Vriendelijk verkrachten bestaat niet

Foto Pietro Naj-Oleari/European Parliament/Flickr
Foto Pietro Naj-Oleari/European Parliament/Flickr

Commentaar toevoegen

Reacties

Het is nodig dat we veiligheid bovenaan de lijst zetten en dat de gelijkheid van vrouwen en mannen een normaal iets is. Toch is het dus geen vanzelfsprekendheid en dienen we er voor te zorgen dat vrouwen zich ook veilig en beschermd voelen. Dat sommige mensen daar tegen zijn bewijst hoe rot die mensen denken en toestaan dat verkrachtingen gebeuren. Dit kan stoppen door ons in te zetten voor meldingssystemen die werken aan verbeteringen in veiligheid en het is dus van belang dat vrouwen sneller en eerder aan de noodrem moeten kunnen trekken. Stop moeten zeggen en nee zeggen is al vaak te laat, daarom is het van groot belang dat onze maatschappij drank en drugs en geweld afkeurd en niet toejuicht. De maatschappij dat ben jij ook. Dus doe iets om de maatschappij te verbeteren en mensen bewust te maken. Het dragen van tshirts met teksten zoals NEE is NEE kan helpen. Maar ook een app of een site of blog of een lokaal gespreksgroepje en een dialoog aan tafel. Maak je buurt jouw missie en help de vrouwen en mannen om elkaar te respecteren en te begrijpen. Leven is geen last of lust maar liefde en respect als je dat wil en aan werkt. Ga niet roken, drinken en gokken maar ga wandelen, zingen, dansen en praten. Echte liefde bestaat en kan zonder zorgen. Leven zonder geweld en zonder verdriet is mogelijk. Praat met elkaar en gun elkaar de rust en reinheid en regelmaat die men persoonlijk wenst. Stem je behoeftens op elkaar af en zie dat je vriendschappelijk kan groeien. Verkrachters mogen van mij levenslang gevangenis krijgen en in een cel aangedaan worden wat ze anderen aan hebben gedaan. Maak van de wereld geen slachtoffers of daders maar doe goed en geef respect. GODOGOOD.BE
Profiteurs van een situatie zijn er blijkbaar evenzeer in onze directe omgeving, als bijvoorbeeld onder 'vreemden', van welke aard ook. De rechter die dit oordeel velt, moet minstens partijdigheid worden verweten. Hij spreekt de dader vrij en geeft de schuld (deels, maar doorslaggevend) aan het slachtoffer. Hoelang moet het nog duren vooraleer mannen het respect opbrengen om de weigering van een vrouw serieus te nemen? Verkrachting is altijd gewelddadig, omdat er geweld wordt gebruikt, tegen de zin van het slachtoffer, om haar te 'overmeesteren'. Nooit mogen we dat tolereren en ik vind dat dit proces moet overgedaan worden en de dwalende rechter een sanctie moet krijgen. (Wat zou hij zeggen als het slachtoffer zijn eigen dochter was?)
Verkrachting is een vorm van seksuele oorlogsvoering. Walgelijk en verachtelijk! Het is een grove schending van de mensenrechten. Meer en meer blijkt dat onder dit systeem de alom geprezen gelijkwaardigheid van man en vrouw een grote klucht is. Niet alleen worden in de ogen van vrouwen dan meteen alle mannen een potentiële dader, maar ook blijkt hierdoor dat het individualisme doordringt tot het meest intieme van de mens: zijn of haar seksualiteit. De zogenaamde 'vrijheid en blijheid' als het op seks aankomt, moet vervangen worden door respect voor de eigenheid en de geaardheid van anderen: dit wil zeggen een vorm van seksuele discipline die het voortbestaan van de menselijke soort beschermt. Wat we nu meemaken is een doorgedreven vorm van individualisme dat een waardige beleving van seksualiteit uitsluit met een totaal misprijzen voor anderen.
Ik mis bepaalde info in dit artikel. De acht keer ‘nee’ wordt wel vermeld, maar ik lees in de krant dat de dader ook gestopt was nadat hij het besef kreeg dat het ongepast was (hoe komt dat hij zo laat pas het besef kreeg?), dat hij tot zijn 30ste is samen geweest met een slachtoffer van seksueel misbruik en de impact ervan maar al te goed kent (blijkbaar is kennis niet voldoende maar is er iets diepers aan de hand), dat het slachtoffer heeft terug gekust bij het buitengaan (blijkbaar om te laten blijken dat er niets aan de hand was), dat het verdict werd uitgesproken door een rechtscollege waarin 2 vrouwen zetelden, … Ik vraag me af wat we allemaal niet weten vooraleer we als buitenstaanders tot een oordeel kunnen komen. Opschorting van straf, dat blijkbaar in 2-3% van de gevallen wordt uitgesproken, lijkt me niet automatisch ‘straffeloosheid’. Er moet aan bepaalde voorwaarden worden voldaan vooraleer men tot deze beslissing komt. Is de dader begonnen aan therapie? Zijn er afspraken gemaakt tussen dader en slachtoffer? … Dat maakt dit artikel zo interessant: zonder dat we eigenlijk weten waar het over gaat, komen onze wraakgevoelens naar boven en vragen we voor hardere sancties. We trachten geweld in de samenleving tegen te gaan, maar volgen hetzelfde projectiemechanisme waarmee geweld ontstaat. De brave dr. Jekyll verandert in mr. Hyde… Impliciet wordt de theoretische kapstok van verkrachting als patriarchale uitspatting gebruikt. Ik vraag me echter af of beide verkrachtingscasussen resultaat zijn van machismo, of slechts in de hoofde van sommige mannen bij de tweede casus (meisje van 17)? Zullen vrouwen minder tweederangsburgers zijn als er hardere straffen zijn voor de 2-3% daders die nu opschortingen van straf krijgen? Zal langere opsluiting leiden tot een veiliger en vrouwvriendelijker wereld? Wat zijn de huidige straffen gemiddeld bij verkrachtingszaken, en welk resultaat leveren ze op? Wat doen we met de gewelddaden waarbij vrouwen (soms meer dan) mannen de dader zijn, vaak tegen kinderen? Niettegenstaande dat we straffeloosheid moeten tegengaan, en ervoor zorgen dat machtsmisbruik zo min mogelijk wordt, denk ik niet dat de samenleving vrouwvriendelijker (en vrouwelijker) zal worden als we pleiten voor het in stand houden van een mannelijk, inquisitoir rechtstelsel waar ‘de samenleving’ namens ‘het openbaar ministerie’ zich richt op individuen om hen te veroordelen namens bepaalde categorieën en (steeds langer) in afzondering te plaatsen. Waar blijven de feministen die een pleidooi houden voor de afschaffing van het strafrecht, en het masculiene zondebokmechanisme dat erin verweven is? Lees eventueel verder: Geweld – Joke de Vries Abolitionisme. Afschaffing van het strafrecht - Louk Hulsman Violence in Society – Elie Godsi
Hoe is het mogelijk dat groepen "make rape legal" bestaan. Het zou even straf moeten bestraft worden als bv. anti-semitisme. Hoe komt het dat Solidair geen artikel heeft gewijd aan de gebeurtenissen in Köln? Is dat dan niet belangrijk? Is men bang allochtonen te bekritiseren en vind men dit belangrijker dan opkomen voor vrouwen?Hoe komt het dat in Köln nog niemand aangehouden is voor seksueel geweld? Moest ik een program voor vrouwenemancipatie schrijven dan zou de eerste eis "zelfbeschikkingsrecht over lijf en leven" zijn, dat heel veel meer gedetailleerde punten omvat?
Eind juni ontsnapte de wereld nipt aan een open conflict tussen de VS en Iran. Trump twitterde achteraf nog trots dat de oorlogsvliegtuigen al in de lucht hingen, maar dat hij tien minuten voor de aanval op Iran toch besliste alles te annuleren. Het minste wat je kunt zeggen, is dat de relatie tussen de VS en Iran de voorbije weken onder serieuze hoogspanning staat. Maar hoe is het (opnieuw) zo ver kunnen komen?
Daar is de zomer weer. Vakantietijd. Eindelijk weer wat meer tijd voor een boek, muziek of een goed programma. De redactie van Solidair sprokkelde voor u wat boeiende tips bij mekaar. We wensen u een fijne zomer.

Na 40 jaar strijd begraven Geneeskunde Voor Het Volk (GVHV) en de Orde van Artsen de strijdbijl.

De arbeiders van het bedrijf Kone blijven vechten tegen het ontslag van hun vakbondsafgevaardigde Eddy Clément. Een overleg tussen de vakbond en de directie vorige maandag bracht geen oplossing. De directie blijft bij haar standpunt. De strijd wordt daarom verder opgevoerd en verbreed. Donderdagmorgen verzamelden arbeiders en delegaties van verschillende sectoren voor het bedrijf in Woluwe.
Brits schrijfster en activiste Rachel Holmes schreef een biografie over Eleanor Marx. De eigenzinnige dochter van Karl Marx kreeg volgens Holmes niet de plaats in de geschiedenisboeken die ze verdient. Holmes is op 21 en 22 september te gast op ManiFiesta.
In een opmerkelijk vonnis heeft de Antwerpse arbeidsrechtbank zich uitgesproken over de zaak van Peter Spruyt tegen de stad Mortsel. Spruyt werd in september 2017 als gemeentearbeider en ACV-vakbondsafgevaardigde ontslagen door het stadsbestuur, nadat hij een punt bleef maken van een aanslepende asbestverontreiniging. De rechtbank stelt de man in het gelijk, en veroordeelt de stad Mortsel nu tot een schadevergoeding wegens onrechtmatig ontslag en syndicale discriminatie.

Geen veiligheidshelm…op staande voet ontslagen. Veiligheid voor alles. Of zou het ontslag toch meer te maken hebben met het feit dat het om een vakbondsafgevaardigde gaat? De arbeiders van Kone in Brussel zijn al vier dagen in staking, om het ontslag van hun hoofdafgevaardigde ongedaan te maken. En niet alleen dat, het gaat hier ook om het beschermen en verdedigen van het vakbondswerk.

In 2020 kiezen zo'n 1,4 miljoen werknemers in meer dan 6.000 bedrijven hun syndicale vertegenwoordigers.

De Duitse kapitein van het reddingsschip Sea Watch 3 met 42 migranten aan boord, Carola Rackete (31), werd afgelopen vrijdag gearresteerd door de Italiaanse politie. De criminalisering voor hulp aan mensen in nood bereikt daarmee een nieuw dieptepunt.
Overzicht van de inhoud van ons juli-augustusnummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.