Wat is er aan de hand in Venezuela?

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Als vriend van Venezuela, waar ik meewerkte aan collaboratieve wetenschappelijke projecten van 1990 tot 2008, en waar ik nog vele vrienden heb, moet ik zeggen dat het artikel in Solidair van juni over Venezuela ondermaats was. Het is niet omdat de burgerlijke dagbladen het Venezolaans regime als voorbeeld van een 'socialistische staat' willen doodverven, dat wij het huidige Venezuela van president Maduro als voorbeeld van een 'socialistische' maatschappij willens nillens moeten verdedigen. De meeste venezolanen die zich achter de bolivariaanse revolutie van Hugo Chavez hebben geschaard, ondervinden aan den lijve dat president Maduro deze progressieve poging al lang de rug heeft toegekeerd. Het laatste bewijs daarvan is dat hij de bolivariaanse grondwet, één van de meest vooruitstrevende grondwetten ooit geschreven en door de overgrote meerderheid van de bevolking gestemd, wil veranderen om zijn macht te behouden. Deze macht is nu grotendeels in de handen van de reactionaire venezolaanse legerleiding en de 'bolivariaanse bourgeoisie' die zich rijk hebben gemaakt door corruptie en hun rijkdom willen veilig stellen desnoods met geweld tegen de bevolking. Niet alleen wordt daarvoor het gehele officiële repressieapparaat gebruikt maar ook paramilitaire stoottroepen die ongestraft misdaden mogen plegen. Zo werden de laboratoria van het Tropisch Geneeskundig Instituut van de Centrale Universiteit van Caracas gevandaliseerd en leeggeplunderd door zulke stoottroepen, die zogezegd instaan voor de veiligheid. De verantwoordelijken van deze misdaad werden geïdentificeerd en voor het gerecht gebracht maar daar werden zij vrijgesproken onder druk van de 'bolivariaanse' regering. De auteurs zouden er beter aan gedaan hebben een analyse te maken van de oorzaken van het fiasco van het Chavez experiment. Dat de prijsdaling van de olie daar iets mee te maken heeft gehad, is overduidelijk maar dit kan niet verhinderen om een kritische analyse te maken over het falen van het regime zelf. Deze analyse wordt gemaakt door de linkse vleugel van de 'bolivariaanse' partij, die afstand heeft genomen van het huidig regime, dat zij meer en meer als een militaire dictatuur aanziet. Daarover wordt geen woord gerept in het artikel. Ik raad daarom aan de auteurs aan de artikels over Venezuela te lezen die regelmatig verschijnen in 'Le Monde Diplomatique'.
Zuid-Korea staat in rep en roer na de dood van een jonge interimarbeider. In zijn tas werden instantmaaltijden aangetroffen en die zijn uitgegroeid tot hét symbool van de strijd tegen de onzekere werk- en levensomstandigheden.

Een delegatie van ACV en ABVV trok vandaag naar het kabinet van minister van Werk Peeters (CD&V). Met een pensioenpetitie en meer dan 67.000 handtekeningen.

Eind oktober gingen de werknemers van Aviapartner in staking. Vlak voor de herfstvakantie. Het was dagelijks in kranten en via tv te volgen, maar zelden ging die berichtgeving naar de kern van de zaak. Solidair laat twee voortrekkers aan het woord. Jan Ceulemans (53) uit Rumst en Kamal Afassi (38) uit Deurne: Jan werkt al 20 jaar bij Aviapartner op de cargo, Kamal al 18 jaar op de bagageafdeling, de handling. Ze zijn allebei delegee bij de BTB, de transportvakbond van het ABVV.

Het rommelt in de Duitse luchthavens. In alle grote luchthavens werd op 15 januari gestaakt met als inzet de loononderhandelingen voor de ongteveer 23.000 werknemers. De vakbond ver.di eist 20 euro per uur. Vooral de veiligheidsagenten die de passagiers, de vracht en de bagage controleren verdienen vandaag een stuk minder. Het artikel hieronder komt van de website van de vakbond ver.di.

In Frankrijk en België groeit de beweging  van de gele hesjes. De Franse president Emmanuel Macron probeert sinds midden november en het begin van de beweging tijd te winnen. Het jongste voorbeeld: een groot „nationaal debat” dat een anwtoord zou bieden op de verzuchtingen van de woedende werkers. Maar de gele hesjes trappen ook deze keer niet in de val.

In de volgende regering wil de N-VA absoluut de minister van Onderwijs leveren. Die moet dan een hervorming doorvoeren die ons wegleidt van het emanciperend onderwijs dat gelijkheid nastreeft.

Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.