Werknemers Oleon Ertvelde willen 'jobs, jobs, jobs' door arbeidsduurvermindering met extra aanwervingen

Foto Solidair
Foto Solidair

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Het gaat hier om veel meer. Wetenschappelijke studies hebben uitgewezen dat er door de automatisatie / robotisering op korte tot middellange termijn 50% van de immer zaligmakende jobs-jobs-jobs zullen verdwijnen. Nu wil de uitgesproken rechtse regering daar op anticiperen door het gepeupel te degraderen tot armoezaaiers wat enkel zal kunnen gehandhaafd worden onder een repressief regime. Dat wordt miserie en onveiligheid troef. Kan het anders ? Ik denk het wel en denk daarbij aan het langzamerhand invoeren van een basisloon dat naar eigen behoefte kan aangevuld worden met inkomsten uit arbeid. En kijk, in combinatie met een basisloon zouden die Flexi-jobs / interims misschien wel aanvaardbaar zijn. Ziet ge Peerke Peeters. Ge zoudt misschien beter eens met links gaan praten na de volgende verkiezingen. En wie weet wordt ge wel de volgende Premier. Premier Peeters, dat klinkt uitstekend.
Inderdaad, nog nooit werd er zoveel rijkdom geproduceerd. Dus kansen genoeg om IEDEREEN in ons landje er laten mee van te genieten. De één al wat meer dan de andere. En wat doet de NV/A ondertussen. Aha, na een aanpassing van art. 195 van de Grondwet zou nu ook art. 62 moeten worden aangepast (stemplicht). En wat wordt het daarna. Aanpassing van art. 12 (de vrijheid van personen is gewaarborgd) of aanpassing van art. 15 (de woning is onschendbaar). Of laat ons misschien maar toute de suite de ganse titel II (de Belgen en hun rechten) de vuilbak inkieperen. OPGERUIMD STAAT NETJES. Een doordenkertje van formaat.
En euh, vergeet niet dat om art. 12 van de Grondwet (de vrijheid van personen is gewaarborgd) te omzeilen al een poging werd ondernomen door het voorstel van onzen Bartholomeus om de NOODTOESTAND in te voeren.
Op 24 februari stemmen de Cubanen over het ontwerp van een nieuwe grondwet, na maandenlang overleg waarbij bijzonder veel aandacht is besteed aan sociale en maatschappelijke thema’s. En in een tijd met heel wat regionale spanning spreekt Washington dreigende taal.

Vandaag 22 februari betoogden zo'n 2.000 werknemers uit de zorgsector op initiatief van de drie  vakbonden uit de non-profit tegen de invoering van de persoonsvolgende financiering voor kinderen en jongeren met een handicap, dat Vlaams minister  Jo Vandeurzen (CD&V) nu ook voor minderjarigen met een beperking wil invoeren. Voor meerderjarigen met een handicap, bestaat dat al sinds 1 januari 2017 en die ervaring is zeker niet positief, vinden de betogers.

Op 7 februari betoogden in Brussel zo’n duizend werknemers van de Vlaamse woonzorgcentra voor meer personeel en betere zorg voor bewoners. PVDA-leden uit de zorgsector stapten mee en luisterden naar de bezorgdheden van hun collega’s.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.