Slaat de sociale koorts in Duitsland naar hier over?

Foto IG Metall, Stefanie Klepke
Foto IG Metall, Stefanie Klepke

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Ik zou zeggen, op naar de 28 uren week, alleen al om iets tegen de werkloosheid te doen. De vraag is wie staat daar mee achter!
Er zijn twee mogelijke antwoorden op de verdere automatisering in de toekomst. Ofwel behoud je de volledige werkweek en krijg je een steeds kleinere groep werkenden die het groeiende aantal werklozen de hand boven het hoofd moeten houden. Met verarming van zowel werkenden (meer afhouden van het loon voor sociale zekerheid) als werklozen tot gevolg. De betere optie is een spreiding van arbeid over de volledige bevolking in een kortere werkweek mét behoud van loon. Deze keuze heeft tal van voordelen waar ik er graag een paar van meegeef: een staat waar de loonverschillen klein zijn is een staat met minder misdrijven, een veiligere staat (als dat geen overtuigend argument is voor de nva), het beschikken over meer vrije tijd met een aangepast loon kan de economie een boost geven (ovld is ook al mee), door de meer beschikbare vrije tijd kunnen er meer individuele zorgtaken opgenomen worden zoals zorg voor ouders, kinderen(de gezinspartij cd&v heeft ook zijn aansluiting gevonden), etc... Het afgezaagde plaatje van "niets is gratis" gaan we deze keer niet draaien, elke verkorting van de arbeidsduur heeft in het verleden, zonder nefaste impact op de economie, gekund zonder loon verlies.
Automatisering kost in eerste instantie banen, dat klopt. Maar diegenen die 'weg zijn geautomatiseerd' hoeven geenszins achterover te gaan liggen. Zij kunnen, mits ze zich flexibel opstellen en de vereiste opleidingen volgen, gaan inzetten op nieuwe terreinen voor de vervaardiging van nieuwe producten en diensten. Dat is altijd zo gegaan en is ook de motor van echte vooruitgang. Maar helaas is dat niet zo als het aan de vakbonden ligt. Die stellen eisen om voor het volle loon minder te moeten werken. Wie het leger werklozen (dat volgens de vakbonden en socialisten gaat betalen, is de grote vraag. Onze economie kan volgens vele links 'denkers' wel zo'n enorm drijfanker meeslepen. Maar dan vergeten we well dat we de hete adem van opkomende economieën in onze nek voelen (u misschien niet). Het standaard antwoord hierop van links is dat we niet langer moeten concurreren, maar 'samenwerken'. Ga dat maar eens aan de Chinezen, Viëtnamezen en Indiërs uitleggen, die heel goed weten dat het het globale kapitalisme is geweest dat hen -eindelijk- uit de abjecte armoede en stagnatie heeft getrokken. Nu wil donkerrood ons terugwerpen in die stagnatie met een economie die het moet hebben van overheidsbeslag op onze middelen. Ze lachen ons uit daar in het verre oosten, als het zover komt. Maar gelukkig is er nog de kiezer die hier -tot nu toe- een stokje voor heeft gestoken. En het is de kiezer, en niet de betoger op straat, naar wie moet worden geluisterd. Luisteren naar wie om het hardst schreeuwt heeft niets met democratie te maken!
Beste donkerblauwe, Het staat u altijd vrij om Milton-Friedman gestuurde economieën te vergelijken met Maynard Keynes gestuurde. Als toetje geef ik u graag mee dat een land als Portugal (links bewind) veel beter draait dan ons liberaal "paradijsje".
Het zijn de multinationals die vanaf de jaren '70 hun fabrieken naar de goedkope loonlanden versast hebben. Waarom? Omdat ze met het maken van hetzelfde in het Oosten triljarden konden verdienen, wel alleen de top, de werknemers werd in vergelijking een kruimel gegund. Veel bedrijven hebben sindsdien hun biezen gepakt en lieten hun vroegere werknemers vallen als een baksteen met als troosprijs een doekje voor het bloeden. De bedrijfstop bekommert zich geen moer om de mensen die werkloos achterblijven. Ze laten zich alleen leiden door de lokroep van het almachtige geld waar niemand aan mag komen, zeker de staat niet.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.
Veel mensen zijn woedend over het beleid van de traditionele partijen. Het Vlaams Belang doet alsof het de belangen van het volk verdedigt, maar in haar daden zien we een partij die ten dienste staat van de rijken. Vijf veelzeggende feiten over het Vlaams Belang die je absoluut moet weten.

Duizenden jongeren komen al drie weken na mekaar op straat om van de regering een ambitieuzer klimaatplan te eisen. Tegelijk zien we dat in 2018 slechts één op twee treinen stipt op tijd reed. Kan de minachting van de overheid voor de gerechtvaardigde eisen van de jonge klimaatbeweging nog meer symbolisch zijn? Toevallig werden gisteren in de Kamercommissie Infrastructuur vakbonden en spoordirectie gehoord over de slechte prestaties van de NMBS op het vlak van stiptheid.

Zuid-Korea staat in rep en roer na de dood van een jonge interimarbeider. In zijn tas werden instantmaaltijden aangetroffen en die zijn uitgegroeid tot hét symbool van de strijd tegen de onzekere werk- en levensomstandigheden.