Veel woede over Turkse regering na aanslag op vredesbetoging

Solidariteitsactie op zondag 11 oktober in Brussel. (Foto Solidair, Vinciane Convens)
Solidariteitsactie op zondag 11 oktober in Brussel. (Foto Solidair, Vinciane Convens)
Thema's
Terrorisme

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

De vakbonden DISK en KESK, de orde van de van de ingineurs TMMOB en de vereniging van de artsen TTB zouden gisteren ( 10 oktober 2015) in Ankara (Turkije) een demonstratie voor vrede gehouden hebben. Middels deze demonstaratie wilden de organisatoren protest aantekenen tegen de oorlogspolitiek van de AKP-regering en president Erdoğan. Duizenden, tienduizenden mensen uit verschillende delen van Turkije begonnen vanmorgen zich te verzamelen op de lokaties waar de demonstartie voor vrede zou beginnen. Nog voor de demonstratie kon beginnen, vonden vlak bij de een van de plekken waar de demonstranten zich verzamelden twee grote ontploffingen plaats. Er zijn vele (zwaar) gewonden. Tijdens het schrijven van dit pamflet was het nog niet bekend hoeveel doden er zijn. Sommigen ooggetuigen zeggen dat er minimaal 127 doden te betreuren zijn. Om verdere provocaties te voorkomen hebben de organisatoren besloten om de demonstratie voor vrede niet te houden. Ongeacht wie ook achter deze aanslag zit, de AKP-regering en president Erdoğan zijn de hoofd verantwoordelijken van deze ontploffingen. Na de verkiezingen op 7 juni 2015. heeft de AKP regering haar absolute meerderheid in het parlement verloren. President Erdogan en zijn AKP-regering tracht met militaire agressie alle democratische oppositie tegen te houden. In meer dan 100 gebieden is de noodtoestand uitgeroepen. Van een vreedzame samenleving, waar veel mensen in Turkije na de verkiezingen op 7 juni op hadden gehoopt, is na deze agressie politiek weinig meer van over. De AKP die zijn verlies niet wil accepteren voert na jongste verkiezingen een nog agressievere politiek. Abrupt werd een einde gemaakt aan de vredes besprekingen. In Koerdische gebieden woedt sinds kort een oorlog. Als gevolg van deze oorlog zijn tot nu toe honderden mensen gedood. Kritische kranten en tv-kalan worden gesloten. Journalisten worden in elkaar geslagen en belanden in gevangenissen. Elk democratische verzet krijgt te maken met bruut politiegeweld. Oppositionelen worden als zondebokken aangewezen en vogelvrij verklaard. Als Eenheid van de Arbeiders en Volkeren Broederschap Platform BELGIË protesteren wij tegen deze oorlogs- en geweldspolitiek van de AKP-regering. Wij roepen iedereen op om waakzaam te zijn. In het kader van internationale solidariteit roepen we iedereen op om solidair te zijn met de vakbonden en democratische krachten in Turkije die zich sterk maken voor vrede, democratie en mensenrechten.

Het rommelt in de Duitse luchthavens. In alle grote luchthavens werd op 15 januari gestaakt met als inzet de loononderhandelingen voor de ongteveer 23.000 werknemers. De vakbond ver.di eist 20 euro per uur. Vooral de veiligheidsagenten die de passagiers, de vracht en de bagage controleren verdienen vandaag een stuk minder. Het artikel hieronder komt van de website van de vakbond ver.di.

In Frankrijk en België groeit de beweging  van de gele hesjes. De Franse president Emmanuel Macron probeert sinds midden november en het begin van de beweging tijd te winnen. Het jongste voorbeeld: een groot „nationaal debat” dat een anwtoord zou bieden op de verzuchtingen van de woedende werkers. Maar de gele hesjes trappen ook deze keer niet in de val.

In de volgende regering wil de N-VA absoluut de minister van Onderwijs leveren. Die moet dan een hervorming doorvoeren die ons wegleidt van het emanciperend onderwijs dat gelijkheid nastreeft.

Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.

Nora García Nieves was een van de voortreksters van de historische vrouwenstaking van 8 maart 2018 in Spanje. In september bracht ze op ManiFiesta het succesverhaal van de staking. De Spaanse vrouwen inspireren ook ons om van 8 maart een echte strijddag voor vrouwenrechten te maken.

Op 1 januari vierden de Cubanen feest. Zestig jaar geleden verdreven ze dictator Batista. Deze keer vierden ze de revolutie temidden een belangrijke bevraging, want Cuba is klaar voor een nieuwe grondwet en elke Cubaan kan eraan meewerken.

Wat onmogelijk leek, kregen de fastfoodwerkers, gezondheidswerkers, schoonmakers en leraars voor mekaar. In de staten Californië en New York wordt het wettelijk minimumuurloon alvast verdubbeld van 7,25 dollar naar 15 dollar. Vakbondsman Nicholas Allen vertelt over die inspirerende strijd.