VRT-personeel wil een sterke Openbare Omroep en voert actie op 5 december

Foto Capturepb / Shutterstock.com
Foto Capturepb / Shutterstock.com

Commentaar toevoegen

Reacties

Het schandalige is dat de top van VRT uit partijkaarten bestaat en lopen te graaien dat het een lieve lust is. Waar de VRT vroeger een gerespecteerde waarde was is het verworden tot een slechte organisatie die enkel dient voor de postjes van politiek bevriende partijleden die er een schandalig hoog loon krijgen om niets te doen. Hetzelfde gebeurd bij de Watergroep, Limburg.net, Proximus en tal van anderen. Bezuinigen doen ze op alles en vooral het lager personeel zolang de politieke vriendjes maar kunnen graaien. Zo krijgt Luc van den Brande slechts 13000 euro per jaar om niks te doen! De andere 12 politiekers die er zitten voor piet snot krijgen elk 6500 euro. Als ze niet eens opdagen krijgen ze standaard 3250 euro per persoon. Waarom is daar eigenlijk een raad van bestuur? De overheid is de baas dus die raad dient tot niks, zakkenvullerij tot en met. Ze hebben overigens hun zitpenningen en vaste vergoeding verhoogd....wie moet er nu besparen? De politieke vriendjes alvast niet. Dat Jambon bespaard op die kiekens maar dat doet Jambon niet, die kiekens kunnen gewoon doorgraaien of ze iets doen of niet. Het is gewoon een schandaal. Waarom bespaart men niet op de senaat? De partijen kregen compensatie en de NVA zat in de regering. Ze namen wel het geld aan maar van afschaffing geen sprake. Waarom schaffen ze de gouden-handdruk niet af indien niet verkozen? Niks van dat. Waarom krijgt de Colruyt subsidies voor zonnepanelen terwijl ze dat in een aparte holding hebben om belastingen te ontwijken en ze maken winst tot en met! Jambon en zijn kornuiten werken enkel voor politiekers en hun stinkend rijke vrienden....de bevolking kan hun gestolen worden, wij mogen het wel betalen. VRT zal verder afglijden zolang Luc en zijn vriendjes maar geld kunnen scheppen. De Duitsers hebben er een uitdrukking voor: Zum Kotzen!
Dat mag niet gebeuren: de VRT misbruiken om Niets Voor Anderen te helpen België te doen uiteenvallen. Iedereen in het verzet!
Ondertussen willen enkele moedigen een alternatieve bank oprichten. Zowat alle denkbare middenveldorganisaties hebben zich vanaf het eerste uur achter dit initiatief geschaard. Op dit moment staat de teller op 18.566.780€ bijeen gebracht door schamele 27.429 investeerders. We hebben nog slechts enkele uren de tijd om de 30 miljoen te halen. Het maakt mij intriest. Er staat 270.000.000.000€ op de spaarboekjes en daarvan is slechts 0,11% nodig om te bewijzen dat een alternatieve bank bestaansrecht zou kunnen krijgen. Links is zich stierlijk belachelijk aan het maken. De grote rechtse winnaars zitten er waarschijnlijk met heel veel leedvermaak naar te kijken. Het draagvlak om iets te doen tegen het vuile kapitalisme blijkt dus toch wel zeer miniem. Ik voel me als mede-investeerder in de steek gelaten door het linkse segment van onze samenleving (of het nu Groen, S.pa, PVDA is). Blijkbaar geloven heel weinig wereldverbeteraars in hun eigen ideologie. Solidariteit blijkt niet verder te strekken dan de eigen portefeuille. Dus neen, ik loop niet meer achter pancartes aan met holle slogans. Ik dacht dat de tijd rijp was om eindelijk de daad bij het woord te voegen. In veel landen is men bereid om letterlijk hun leven te geven om op te komen voor hun rechten. Heel wat linkse kiezers zitten toch nog niet in de armoede dat ze zelfs nog niet bereid zijn om eventueel 20€ te verliezen, laat staan hun leven? Als overmorgen blijkt dat we het niet gehaald hebben, dan stop ik alle donaties. Ik heb geen goesting meer om het OCMW van het middenveld te zijn. Verder wens ik aan diegene die eraan meedoen veel geluk met de volgende lottotrekking of krasbiljet. U hebt 99,99999...% kans dat u uw geld net zo goed in de vuilnisbak had kunnen kieperen.

Nadat ze eerste regeerde met extreemrechts zetten de conservatieven (ÖVP, Oostenrijkse Volkspartij) hun asociale beleid voort, nu met de groenen. Op het menu: lagere vennootschapsbelastingen, meer macht voor verhuurders versus huurders en een stevig migratiebeleid. Dit alles overgoten met een groen laagje vernis. Interview met journalist Benjamin Opratko.

Ralia is 50 jaar. Ze werkt al 26 jaar bij Sodexo, waar ze ook vakbondsafgevaardigde is. Bij de volgende sociale verkiezingen zal ze weer kandidaat zijn op de lijsten van het ACV. Een portret.

Tussen 11 mei en 24 mei 2020 kiezen 1,8 miljoen arbeiders en bedienden op hun bedrijf of kantoor hun afgevaardigden in ondernemingsraad en veiligheidscomité. De sociale verkiezingen vinden om de vier jaar plaats, volgend jaar in 7.000 bedrijven. Ze zijn een hoogtepunt voor de democratie.

De rechter had amper zijn vonnis voorgelezen, of er barstte een uitbundig applaus uit bij de vele milieu-activisten in de zaal. Twaalf jongeren hadden in november 2018 een dag de kantoren van de bank Crédit Suisse in Zwitersland bezet en daarvoor in eerste aanleg vrij zware geldboetes gekregen. Maar nu oordeelde de rechter anders: “Ik besluit dat hun actie noodzakelijk en proportioneel was.”

Een toename van het busvervoer met 85% in één jaar, minder autogebruik, minder asociaal gedrag en tevreden reizigers. Duinkerke toont dat beter en gratis openbaar vervoer wel degelijk werkt.

Parlementsleden die meer dan 11.000 euro per maand verdienen, een Europese Commissie die de multinationals op handen draagt … Welkom in de wondere wereld van de Europese Unie. Marc Botenga, europarlementslid voor de PVDA, leert die wereld van binnenuit kennen en deelt zijn eerste ervaringen met ons.

In april 2017 lanceerde de Kroatische regering een plan om de pensioenleeftijd van 65 naar 67 jaar op te trekken en de voorwaarden voor vervroegd pensioen te verstrengen. Het parlement keurde dat plan goed. Maar de werkende mensen niet en die dwongen de regering op haar stappen terug te keren. Het relaas van een succesverhaal.

De drone-moord op generaal Qasem Suleimani, op 3 januari in de Iraakse hoofdstad Bagdad, deed de wereld opschrikken. Het aanslepende oorlogsklimaat in het Midden-Oosten, de nooit aflatende dreiging, de wreedheden, het onnoemelijke lijden, de massale vluchtelingenstromen… de publieke opinie werd er eens te meer aan herinnerd. De nieuwe escalatie confronteert ons ook opnieuw met de complexiteit van de situatie in het Midden-Oosten. We staan stil bij zeven belangrijke vragen.

“Het beeld dat je in alles de beste moet zijn, gaat samen met grote maatschappelijke onzekerheid”, stelt Paul Verhaeghe, psychoanalyticus en hoogleraar aan de Universiteit van Gent. We spraken hem op ManiFiesta.

Geen tijd, geen tijd! We hebben het allemaal veel te druk. Een nijpend maatschappelijk probleem dat centraal staat in “De strijd om tijd”, een boek van Olivier Pintelon. “Tijdens het spitsuur van ons leven werken we teveel”, stelt de politicoloog in dit boeiende pleidooi voor een kortere werkweek.