Waarom cipiers staken en hoe ze de regering doen wankelen

Foto Solidair
Foto Solidair

Commentaar toevoegen

Reacties

Ik werk al 33 jaar in de gevangenis. Al die jaren kwamen er maar drie punten telkens naar boven: 1. te weinig middelen, 2. te weinig personeel en 3. de overbevolking. Telkens wanneer we staakte kregen wij een beetje personeel bij en werden er gedetineerde verplaatst van de ene gevangenis naar een andere (het probleem verleggen), maar geen half jaar later zaten we weer in de zelfde situatie als voor de staking. Ik wil maar zeggen dat justitie voor het beleid een zuivere verliespost is waar men alleen juist dat bedrag in wil steken om te overleven, dit is niet alleen zo in de gevangenissen maar ook in de gerechtsgebouwen en alles wat daar in om gaat. Kijk maar naar de staat van de gerechtshoven en de wachttijden voor een zaak voorkomt. In de gevangenissen is dit juist hetzelfde. Een voorbeeld: in de gevangenis van Hoogstraten zijn er kamers waarvan men de ramen moet stutten omdat er anders de strik dreigt uit te vallen. Op zulks een kamers zitten nog gedetineerden. Als dit gebouw een privé eigendom, bv een hotel, moest zijn dan had met dit al jaren gesloten wegens onveilig. Men weet van de gevangenis van Hoogstraten al meer dan 20 jaar dat dit in erbarmelijke staat is en er wordt niets tegen gedaan. Minister Geens heeft dit dit jaar met eigen ogen kunnen vast stellen maar er gebeurd gewoon niets. Dan Merksplas, de opstand, het personeel zag dit al maanden van te voren aankomen. De directie is hiervoor gewaarschuwd maar in het kader van de bezuinigingen is er niets aan gedaan. Gevolg: een grote rekening om alles te herstellen en personeel dat geen vertrouwen meer heeft in het beleid omdat, door de besparingen en het niet willen luisteren door directie en hoofdbestuur naar de basis wij als personeel allang begrepen hebben dat onze veiligheid en gezondheid van VEEL minder belang is dan die éne euro die ze zouden kunnen besparen. Trouwens een personeelslid vervangen gaat veel gemakkelijker dan die euro besparen. Minister Geens heeft donderdag 12 mei zelf toegegeven dat altijd teweinig is geinvesteerd in het gevangeniswezen. Want na alle kritiek van de oppositie in het parlement over het al tweejaar op rij dalende budget voor justitie zei Geens zelf dat de vorige regeringen ook te weinig hadden geinversteerd, hoe kon het anders dan dat de gevangenis van Lantin ( is van de jaren '70) er is zo'n erbarmelijke toestand uitzag. Nou, als hij dit dan weet waarom doet hij er dan niets aan. Nu laat ze maar doen. Ik moet nog minstens 6 jaar werken voor ik op pensioen kan (40 jaar dienst). Mijn besluit staat vast, wanneer ik op pensioen ga verkoop ik hier alles en verhuis ik naar het buitenland. Ik zal mijn pensioen wel uitgeven in een land waar ik als mens wel gewardeerd wordt. Mischien geef ik dan ook wel mijn dagboek over justitie uit (ben hier al van 2001 mee bezig) de kans zit er dik in dat er dan nog meer gepensioneerde volgen. Wie weet......
Gevangenissen zijn geen hotels, maar men moet ook niet overdrijven, het is zeker niet van deze tijd dat men geen wc met stromend water ter beschikking heeft. Het is een oud zeer, dat er plaats gebrek is, men moet zoveel mogelijk terug sturen naar land van herkomst. Meestal zijn het mensen die in hun land nog veel ergere toestanden zien in de gevangenissen, maar de democratie geeft hen de kans om via de rechtbank geld te verkrijgen van vadertje staat, en wie gaat dit moeten ophoesten... de burgers. Als men eerder maatregelen had genomen en in plaats van te besparen op personeel een zwaar terugkeer beleid had gevoerd dan was het zo ver niet gekomen. Steeds maar vergaderen, en plannen maken zonder actie in de juiste richting, schept toestanden zoals vandaag en van de te betalen boetes aan gevangenen wordt in het journaal gezwegen. Ze gooien het geld over de balk en moeten steeds op zoek naar nieuwe miljarden en voor wat.... voor hun eigen stommiteiten.
Wat ik erg vind is, ondanks dat de problemen bij justitie en gevangenis al jaren de spuigaten uitlopen, en dat alle andere sectoren ook genoeg reden tot klagen hebben, dat de vakbonden over de sectoren heen niet eindelijk eens beginnen samenwerken en het land plat leggen totdat de werkgeversorganisaties en hun politieke poppetjes afdruipen. Dit land is geregeerd door de banken, de multinationals en de werkgeversorganisaties, die verantwoordelijk voor de crisis steeds de rekening door de werkman laat betalen. De grootste fraudeurs en oplichters die de arbeidsklasse gijzelen. De werkman in de straat moet beter geïnformeerd en tegen zichzelf beschermd, zodat zij opkomen voor hun rechten. Hoe kunnen we de arbeider laten front vormen als de vakbond nog niet kan samenwerken??
Vuurwerk donderdagmiddag op het Martelaarsplein in Brussel. Werknemers van de VRT, maar ook mensen uit de kunstensector en het hele middenveld kwamen betogen tegen de besparingen van de regering-Jambon. Solidair sprak met enkele manifestanten. “Voor ons is het simpel: als dit erdoor komt, is het gedaan met onze werking”, hoorden we bij sommigen.

Een stakingsbeweging gesteund door 66% van de bevolking. Niet verrassend als men weet dat het project van president Macron voor de hervorming van de pensioenen het systeem van de sociale bescherming heel diep aantast.

Het 7de congres van de Braziliaanse Arbeiderspartij (PT) van half november dit jaar was voor de 800 afgevaardigden op alle vlakken een hoogtepunt. Vooral door het optreden van de pas vrijgelaten voormalige president Lula da Silva, maar ook omdat het plaatsvond in een Brazilië waar president Bolsonaro zowat iedereen in zijn vizier neemt: vrouwen, zwarten, Indianen, linksen en progressieven. Relaas van op het congres.

Voor de allereerste keer hebben huishoudhulpen uit de sector van de dienstencheques een grote actie opgezet. Vanmorgen trokken ze massaal naar Brussel. “Als ik zie met hoeveel we hier vandaag zijn, heb ik hoop. Deze bijeenkomst is niet het einde, maar de eerste stap in een lange strijd.”

De Franse journalist Maurice Lemoine, specialist van het Latijns-Amerikaanse continent, spreekt over de pogingen van extreemrechts om Bolivia te destabiliseren, daarin gesteund door de VS en de EU. Die duwden president Evo Morales in ballingschap.

De dienstenchequesector vertegenwoordigt 140.000 huishoudhulpen die dagelijks meer dan een miljoen huishoudens helpen. Het gemeenschappelijke vakbondsfront organiseert op 28 november een staking. Naast een loonsverhoging van 1,1%, een noodzaak voor mensen die gemiddeld bruto 11,50 euro per uur verdienen, eisen zij respect. Uitleg van de belangrijkste betrokken partijen.

Je kan er vergif op innemen. Wanneer er CAO-onderhandelingen opstarten bij AB InBev, begint de directie met haar spierballen te rollen. Dat was afgelopen dinsdag niet anders. Nochtans stapelen de problemen bij de Leuvense bierbrouwer zich in sneltempo op.

Sinds het ontslag van Evo Morales zijn er al twintig doden gevallen. Jeanine Añez, die zich tot interim-president heeft uitgeroepen, geeft het leger de ruimte om hard op te treden.

Voor Anne-Emmanuelle Bourgaux, gepassioneerde en passionerende grondwetspecialiste was het algemeen stemrecht een fundamentele stap vooruit, die werd gemaakt onder druk van de straat. Met het algemeen stemrecht kwam er meer democratie ... maar het diende ook als dam tegen diepgaandere democratische hervormingen.

Ruim zeshonderd kunstenaars uit diverse disciplines trokken vanochtend van station Brussel Centraal naar het Vlaams Parlement. Daar stelde de Vlaamse Minister-President zijn fel betwiste cultuurnota voor. “Cultuur is solidair”, klonk het eensgezind. De sector verbindt zijn strijd uitdrukkelijk aan die van alle sectoren die door de besparingswoede worden getroffen.