Slaat de sociale koorts in Duitsland naar hier over?

Foto IG Metall, Stefanie Klepke
Foto IG Metall, Stefanie Klepke

Commentaar toevoegen

Reacties

Ik zou zeggen, op naar de 28 uren week, alleen al om iets tegen de werkloosheid te doen. De vraag is wie staat daar mee achter!
Er zijn twee mogelijke antwoorden op de verdere automatisering in de toekomst. Ofwel behoud je de volledige werkweek en krijg je een steeds kleinere groep werkenden die het groeiende aantal werklozen de hand boven het hoofd moeten houden. Met verarming van zowel werkenden (meer afhouden van het loon voor sociale zekerheid) als werklozen tot gevolg. De betere optie is een spreiding van arbeid over de volledige bevolking in een kortere werkweek mét behoud van loon. Deze keuze heeft tal van voordelen waar ik er graag een paar van meegeef: een staat waar de loonverschillen klein zijn is een staat met minder misdrijven, een veiligere staat (als dat geen overtuigend argument is voor de nva), het beschikken over meer vrije tijd met een aangepast loon kan de economie een boost geven (ovld is ook al mee), door de meer beschikbare vrije tijd kunnen er meer individuele zorgtaken opgenomen worden zoals zorg voor ouders, kinderen(de gezinspartij cd&v heeft ook zijn aansluiting gevonden), etc... Het afgezaagde plaatje van "niets is gratis" gaan we deze keer niet draaien, elke verkorting van de arbeidsduur heeft in het verleden, zonder nefaste impact op de economie, gekund zonder loon verlies.
Automatisering kost in eerste instantie banen, dat klopt. Maar diegenen die 'weg zijn geautomatiseerd' hoeven geenszins achterover te gaan liggen. Zij kunnen, mits ze zich flexibel opstellen en de vereiste opleidingen volgen, gaan inzetten op nieuwe terreinen voor de vervaardiging van nieuwe producten en diensten. Dat is altijd zo gegaan en is ook de motor van echte vooruitgang. Maar helaas is dat niet zo als het aan de vakbonden ligt. Die stellen eisen om voor het volle loon minder te moeten werken. Wie het leger werklozen (dat volgens de vakbonden en socialisten gaat betalen, is de grote vraag. Onze economie kan volgens vele links 'denkers' wel zo'n enorm drijfanker meeslepen. Maar dan vergeten we well dat we de hete adem van opkomende economieën in onze nek voelen (u misschien niet). Het standaard antwoord hierop van links is dat we niet langer moeten concurreren, maar 'samenwerken'. Ga dat maar eens aan de Chinezen, Viëtnamezen en Indiërs uitleggen, die heel goed weten dat het het globale kapitalisme is geweest dat hen -eindelijk- uit de abjecte armoede en stagnatie heeft getrokken. Nu wil donkerrood ons terugwerpen in die stagnatie met een economie die het moet hebben van overheidsbeslag op onze middelen. Ze lachen ons uit daar in het verre oosten, als het zover komt. Maar gelukkig is er nog de kiezer die hier -tot nu toe- een stokje voor heeft gestoken. En het is de kiezer, en niet de betoger op straat, naar wie moet worden geluisterd. Luisteren naar wie om het hardst schreeuwt heeft niets met democratie te maken!
Beste donkerblauwe, Het staat u altijd vrij om Milton-Friedman gestuurde economieën te vergelijken met Maynard Keynes gestuurde. Als toetje geef ik u graag mee dat een land als Portugal (links bewind) veel beter draait dan ons liberaal "paradijsje".
Het zijn de multinationals die vanaf de jaren '70 hun fabrieken naar de goedkope loonlanden versast hebben. Waarom? Omdat ze met het maken van hetzelfde in het Oosten triljarden konden verdienen, wel alleen de top, de werknemers werd in vergelijking een kruimel gegund. Veel bedrijven hebben sindsdien hun biezen gepakt en lieten hun vroegere werknemers vallen als een baksteen met als troosprijs een doekje voor het bloeden. De bedrijfstop bekommert zich geen moer om de mensen die werkloos achterblijven. Ze laten zich alleen leiden door de lokroep van het almachtige geld waar niemand aan mag komen, zeker de staat niet.

Je bent een klokkenluider. De NSA zit je op de hielen. Maar je wil niet opgeven. Je wil vertrouwelijke documenten blijven uitwisselen. Hoe doe je dat? Edward Snowden moest een oplossing vinden. En dat werd … Tails. Software die complete anonimiteit voor zijn gebruikers garandeert. Solidair heeft hen ontmoet.

Met operatie “Defender 2020” zal de NAVO dit voorjaar haar militaire slagkracht demonstreren.

Bread and Roses, het lied dat de hymne werd van de feministische zaak, werd meer dan 100 jaar geleden in de Verenigde Stat

Op 12 december 2019 keurde het Indiase parlement, op voorstel van de regeringspartij BJP, een wet goed die vluchtelingen uit buurlanden Afghanistan, Pakistan en Bangladesh als legale migranten erkent. De wet geldt echter niet voor moslims uit diezelfde landen. Opnieuw zet de BJP een stap verder in de stigmatisering van moslims. Onder leiding van de linkse partijen in India wordt tegen deze maatregel een groot volksfront opgezet.

Overal in de Europese Unie vallen de nationale regeringen de meest solidaire pensioenstelsels aan. Een gecoördineerde aanval vanuit de Europese instellingen. Een rondje langs Spanje, Frankrijk en Duitsland.

De twee grote spoorbonden ACOD en ACV leggen zich niet neer bij de minimale dienstverlening die werd opgelegd door de vorige regering Michel – De Wever. Ze trekken naar het Grondwettelijk Hof. Op 4 maart vindt de eerste zitting plaats. De inzet is groot. Niet alleen voor het spoorwegpersoneel, ook voor de treingebruikers en de hele werkende bevolking.

Het was veel meer dan een boekvoorstelling, zondagmiddag in de Roma. Het was een feest. Zo’n 1300 mensen trotseerden de stormwind om leven en engagement van dokter Dirk Van Duppen te vieren. “Verdriet en blij zijn gaan samen”, zei Lieve Seuntjens, al veertig jaar lang soulmate van Dirk. Zo werd het zondag een feest van hoop, liefde en strijdvaardigheid.

Het cordon sanitaire tegen de extreemrechtse neonationalisten van AfD is doorbroken in de Duitse deelstaat Thüringen. De liberaal Thomas Kemmerich wist de linkse minister-president af te zetten met de steun van de christendemocratische CDU en de AfD. Even later werd hij zelf gedwongen af te treden.

“Zo verliep de tijd die me toegemeten was", een boek dat nooit voorzien was. De plotse en bikkelharde confrontatie met een ongeneeslijke kanker dwong dokter Dirk Van Duppen terug te blikken en te reflecteren op zijn leven. Het boek wordt alom geprezen, overal weerklinkt oprechte waardering voor het levenswerk waarover Dirk met zoveel liefde vertelt. Het succes is een meer dan verdiend applaus voor een leven dat geheel gewijd is aan de strijd tegen onrecht.

Ons land heeft in principe alles in huis om een koploper te zijn in een roodgroene klimaattransitie. Toch slaagt ons land er niet in die rol waar te maken. Hoe komt dat?