Wat is er aan de hand in Venezuela?

 

Commentaar toevoegen

Reacties

Als vriend van Venezuela, waar ik meewerkte aan collaboratieve wetenschappelijke projecten van 1990 tot 2008, en waar ik nog vele vrienden heb, moet ik zeggen dat het artikel in Solidair van juni over Venezuela ondermaats was. Het is niet omdat de burgerlijke dagbladen het Venezolaans regime als voorbeeld van een 'socialistische staat' willen doodverven, dat wij het huidige Venezuela van president Maduro als voorbeeld van een 'socialistische' maatschappij willens nillens moeten verdedigen. De meeste venezolanen die zich achter de bolivariaanse revolutie van Hugo Chavez hebben geschaard, ondervinden aan den lijve dat president Maduro deze progressieve poging al lang de rug heeft toegekeerd. Het laatste bewijs daarvan is dat hij de bolivariaanse grondwet, één van de meest vooruitstrevende grondwetten ooit geschreven en door de overgrote meerderheid van de bevolking gestemd, wil veranderen om zijn macht te behouden. Deze macht is nu grotendeels in de handen van de reactionaire venezolaanse legerleiding en de 'bolivariaanse bourgeoisie' die zich rijk hebben gemaakt door corruptie en hun rijkdom willen veilig stellen desnoods met geweld tegen de bevolking. Niet alleen wordt daarvoor het gehele officiële repressieapparaat gebruikt maar ook paramilitaire stoottroepen die ongestraft misdaden mogen plegen. Zo werden de laboratoria van het Tropisch Geneeskundig Instituut van de Centrale Universiteit van Caracas gevandaliseerd en leeggeplunderd door zulke stoottroepen, die zogezegd instaan voor de veiligheid. De verantwoordelijken van deze misdaad werden geïdentificeerd en voor het gerecht gebracht maar daar werden zij vrijgesproken onder druk van de 'bolivariaanse' regering. De auteurs zouden er beter aan gedaan hebben een analyse te maken van de oorzaken van het fiasco van het Chavez experiment. Dat de prijsdaling van de olie daar iets mee te maken heeft gehad, is overduidelijk maar dit kan niet verhinderen om een kritische analyse te maken over het falen van het regime zelf. Deze analyse wordt gemaakt door de linkse vleugel van de 'bolivariaanse' partij, die afstand heeft genomen van het huidig regime, dat zij meer en meer als een militaire dictatuur aanziet. Daarover wordt geen woord gerept in het artikel. Ik raad daarom aan de auteurs aan de artikels over Venezuela te lezen die regelmatig verschijnen in 'Le Monde Diplomatique'.

De NMBS wil de openingsuren van de loketten van 75 stations inperken. Sommige stations zullen nog maar halftijds open zijn, andere gaan tijdens de weekends dicht. De strategie van het “ontvolken” van de stations gaat voort, ondanks protest van vakbonden en reizigers. Het verzet komt op gang. 

Het gebruik van geweld tegen de vreedzame bezetting van het plein voor het hoofdkwartier van het Soedanese leger in Khartoem was voorspelbaar. Maar de brutaliteit waarmee de paramilitaire groep RSF ( Rapid Support Forces) op maandagmorgen 3 juni optrad, blies meteen alle illusies over het nieuwe militaire regime op.

Bij de Europese verkiezingen hebben de twee grote politieke families een fikse achteruitgang geboekt. Daarmee heeft de kiezer duidelijk het harde besparingsbeleid van de Europese Unie willen afstraffen, velen hebben de buik vol van de klassieke neoliberale recepten en van de wereldvreemde kaste van politici. Maar die afkeer, die veralgemeende onvrede over het gevoerde antisociaal beleid vertaalt zich grotendeels in een verschuiving naar populistisch en extreem rechts en in mindere mate naar de ecologisten. Behalve in België verliest consequent links bijna overal pluimen.

Marc Botenga is het eerste Belgische Europarlementslid van authentiek links. Als PVDA-verkozenen zal hij de stem van de werkende bevolking verdedigen in het Europees parlement. De vernedering van het Griekse volk door de Europese elites was voor Marc de druppel: “De onrechtvaardigheid die het Griekse volk trof, voelde ik tot diep in mijn binnenste. Dat versterkte mijn overtuiging dat we onze strijd Europees moeten voeren”. Een portret.
Franse en Italiaanse havenarbeiders weigeren wapens aan boord te brengen van Saudische vrachtschepen. De wapens worden gebruikt in de oorlog in Jemen, volgens de VN de grootste menselijke catastrofe van deze tijd. Saudi-Arabië hongert de bevolking van Jemen doelbewust uit. Het Saudische regime is afhankelijk van Westerse wapenleveringen. De PVDA pleit voor een Europees wapenembargo.
De Partij Van De Arbeid (PVDA) heeft een fenomenaal sociale campagne gevoerd en gaat er opnieuw overal op vooruit, met scores van 6,6 % in Vlaanderen tot meer dan 12 % in Brussel en 13,5 % in Wallonië.
Met Maria Vindevoghel komt er een extra stevig linkse stem in de Kamer, aan de kant van de werknemers: “De arbeiders en arbeidsters hebben ook het recht om eindelijk een van hen in het parlement te zien”, meent ze.
De Vlaamse regering plant de invoering van een kilometerheffing op het hele Vlaamse wegennetwerk. Een slecht idee, vindt PVDA-voorzitter Peter Mertens. "De kilometertaks is asociaal en ondermijnt onze privacy. In plaats van ons blauw te betalen aan groene taksen, kunnen we beter investeren in beter openbaar vervoer", schrijft hij in een opinie.
De sp.a gaat in deze kiescampagne weer de linkse toer op. Een aantal voorstellen van de partij lijken zo weggelopen uit het programma van de PVDA. Maar hoe geloofwaardig is die bocht naar links?
“De laatste decennia kregen de werkende mensen het hard te verduren, voor een groot deel te wijten aan technologische veranderingen. Technologie kan echter ook een middel zijn om de situatie te verbeteren”, luidt het in de Britse liberale krant The Economist. Als antwoord op industrie 4.0 bereiden de vakbonden verzet 4.0 voor.