Syrië: gevaarlijke escalatie na chemische horror

Foto AFB / Belga
Foto AFB / Belga

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Dag Marc, is het ook geen profileringsdrang naar de ganse wereld om te tonen over welke gewapende macht een land beschikt en dat het bereid is wapens te gebruiken. Ik denk nu ook aan Iran, China en Noord-Korea. Reynders liet weten de unilaterale aanval te begrijpen, maar hoopt dat ze niet escaleert en pleit voor een politieke oplossing. Vandeput zegt dat deze aanval niet kadert binnen de acties van de coalitie om Daesh te bestrijden. De logica zegt inderdaad dat er eerst een onderzoek moet komen vanwaar die wapens komen, wat er precies gebeurde en wie er verantwoordelijk is. Al die conflicten zijn waanzinnig. Leed veroorzaakt door kleine kliekjes mensen met wapens die hun eigen belangen opleggen. Verder strijden voor een wereld zonder macht en machtsstructuren. Er komen altijd brokken van, ellende, menselijk leed. Hoe lang gaat dit kleine unieke aardbolletje dit hakken, versplinteren en doden nog verdragen? Werk op de plank voor de vredesbeweging.
Ten eerste is de aanval van de Amerikanen een inbreuk tegen hun eigen grondwet, gezien oorlogsdaden slechts met toestemming van het US Congress mogen gebeuren en dat is er niet. Ten tweede heeft de VS en bijv Engeland in zaken chemische oorlogsvoering weinig recht van spreken: De VS in Vietnam met agent orange en het VK met sarin testen zelf op eigen soldaten, zie Ronald George Maddison zaak. Ten derde we tonen slachtoffers kinderen maar als die de gruwel ontvluchten dan mogen ze verdrinken (Theo Francken) vanwege het aanzuigeffect.
De aanval op de luchtmachtbasis was vooral voor de show. Rusland werd op voorhand ingelicht en het functioneren van de basis kwam niet in het gedrang. De bewijzen voor wie de chemische aanval heeft gepleegd zijn en zullen ook nooit worden getoond. De Amerikaanse regering heeft de gewoonte om feiten naar buiten te brengen maar dat nooit te staven. En de Amerikaanse media heeft de gewoonte om zich geen vragen te stellen en alles klakkeloos over te nemen. Het Amerikaanse volk leeft in een bubbel van bedrog. De top 50 grootste bedrijven van de verenigde staten hebben de laatste jaren 5 miljard geïnvesteerd in donaties aan politici in de VS. Onderzoek ven Princeton Université toont aan dat de publieke opini in de VS geen invloed heeft op het beleid, en dat donaties een directe invloed hebben. De return on investment van die bedrijven is 5 triljoen aan subsidies en voordelige maatregelen allerhande. Ook de wapenindustrie mag geld doneren aan senatoren. Oorlog is big business. Amerika is een land waar ze corruptie legaal hebben gemaakt. En zowel republikeinen als democraten voelen zich goed bij dit systeem, mensen als Nancy Pelosi zijn zo corrupt als Donald Trump. Dat is volgens mij ook het probleem van Europa. Zolang ze niet de mensen maar de grote corporations vertegenwoordigen kan dit project niet slagen. De oorlog in Syrië interesseert de ware machthebbers van de VS niet. Moest Syrië een beursgenoteerd bedrijf zijn dan was die oorlog al lang opgelost.

Het rommelt in de Duitse luchthavens. In alle grote luchthavens werd op 15 januari gestaakt met als inzet de loononderhandelingen voor de ongteveer 23.000 werknemers. De vakbond ver.di eist 20 euro per uur. Vooral de veiligheidsagenten die de passagiers, de vracht en de bagage controleren verdienen vandaag een stuk minder. Het artikel hieronder komt van de website van de vakbond ver.di.

In Frankrijk en België groeit de beweging  van de gele hesjes. De Franse president Emmanuel Macron probeert sinds midden november en het begin van de beweging tijd te winnen. Het jongste voorbeeld: een groot „nationaal debat” dat een anwtoord zou bieden op de verzuchtingen van de woedende werkers. Maar de gele hesjes trappen ook deze keer niet in de val.

In de volgende regering wil de N-VA absoluut de minister van Onderwijs leveren. Die moet dan een hervorming doorvoeren die ons wegleidt van het emanciperend onderwijs dat gelijkheid nastreeft.

Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.

Nora García Nieves was een van de voortreksters van de historische vrouwenstaking van 8 maart 2018 in Spanje. In september bracht ze op ManiFiesta het succesverhaal van de staking. De Spaanse vrouwen inspireren ook ons om van 8 maart een echte strijddag voor vrouwenrechten te maken.

Op 1 januari vierden de Cubanen feest. Zestig jaar geleden verdreven ze dictator Batista. Deze keer vierden ze de revolutie temidden een belangrijke bevraging, want Cuba is klaar voor een nieuwe grondwet en elke Cubaan kan eraan meewerken.

Wat onmogelijk leek, kregen de fastfoodwerkers, gezondheidswerkers, schoonmakers en leraars voor mekaar. In de staten Californië en New York wordt het wettelijk minimumuurloon alvast verdubbeld van 7,25 dollar naar 15 dollar. Vakbondsman Nicholas Allen vertelt over die inspirerende strijd.