Venezuela: de presidentsverkiezingen doorgrond

Foto Belga
Foto Belga

Commentaar toevoegen

Reacties

Hoe kunnen jullie beweren dat het de rijke bovenlaag is die zich op de stemming onthouden heeft, als de onthouding 54% van de stemmen bedraagt. Zijn er zoveel rijken in Venezuela?
behalve het vrijwillig boycotten van de stemming, werden vele mensen (door diezelfde oppositie) verhinderd om te gaan stemmen, transport dat er niet was (sowieso op dit moment moeilijk openbaar vervoer wegens de economische boycot), stembureaus die verhinderd werden open te gaan enzo.. verder is er ook geen stemplicht, dus niet te vergelijken met ons land, maar te vergelijken met landen waar stemmen niet verplicht is. Er zullen ook dus best een hoop mensen zijn die twijfelen of menen dat geen enkele kandidaat het beter kan maken: Maduro die wel veel goede wil heeft, maar internationaal geisoleerd geraakt en het dus uiterst moeilijk heeft op dit moment, maar de oppositie belooft ook niets beters voor de middenstand en de lagere sociale klassen, dus waarom nog stemmen?
Ik ben ooit in Venezuela geweest. Ik had zeker niet de indruk dat 54% van de bevolking tot de rijkere klasse behoorde. Dit is subjectieve berichtgeving die mij, met alle sympathie voor jullie beweging, helaas doet terugdenken aan de enge strategie van Amada.
Niet 100% van de bevolking kan gaan stemmen, zelfs in België waar er stemplicht is, stemt maar ongeveer 80% van de bevolking, vooral omdat kinderen tot hun 18 jaar nog geen stemrecht hebben. Meestal ligt de turnout bij de Venezolaanse verkiezingen rond 60%. Nu ligt de turnout wat lager, met name de rijken en de hoge middenklasse die niet gaan stemmen zijn, en doen wat de oppositiepartijen hen gevraagd hebben. De ongelijkheid tussen rijk en arm in Venezuela is trouwens erg groot, net zoals in de rest van Noord en Zuid-Amerika.
Hierbij de vertaling van een mail die ik kreeg uit Venezuela van iemand die zijn leven heeft gewerkt voor de armsten van zijn land. Natuurlijk was de onthouding hoger dan 54%. De stemburelen waren leeg omdat de meerderheid van de bevolking niet meer gelooft in de stemuitslag. Zij, die voor Maduro stemden, deden het omdat zij connecties hadden met de PSUV als begunstigden van de giften van de regering of als openbare ambtenaren die hun job zouden kunnen verliezen. De cijfers werden vermeerderd en men spreekt zelfs van 35% die hun stem zouden hebben uitgebracht. Wij hebben niet gestemd omdat wij geen vertrouwen hebben in de kandidaten van de oppositie ondanks het feit dat het geen propere verkiezingen waren. Voor het ogenblik heerst er grote onzekerheid omdat de electorale weg blijkt uitgesloten te zijn. Drie mogelijkheden blijven over : een hongerrevolte, een militaire coup (meer dan honderd militairen zijn onlangs gevangen gezet) of een externe inval, die voor mij het minst waarschijnlijk lijkt. De economische toestand verslechtert en daarom denk ik dat de eerste mogelijkheid de meest doenbare schijnt.
Leg eens uit waarom zowel Brazilië als Columbia de grenzen sluiten omdat ze de stroom economische vluchtelingen uit Venezuela niet aankunnen? Het zou al een hele vooruitgang zijn als jullie de HELE waarheid zouden willen uitbrengen. U weet toch hoe men het bewust verzwijgen van een deel van de feiten gewoonlijk noemt?
Waar hebben jullie dat citaat van het Carter Institute gevonden? Op hun site lees ik: “In 2012, I applauded Venezuela’s use of electronic voting machines as exemplary in the world,” said former U.S. President Jimmy Carter. “That characterization since has been misused by Nicolas Maduro to suggest a broad validation of Venezuela’s election system as a whole and of subsequent elections that The Carter Center did not observe. In fact, The Carter Center and others routinely have expressed concern about government interference in recent electoral processes. The Carter Center has not observed elections formally in Venezuela since 2004.” Bron: https://www.cartercenter.org/news/pr/venezuela-020419.html

Stortbuien en modderstromen: aan water geen gebrek, zo leek het althans de eerste weken van juni.

Terwijl het mannenstemrecht werd ingevoerd na de Eerste Wereldoorlog, moesten vrouwen wachten tot na de Tweede Wereldoorlo

Op 7 mei kwamen ze op straat en op 3 juni staakten ze mee met de openbare sector in Brussel. De hele maand juni blijven ze actievoeren. We hebben het over de zorgsector, de “witte woede”. We spraken met vakbondssecretarissen Carine Rosteleur (ACOD) en Yves Hellendorff (CNE).

Een omzet van meer dan 55 miljard dollar in 2018. In vijftien jaar tijd heeft het netwerk met 2,2 miljard “vrienden” een hoop poen verdiend met onze informatie. Daarbij lapte het zonder aarzelen enkele wetten aan zijn laars. Het Britse parlement had het in een venijnig rapport over een “digitale gangster”. Hoe is het zover kunnen komen met het sociale netwerk dat van de wereld een betere plek zou maken?

Vorige week bracht The Intercept aan het licht dat de vervolging van Lula een schijnvertoning was. Nu worden journalist Glenn Greenwald, zijn gezin en The Intercept onder vuur genomen door Bolsonaro en zijn aanhangers. Zij verdienen onze solidariteit.

De ene dag imperialist, de andere dag antifascist, reactionair of feminist … superhelden evolueren. Logisch, want ze weerspiegelen de geest van de periode waarin ze gecreëerd werden.

Vier maanden na het begin van de volksopstand kwam er op 11 april een einde aan het bewind van de Soedanese president Omar

De spanning tussen de VS en Iran loopt opnieuw hoog op. Aanleiding is de aanslag op twee olietankers in de straat van Hormuz, de belangrijkste olievaarroute ter wereld. Zonder enig bewijs stelde de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken dat Iran achter de aanslag zat. Zijn we opnieuw op weg naar een militaire escalatie op basis van valse voorwendsels?

Samen met zijn DJ Awate komt de Brits-Irakese rapper Lowkey naar ManiFiesta 2019. Niet alleen voor een concert, hij neemt ook deel aan een conferentie. Dat belooft, want de populaire undergroundartiest staat garant voor vlijmscherpe teksten en statements.

In het Zuiden van Colombia komen de inheemse bevolking, boeren en vakbonden op straat, verenigd in de Minga-beweging. Sinds het vredesakkoord tussen de Colombiaanse regering en de Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia (FARC) in november 2016 werden 472 sociale leiders vermoord. Van vrede is geen sprake. President Ivan Duque wil het akkoord zelfs aanpassen. Syndicalist Alberto Orgulloso Martínez, Directeur van de Nationale Syndicale School, licht toe.