Sterke publieke gezondheidszorg is nodig om coronapandemie in te dammen

Commentaar toevoegen

Reacties

Blijkt dus weeral eens dat opsplitsen van een klein landje als het onze NIET de oplossing is voor onze problemen. De hospitalisatie verzekeringen die nu al enkele decennia afgesloten kunnen worden geven als resultaat dat zieken die nood hebben aan afzondering, wegens stress factoren, complicaties bij chirurgische ingrepen, geen kans meer hebben om in een 1-persoons-kamer te verblijven. Je vraag wordt meteen gekelderd: er zijn er geen meer vrij. Ah neen! Tuurlijk niet. De betere middenklasse en de top verdieners hebben er geen moeite mee een dure verzekering af te sluiten, en dan het luxe beest uit te hangen. De dokters zijn er ook blij mee. Kunnen ze goed doorrekenen. Enfin, ge ziet toch wel waar we naartoe gaan. Stel nu dat we voor iedere pruts, groot en klein ook nog een privaat verzekering kunnen afsluiten, wat gebeurt er dan? Elk onderzoek, iedere behandeling waarvoor je gewoon binnenwipt, of op dagverblijf bent, zal binnen de kortste keren een prijskaartje kennen van + 100% of meer. Gaan de ziekenfondsen dat blijven terug betalen. Dat kunnen ze niet. Dus veel terugbetalingen zullen worden geschrapt, ofwel zwaar gedrukt worden. De openbare gezondheidszorgen moeten behouden blijven. Privatiseren betekent gewoon: minder zorg / service krijgen en eer meer voor moeten betalen. Joepie... Gaan we echt nog verder spelen met dit onnozel spelletje dat sommige politici ons willen opsolferen. Mijn walging wordt met de dag groter... Ben ik beschaamd om ook een mens te zijn? JA, NU WEL!!!
Beste ik ga grotendeels akkoord met jullie zienswijze. Er zullen/kunnen zeer veel lessen getrokken worden uit wat nu gebeurt. Eén ervan zal volgens mij dat meer collectief ingestelde landen dergelijke crises beter de baas kunnen dan landen waar individualisering meer is doorgeslagen naar een 'negatieve' vrijheid: vrijheid om je zin te doen, niet een positieve vrijheid: over de middelen en de kansen beschikken om je verantwoordelijkheid te nemen voor je omgeving. Onze overheden zijn weinig doortastend (geweest?) in de aanpak van de crises. Anderzijds zijn ook burgers tekort geschoten in hun verantwoordelijkheid voor het geheel. Er is één uitspraak in jullie artikel waar ik dan weer niet mee eens ben, waar jullie zeggen dat de gezondheidssystemen van de Europese landen niet in staat zijn om adequate collectieve reacties te coördineren. Dat lijkt me erg voorbarig, te weinig genuanceerd, vermoedelijk ook niet correct en weinig respectvol naar de gigantische inspanningen die deze gezondheidssystemen nu leveren. Neemt niet weg dat onze minister van Volksgezondheid de voorbije weken vooral uitblinkt in onkunde. Vriendelijke groet Freddy Merckx (huisarts WGC De Brug)

Elke dag maakt Solidair een selectie van nieuwsberichten uit de internationale pers.

India telt op 25 maart 2020 562 bevestigde besmettingen van het coronavirus.

Een verhaal dat hoop geeft te midden deze crisis. De 15.000 werknemers van de Seat-autofabriek in Barcelona gaven een andere bestemming aan de productie in hun fabriek. Ze werken nu samen met de werkneemsters van naaiatelier Pronovias. In plaats van trouwjurken en auto’s maken ze nu samen materiaal voor het personeel in de zorgsector.

Een onthaalmedewerker met de slappe lach? Dat wil zeggen dat de stoom er even af moet. Humor houdt de onthaalmedewerkers bij Geneeskunde voor het Volk op de been. De telefoon staat niet stil in wat het zenuwcentrum van de praktijk geworden is.

Elke dag maakt Solidair een selectie van nieuwsberichten uit de internationale pers. De stand van zaken over het aantal slachtoffers, maar ook over hoe de werkende klasse strijdt tegen het establishment dat de winst laat primeren op gezondheid.

Hamza El Moukhtari is eerstelijnspsycholoog bij Geneeskunde voor het Volk in Deurne. Ook hij zag zich midden maart genoodzaakt zijn praktijk helemaal anders aan te pakken. Patiënten in de kou laten staan, is geen optie. Met de hulp van veel vrijwilligers is de nodige opvolging verzekerd.

Tweede verslag van spoedarts Natalie Eggermont. De nachtshift op spoed. Er is geen zekerheid over hoe de crisis zich verder zal ontwikkelen. Blijven vechten. En stoom aflaten bij elkaar. Over het tekort aan materiaal en de hemeltergende politieke keuzes.

Een paar uur voor de stemming over de bijzondere machten in België baart de stemming over haar grote zus in Frankrijk (wet

"Ik verbind mij ertoe om alleen beslissingen te nemen om de crisis aan te pakken”, zei premier Sophie Wilmes. Maar op 18 maart vaardigt ze een ministerieel besluit uit waardoor winkels van 7 tot 22 uur open kunnen zijn. Ze krabbelde dan wel terug, toch wordt gevreesd dat achter de strijd tegen het virus een asociale agenda schuilt.

Iedereen moet zich zoveel mogelijk afzonderen, maar zorgverleners blijven dag en nacht door de gangen van het rusthuis lopen om onze bejaarden te verzorgen, ondanks de risico’s. In dit vierde luik van onze reeks Berichten van de frontlinie kijken we naar de dagelijkse realiteit in de rusthuizen.