragen geen wonderen en al helemaal niet meer loon, we vragen gewoon dat onze job van chauffeur weer aangenaam wordt”, zo vat een chauffeur/vakbondsman van de stelplaats Grimbergen het probleem bij De Lijn samen. Hij is er zeker van dat de staking van morgen woensdag in heel Vlaanderen een succes wordt. “Elke chauffeur zal het je vertellen: er moet nu dringend iets gebeuren of het gaat helemaal ontploffen.”

Begin oktober begon in Chili een protestbeweging tegen de verhoging van de prijzen van het openbaar vervoer in de hoofdstad Santiago. Op 28 oktober haalden de actievoerders hun slag thuis: de aangekondigde prijsverhoging gaat niet door. Maar dat is niet het enige gevolg van de beweging.

Evo Morales, huidig president van Bolivia, werd op zondag 10 november gedwongen om af te treden, door een staatsgreep. Geconfronteerd met straatgeweld en muiterij van de politie had hij de keuze tussen verder escalerend conflict of ontslag. Maar wat is de echte inzet van deze staatsgreep?

De vakbonden bij de VRT komen in verzet en roepen iedereen die de democratie wil verdedigen op om zich daarbij aan te sluiten.

Overzicht van de inhoud van ons november-decembernummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.

In Chicago zijn de leerkrachten en het onderwijspersoneel, samen 35.000 mensen, voor de tweede keer in zeven jaar in staking. Opnieuw is de lerarenvakbond de motor van een sociale beweging. De stakers zijn het niet eens met het sinds lang gehanteerde principe dat vakbonden alleen eisen mogen stellen rond arbeidsomstandigheden, loon en vergoedingen.

Het Deense model is voor een aantal Vlaamse politici een voorbeeld. Verschillende maatregelen van de recent gevormde Vlaamse regering zijn er door geïnspireerd. Theo Francken en het Vlaams Belang lopen er mee te koop en zelfs sommige sp.a'ers zien er wel iets in, in navolging van de Deense sociaaldemocraten. Sommigen zien het zelfs als een inspiratiebron voor een federale regering met N-VA en socialisten. Reden te meer om dat “model” eens onder de loep te nemen.