Syrië: gevaarlijke escalatie na chemische horror

Foto AFB / Belga
Foto AFB / Belga

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Dag Marc, is het ook geen profileringsdrang naar de ganse wereld om te tonen over welke gewapende macht een land beschikt en dat het bereid is wapens te gebruiken. Ik denk nu ook aan Iran, China en Noord-Korea. Reynders liet weten de unilaterale aanval te begrijpen, maar hoopt dat ze niet escaleert en pleit voor een politieke oplossing. Vandeput zegt dat deze aanval niet kadert binnen de acties van de coalitie om Daesh te bestrijden. De logica zegt inderdaad dat er eerst een onderzoek moet komen vanwaar die wapens komen, wat er precies gebeurde en wie er verantwoordelijk is. Al die conflicten zijn waanzinnig. Leed veroorzaakt door kleine kliekjes mensen met wapens die hun eigen belangen opleggen. Verder strijden voor een wereld zonder macht en machtsstructuren. Er komen altijd brokken van, ellende, menselijk leed. Hoe lang gaat dit kleine unieke aardbolletje dit hakken, versplinteren en doden nog verdragen? Werk op de plank voor de vredesbeweging.
Ten eerste is de aanval van de Amerikanen een inbreuk tegen hun eigen grondwet, gezien oorlogsdaden slechts met toestemming van het US Congress mogen gebeuren en dat is er niet. Ten tweede heeft de VS en bijv Engeland in zaken chemische oorlogsvoering weinig recht van spreken: De VS in Vietnam met agent orange en het VK met sarin testen zelf op eigen soldaten, zie Ronald George Maddison zaak. Ten derde we tonen slachtoffers kinderen maar als die de gruwel ontvluchten dan mogen ze verdrinken (Theo Francken) vanwege het aanzuigeffect.
De aanval op de luchtmachtbasis was vooral voor de show. Rusland werd op voorhand ingelicht en het functioneren van de basis kwam niet in het gedrang. De bewijzen voor wie de chemische aanval heeft gepleegd zijn en zullen ook nooit worden getoond. De Amerikaanse regering heeft de gewoonte om feiten naar buiten te brengen maar dat nooit te staven. En de Amerikaanse media heeft de gewoonte om zich geen vragen te stellen en alles klakkeloos over te nemen. Het Amerikaanse volk leeft in een bubbel van bedrog. De top 50 grootste bedrijven van de verenigde staten hebben de laatste jaren 5 miljard geïnvesteerd in donaties aan politici in de VS. Onderzoek ven Princeton Université toont aan dat de publieke opini in de VS geen invloed heeft op het beleid, en dat donaties een directe invloed hebben. De return on investment van die bedrijven is 5 triljoen aan subsidies en voordelige maatregelen allerhande. Ook de wapenindustrie mag geld doneren aan senatoren. Oorlog is big business. Amerika is een land waar ze corruptie legaal hebben gemaakt. En zowel republikeinen als democraten voelen zich goed bij dit systeem, mensen als Nancy Pelosi zijn zo corrupt als Donald Trump. Dat is volgens mij ook het probleem van Europa. Zolang ze niet de mensen maar de grote corporations vertegenwoordigen kan dit project niet slagen. De oorlog in Syrië interesseert de ware machthebbers van de VS niet. Moest Syrië een beursgenoteerd bedrijf zijn dan was die oorlog al lang opgelost.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.
Veel mensen zijn woedend over het beleid van de traditionele partijen. Het Vlaams Belang doet alsof het de belangen van het volk verdedigt, maar in haar daden zien we een partij die ten dienste staat van de rijken. Vijf veelzeggende feiten over het Vlaams Belang die je absoluut moet weten.

Duizenden jongeren komen al drie weken na mekaar op straat om van de regering een ambitieuzer klimaatplan te eisen. Tegelijk zien we dat in 2018 slechts één op twee treinen stipt op tijd reed. Kan de minachting van de overheid voor de gerechtvaardigde eisen van de jonge klimaatbeweging nog meer symbolisch zijn? Toevallig werden gisteren in de Kamercommissie Infrastructuur vakbonden en spoordirectie gehoord over de slechte prestaties van de NMBS op het vlak van stiptheid.

Zuid-Korea staat in rep en roer na de dood van een jonge interimarbeider. In zijn tas werden instantmaaltijden aangetroffen en die zijn uitgegroeid tot hét symbool van de strijd tegen de onzekere werk- en levensomstandigheden.