Wat is er aan de hand in Venezuela?

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Als vriend van Venezuela, waar ik meewerkte aan collaboratieve wetenschappelijke projecten van 1990 tot 2008, en waar ik nog vele vrienden heb, moet ik zeggen dat het artikel in Solidair van juni over Venezuela ondermaats was. Het is niet omdat de burgerlijke dagbladen het Venezolaans regime als voorbeeld van een 'socialistische staat' willen doodverven, dat wij het huidige Venezuela van president Maduro als voorbeeld van een 'socialistische' maatschappij willens nillens moeten verdedigen. De meeste venezolanen die zich achter de bolivariaanse revolutie van Hugo Chavez hebben geschaard, ondervinden aan den lijve dat president Maduro deze progressieve poging al lang de rug heeft toegekeerd. Het laatste bewijs daarvan is dat hij de bolivariaanse grondwet, één van de meest vooruitstrevende grondwetten ooit geschreven en door de overgrote meerderheid van de bevolking gestemd, wil veranderen om zijn macht te behouden. Deze macht is nu grotendeels in de handen van de reactionaire venezolaanse legerleiding en de 'bolivariaanse bourgeoisie' die zich rijk hebben gemaakt door corruptie en hun rijkdom willen veilig stellen desnoods met geweld tegen de bevolking. Niet alleen wordt daarvoor het gehele officiële repressieapparaat gebruikt maar ook paramilitaire stoottroepen die ongestraft misdaden mogen plegen. Zo werden de laboratoria van het Tropisch Geneeskundig Instituut van de Centrale Universiteit van Caracas gevandaliseerd en leeggeplunderd door zulke stoottroepen, die zogezegd instaan voor de veiligheid. De verantwoordelijken van deze misdaad werden geïdentificeerd en voor het gerecht gebracht maar daar werden zij vrijgesproken onder druk van de 'bolivariaanse' regering. De auteurs zouden er beter aan gedaan hebben een analyse te maken van de oorzaken van het fiasco van het Chavez experiment. Dat de prijsdaling van de olie daar iets mee te maken heeft gehad, is overduidelijk maar dit kan niet verhinderen om een kritische analyse te maken over het falen van het regime zelf. Deze analyse wordt gemaakt door de linkse vleugel van de 'bolivariaanse' partij, die afstand heeft genomen van het huidig regime, dat zij meer en meer als een militaire dictatuur aanziet. Daarover wordt geen woord gerept in het artikel. Ik raad daarom aan de auteurs aan de artikels over Venezuela te lezen die regelmatig verschijnen in 'Le Monde Diplomatique'.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.
Veel mensen zijn woedend over het beleid van de traditionele partijen. Het Vlaams Belang doet alsof het de belangen van het volk verdedigt, maar in haar daden zien we een partij die ten dienste staat van de rijken. Vijf veelzeggende feiten over het Vlaams Belang die je absoluut moet weten.

Duizenden jongeren komen al drie weken na mekaar op straat om van de regering een ambitieuzer klimaatplan te eisen. Tegelijk zien we dat in 2018 slechts één op twee treinen stipt op tijd reed. Kan de minachting van de overheid voor de gerechtvaardigde eisen van de jonge klimaatbeweging nog meer symbolisch zijn? Toevallig werden gisteren in de Kamercommissie Infrastructuur vakbonden en spoordirectie gehoord over de slechte prestaties van de NMBS op het vlak van stiptheid.

Zuid-Korea staat in rep en roer na de dood van een jonge interimarbeider. In zijn tas werden instantmaaltijden aangetroffen en die zijn uitgegroeid tot hét symbool van de strijd tegen de onzekere werk- en levensomstandigheden.