Syrië: gevaarlijke escalatie na chemische horror

Foto AFB / Belga
Foto AFB / Belga

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Dag Marc, is het ook geen profileringsdrang naar de ganse wereld om te tonen over welke gewapende macht een land beschikt en dat het bereid is wapens te gebruiken. Ik denk nu ook aan Iran, China en Noord-Korea. Reynders liet weten de unilaterale aanval te begrijpen, maar hoopt dat ze niet escaleert en pleit voor een politieke oplossing. Vandeput zegt dat deze aanval niet kadert binnen de acties van de coalitie om Daesh te bestrijden. De logica zegt inderdaad dat er eerst een onderzoek moet komen vanwaar die wapens komen, wat er precies gebeurde en wie er verantwoordelijk is. Al die conflicten zijn waanzinnig. Leed veroorzaakt door kleine kliekjes mensen met wapens die hun eigen belangen opleggen. Verder strijden voor een wereld zonder macht en machtsstructuren. Er komen altijd brokken van, ellende, menselijk leed. Hoe lang gaat dit kleine unieke aardbolletje dit hakken, versplinteren en doden nog verdragen? Werk op de plank voor de vredesbeweging.
Ten eerste is de aanval van de Amerikanen een inbreuk tegen hun eigen grondwet, gezien oorlogsdaden slechts met toestemming van het US Congress mogen gebeuren en dat is er niet. Ten tweede heeft de VS en bijv Engeland in zaken chemische oorlogsvoering weinig recht van spreken: De VS in Vietnam met agent orange en het VK met sarin testen zelf op eigen soldaten, zie Ronald George Maddison zaak. Ten derde we tonen slachtoffers kinderen maar als die de gruwel ontvluchten dan mogen ze verdrinken (Theo Francken) vanwege het aanzuigeffect.
De aanval op de luchtmachtbasis was vooral voor de show. Rusland werd op voorhand ingelicht en het functioneren van de basis kwam niet in het gedrang. De bewijzen voor wie de chemische aanval heeft gepleegd zijn en zullen ook nooit worden getoond. De Amerikaanse regering heeft de gewoonte om feiten naar buiten te brengen maar dat nooit te staven. En de Amerikaanse media heeft de gewoonte om zich geen vragen te stellen en alles klakkeloos over te nemen. Het Amerikaanse volk leeft in een bubbel van bedrog. De top 50 grootste bedrijven van de verenigde staten hebben de laatste jaren 5 miljard geïnvesteerd in donaties aan politici in de VS. Onderzoek ven Princeton Université toont aan dat de publieke opini in de VS geen invloed heeft op het beleid, en dat donaties een directe invloed hebben. De return on investment van die bedrijven is 5 triljoen aan subsidies en voordelige maatregelen allerhande. Ook de wapenindustrie mag geld doneren aan senatoren. Oorlog is big business. Amerika is een land waar ze corruptie legaal hebben gemaakt. En zowel republikeinen als democraten voelen zich goed bij dit systeem, mensen als Nancy Pelosi zijn zo corrupt als Donald Trump. Dat is volgens mij ook het probleem van Europa. Zolang ze niet de mensen maar de grote corporations vertegenwoordigen kan dit project niet slagen. De oorlog in Syrië interesseert de ware machthebbers van de VS niet. Moest Syrië een beursgenoteerd bedrijf zijn dan was die oorlog al lang opgelost.

Terwijl de as van de Notre-Dame nog smeulde, repten grote weldoeners zich om grote bedragen te schenken voor de heropbouw. Hun haast toont niet zozeer hun vrijgevigheid maar hun opportunisme. De overheidstekorten worden er nog eens door benadrukt.

De VS gaan een versnelling hoger in het offensief tegen Cuba. De Amerikaanse president Trump maakt reizen en geldtransfers naar Cuba moeilijker en zet de deur open voor rechtszaken tegen bedrijven die in Cuba actief zijn. Cubanismo.be roept op tot solidariteit.

Na bijna vier maanden van onafgebroken protest van het Soedanese volk werd dictator El Bashir gevangen gezet. Dat is een grote overwinning van het volksverzet. Met vele honderdduizenden kwamen ze op straat en hielden ze de voorbije week massale sit-ins voor de hoofdkwartieren van het leger in de verschillende grote steden.

Benjamin Netanyahu is na de verkiezingen van 9 april opnieuw premier van Israël, ook al lopen er rechtzaken tegen hem wegens corruptie. Voor de Palestijnen maakt het niet veel uit. Zij blijven lijden onder de apartheid en verdere annexatie van Palestijns grondgebied. Alleen het toegenomen Palestijnse verzet kan een sombere toekomst keren.

Op 1 april gaf president Abdelaziz Bouteflika, 82 en al 20 jaar aan de macht, zijn ontslag. Na 6 weken van nooit eerder gezien volksprotest, zette hij een stap opzij. Maar het Algerijnse volk wil meer dan alleen een machtswissel. Het wil af van een systeem van profiteurs.

Gaby Colebunders, gemeenteraadslid voor de PVDA in Genk, krijgt de derde plaats op de Luikse Kamerlijst. De voormalige vakbondsman bij Ford Genk maakt een reële kans om een zetel in de wacht te slepen. Zijn Luikse strijdmakker Frédéric Gillot maakt de omgekeerde beweging en komt in Limburg op de lijst. Fred en Gaby kennen elkaar al veel langer en voeren samen dezelfde strijd. Vijf jaar geleden zat Solidair met hen neer voor een dubelinterview. Voor de gelegenheid herpubliceren we het gesprek.

UPS wil dan wel meer dan honderd banen schrappen in Diegem, maar dat is buiten het personeel gerekend. Het verenigde personeel van UPS liet dinsdagnacht zijn kracht zien. Met meer dan 130 trokken ze naar Eindhoven, waar ze een nachtje bleven. “Als we samen aan hetzelfde zeel blijven trekken, dan winnen we”, zo viel er te horen bij het personeel.

Op 26 maart 2015 begon in Jemen, een land in volle bloei, een verschrikkelijke oorlog. Vier jaar later doorstaan miljoenen mensen nog steeds de bombardementen van een coalitie van 17 landen, geleid door Saoedi-Arabië. Een strijd tussen religieuze groepen, tussen Shia en Sunni? Neen, het is een strijd om de macht in de regio, om de economische rijkdommen, het bezit van de havens, een strijd om van Jemen een bufferstaat tegen Iran te maken.

Op initiatief van de ETF (European Transport Worker's Federation) betogen op 27 maart in Brussel spoorwegbeambten, bus- en vrachtwagenchauffeurs, luchtverkeersleiders, taxichauffeurs, enz. voor kwaliteitsvolle jobs in de transportsector. We spreken met spoorwegbeambte Farah en vrachtwagenchauffeur Dennis, beide PVDA-kandidaten bij de Europese verkiezingen. Ook zij zullen mee de straat opgaan.

Toegang tot de zorg is niet voor iedereen even vanzelfsprekend in ons land. Voor een vijfde van de bevolking worden de facturen stilaan onbetaalbaar. Ook in Europa blijft er grote ongelijkheid bestaan, tussen de lidstaten onderling, maar ook tussen de verschillende gemeenschappen in de lidstaten zelf. Een aanzienlijk deel van de bevolking krijgt niet de zorg die ze nodig heeft. Dat zijn de conclusies van denktank European Social Policy Network (ESPN) in een recent verschenen rapport.