Veel woede over Turkse regering na aanslag op vredesbetoging

Solidariteitsactie op zondag 11 oktober in Brussel. (Foto Solidair, Vinciane Convens)
Solidariteitsactie op zondag 11 oktober in Brussel. (Foto Solidair, Vinciane Convens)
Thema's
Terrorisme

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

De vakbonden DISK en KESK, de orde van de van de ingineurs TMMOB en de vereniging van de artsen TTB zouden gisteren ( 10 oktober 2015) in Ankara (Turkije) een demonstratie voor vrede gehouden hebben. Middels deze demonstaratie wilden de organisatoren protest aantekenen tegen de oorlogspolitiek van de AKP-regering en president Erdoğan. Duizenden, tienduizenden mensen uit verschillende delen van Turkije begonnen vanmorgen zich te verzamelen op de lokaties waar de demonstartie voor vrede zou beginnen. Nog voor de demonstratie kon beginnen, vonden vlak bij de een van de plekken waar de demonstranten zich verzamelden twee grote ontploffingen plaats. Er zijn vele (zwaar) gewonden. Tijdens het schrijven van dit pamflet was het nog niet bekend hoeveel doden er zijn. Sommigen ooggetuigen zeggen dat er minimaal 127 doden te betreuren zijn. Om verdere provocaties te voorkomen hebben de organisatoren besloten om de demonstratie voor vrede niet te houden. Ongeacht wie ook achter deze aanslag zit, de AKP-regering en president Erdoğan zijn de hoofd verantwoordelijken van deze ontploffingen. Na de verkiezingen op 7 juni 2015. heeft de AKP regering haar absolute meerderheid in het parlement verloren. President Erdogan en zijn AKP-regering tracht met militaire agressie alle democratische oppositie tegen te houden. In meer dan 100 gebieden is de noodtoestand uitgeroepen. Van een vreedzame samenleving, waar veel mensen in Turkije na de verkiezingen op 7 juni op hadden gehoopt, is na deze agressie politiek weinig meer van over. De AKP die zijn verlies niet wil accepteren voert na jongste verkiezingen een nog agressievere politiek. Abrupt werd een einde gemaakt aan de vredes besprekingen. In Koerdische gebieden woedt sinds kort een oorlog. Als gevolg van deze oorlog zijn tot nu toe honderden mensen gedood. Kritische kranten en tv-kalan worden gesloten. Journalisten worden in elkaar geslagen en belanden in gevangenissen. Elk democratische verzet krijgt te maken met bruut politiegeweld. Oppositionelen worden als zondebokken aangewezen en vogelvrij verklaard. Als Eenheid van de Arbeiders en Volkeren Broederschap Platform BELGIË protesteren wij tegen deze oorlogs- en geweldspolitiek van de AKP-regering. Wij roepen iedereen op om waakzaam te zijn. In het kader van internationale solidariteit roepen we iedereen op om solidair te zijn met de vakbonden en democratische krachten in Turkije die zich sterk maken voor vrede, democratie en mensenrechten.

Op 7 februari betoogden in Brussel zo’n duizend werknemers van de Vlaamse woonzorgcentra voor meer personeel en betere zorg voor bewoners. PVDA-leden uit de zorgsector stapten mee en luisterden naar de bezorgdheden van hun collega’s.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.
Veel mensen zijn woedend over het beleid van de traditionele partijen. Het Vlaams Belang doet alsof het de belangen van het volk verdedigt, maar in haar daden zien we een partij die ten dienste staat van de rijken. Vijf veelzeggende feiten over het Vlaams Belang die je absoluut moet weten.

Duizenden jongeren komen al drie weken na mekaar op straat om van de regering een ambitieuzer klimaatplan te eisen. Tegelijk zien we dat in 2018 slechts één op twee treinen stipt op tijd reed. Kan de minachting van de overheid voor de gerechtvaardigde eisen van de jonge klimaatbeweging nog meer symbolisch zijn? Toevallig werden gisteren in de Kamercommissie Infrastructuur vakbonden en spoordirectie gehoord over de slechte prestaties van de NMBS op het vlak van stiptheid.