Venezuela: de presidentsverkiezingen doorgrond

Foto Belga
Foto Belga

Commentaar toevoegen

Reacties

Hoe kunnen jullie beweren dat het de rijke bovenlaag is die zich op de stemming onthouden heeft, als de onthouding 54% van de stemmen bedraagt. Zijn er zoveel rijken in Venezuela?
behalve het vrijwillig boycotten van de stemming, werden vele mensen (door diezelfde oppositie) verhinderd om te gaan stemmen, transport dat er niet was (sowieso op dit moment moeilijk openbaar vervoer wegens de economische boycot), stembureaus die verhinderd werden open te gaan enzo.. verder is er ook geen stemplicht, dus niet te vergelijken met ons land, maar te vergelijken met landen waar stemmen niet verplicht is. Er zullen ook dus best een hoop mensen zijn die twijfelen of menen dat geen enkele kandidaat het beter kan maken: Maduro die wel veel goede wil heeft, maar internationaal geisoleerd geraakt en het dus uiterst moeilijk heeft op dit moment, maar de oppositie belooft ook niets beters voor de middenstand en de lagere sociale klassen, dus waarom nog stemmen?
Ik ben ooit in Venezuela geweest. Ik had zeker niet de indruk dat 54% van de bevolking tot de rijkere klasse behoorde. Dit is subjectieve berichtgeving die mij, met alle sympathie voor jullie beweging, helaas doet terugdenken aan de enge strategie van Amada.
Niet 100% van de bevolking kan gaan stemmen, zelfs in België waar er stemplicht is, stemt maar ongeveer 80% van de bevolking, vooral omdat kinderen tot hun 18 jaar nog geen stemrecht hebben. Meestal ligt de turnout bij de Venezolaanse verkiezingen rond 60%. Nu ligt de turnout wat lager, met name de rijken en de hoge middenklasse die niet gaan stemmen zijn, en doen wat de oppositiepartijen hen gevraagd hebben. De ongelijkheid tussen rijk en arm in Venezuela is trouwens erg groot, net zoals in de rest van Noord en Zuid-Amerika.
Hierbij de vertaling van een mail die ik kreeg uit Venezuela van iemand die zijn leven heeft gewerkt voor de armsten van zijn land. Natuurlijk was de onthouding hoger dan 54%. De stemburelen waren leeg omdat de meerderheid van de bevolking niet meer gelooft in de stemuitslag. Zij, die voor Maduro stemden, deden het omdat zij connecties hadden met de PSUV als begunstigden van de giften van de regering of als openbare ambtenaren die hun job zouden kunnen verliezen. De cijfers werden vermeerderd en men spreekt zelfs van 35% die hun stem zouden hebben uitgebracht. Wij hebben niet gestemd omdat wij geen vertrouwen hebben in de kandidaten van de oppositie ondanks het feit dat het geen propere verkiezingen waren. Voor het ogenblik heerst er grote onzekerheid omdat de electorale weg blijkt uitgesloten te zijn. Drie mogelijkheden blijven over : een hongerrevolte, een militaire coup (meer dan honderd militairen zijn onlangs gevangen gezet) of een externe inval, die voor mij het minst waarschijnlijk lijkt. De economische toestand verslechtert en daarom denk ik dat de eerste mogelijkheid de meest doenbare schijnt.
Leg eens uit waarom zowel Brazilië als Columbia de grenzen sluiten omdat ze de stroom economische vluchtelingen uit Venezuela niet aankunnen? Het zou al een hele vooruitgang zijn als jullie de HELE waarheid zouden willen uitbrengen. U weet toch hoe men het bewust verzwijgen van een deel van de feiten gewoonlijk noemt?
Waar hebben jullie dat citaat van het Carter Institute gevonden? Op hun site lees ik: “In 2012, I applauded Venezuela’s use of electronic voting machines as exemplary in the world,” said former U.S. President Jimmy Carter. “That characterization since has been misused by Nicolas Maduro to suggest a broad validation of Venezuela’s election system as a whole and of subsequent elections that The Carter Center did not observe. In fact, The Carter Center and others routinely have expressed concern about government interference in recent electoral processes. The Carter Center has not observed elections formally in Venezuela since 2004.” Bron: https://www.cartercenter.org/news/pr/venezuela-020419.html

“Heel wat vrouwen zitten in onbevredigende relaties. En als je niet weg kan, omdat je economisch afhankelijk ben van je partner, is dat voor niemand aangenaam.” Kristen Ghodsee praat in haar pas verschenen boek Waarom vrouwen betere seks hebben onder het socialisme over de verworvenheden die Oost-Europese vrouwen hadden onder het socialisme. Van gelijke kansen op de arbeidsmarkt tot gratis crèches en overheden die mannen aanmoedigen hun deel van het huishoudelijk werk te doen.

“Wie weet wat er echt schuilgaat achter de hoge muren van de gevangenissen in Sint-Gillis, Vorst en Berkendael? In december ging ik er naartoe en ik wil jullie graag vertellen wat ik daar geleerd heb.” Nabil Boukili, federaal volksvertegenwoordiger van de PVDA, brengt verslag uit over zijn bezoek aan drie Belgische gevangenissen.

14 juni kwamen er in Zwitserland 500.000 vrouwen en mannen op straat om gelijkheid tussen vrouwen en mannen te eisen. We blikken terug op de grootste sociale beweging in dit land sinds 1918.

In 2019 vierde het wereldwijd gekende kinderprogramma Sesamstraat zijn 50ste verjaardag. In de lage landen werd het een feestje in mineur. Net voor de zomer besliste de Nederlandse openbare omroep dat er geen nieuwe afleveringen meer gemaakt worden.

De berichten over de stiptheidscijfers en het aantal treingebruikers ogen erg positief. De NMBS vervoerde 253 miljoen reizigers en de stiptheid verbeterde van 87,2% in 2018 naar 90,4% in 2019. Maar die cijfers verhullen veel. Want nog altijd rijden veel treinen met vertraging en is er een nijpend tekort aan investeringen.

“Liberalisme is vrijheid”, zo horen we vaak uit de mond van de verdedigers van deze stroming. Het voorbeeld van Chili laat echter zien, hoe een school van rechtse economen een dictatuur gebruikte om het neoliberalisme op te leggen.

Bij het chemisch bedrijf Ineos Phenol zijn alle werknemers van de productie al meer dan een week in staking. Ze pikken het niet dat de directie hun personeelsafgevaardigde Chris De Wachter heeft ontslagen. Ze pikken sowieso het gedrag van directeur Hugo Piot niet. Hij gedraagt zich als een echte Trump, zeggen ze.

Een historisch regeerakkoord tussen de sociaaldemocratische PSOE van Pedro Sánchez en Unidas Podemos (UP) van Pablo Iglesias leidde op 7 januari tot een nieuwe regering in Spanje, met de steun van Catalaanse en Baskische regionalisten. Na jaren van toenemende nationalistische spanningen kan het linkse Unidas Podemos de strijd tegen bezuinigingen weer op de agenda zetten.

Nadat ze eerste regeerde met extreemrechts zetten de conservatieven (ÖVP, Oostenrijkse Volkspartij) hun asociale beleid voort, nu met de groenen. Op het menu: lagere vennootschapsbelastingen, meer macht voor verhuurders versus huurders en een stevig migratiebeleid. Dit alles overgoten met een groen laagje vernis. Interview met journalist Benjamin Opratko.

Ralia is 50 jaar. Ze werkt al 26 jaar bij Sodexo, waar ze ook vakbondsafgevaardigde is. Bij de volgende sociale verkiezingen zal ze weer kandidaat zijn op de lijsten van het ACV. Een portret.