Slaat de sociale koorts in Duitsland naar hier over?

Foto IG Metall, Stefanie Klepke
Foto IG Metall, Stefanie Klepke

Commentaar toevoegen

Reacties

Ik zou zeggen, op naar de 28 uren week, alleen al om iets tegen de werkloosheid te doen. De vraag is wie staat daar mee achter!
Er zijn twee mogelijke antwoorden op de verdere automatisering in de toekomst. Ofwel behoud je de volledige werkweek en krijg je een steeds kleinere groep werkenden die het groeiende aantal werklozen de hand boven het hoofd moeten houden. Met verarming van zowel werkenden (meer afhouden van het loon voor sociale zekerheid) als werklozen tot gevolg. De betere optie is een spreiding van arbeid over de volledige bevolking in een kortere werkweek mét behoud van loon. Deze keuze heeft tal van voordelen waar ik er graag een paar van meegeef: een staat waar de loonverschillen klein zijn is een staat met minder misdrijven, een veiligere staat (als dat geen overtuigend argument is voor de nva), het beschikken over meer vrije tijd met een aangepast loon kan de economie een boost geven (ovld is ook al mee), door de meer beschikbare vrije tijd kunnen er meer individuele zorgtaken opgenomen worden zoals zorg voor ouders, kinderen(de gezinspartij cd&v heeft ook zijn aansluiting gevonden), etc... Het afgezaagde plaatje van "niets is gratis" gaan we deze keer niet draaien, elke verkorting van de arbeidsduur heeft in het verleden, zonder nefaste impact op de economie, gekund zonder loon verlies.
Automatisering kost in eerste instantie banen, dat klopt. Maar diegenen die 'weg zijn geautomatiseerd' hoeven geenszins achterover te gaan liggen. Zij kunnen, mits ze zich flexibel opstellen en de vereiste opleidingen volgen, gaan inzetten op nieuwe terreinen voor de vervaardiging van nieuwe producten en diensten. Dat is altijd zo gegaan en is ook de motor van echte vooruitgang. Maar helaas is dat niet zo als het aan de vakbonden ligt. Die stellen eisen om voor het volle loon minder te moeten werken. Wie het leger werklozen (dat volgens de vakbonden en socialisten gaat betalen, is de grote vraag. Onze economie kan volgens vele links 'denkers' wel zo'n enorm drijfanker meeslepen. Maar dan vergeten we well dat we de hete adem van opkomende economieën in onze nek voelen (u misschien niet). Het standaard antwoord hierop van links is dat we niet langer moeten concurreren, maar 'samenwerken'. Ga dat maar eens aan de Chinezen, Viëtnamezen en Indiërs uitleggen, die heel goed weten dat het het globale kapitalisme is geweest dat hen -eindelijk- uit de abjecte armoede en stagnatie heeft getrokken. Nu wil donkerrood ons terugwerpen in die stagnatie met een economie die het moet hebben van overheidsbeslag op onze middelen. Ze lachen ons uit daar in het verre oosten, als het zover komt. Maar gelukkig is er nog de kiezer die hier -tot nu toe- een stokje voor heeft gestoken. En het is de kiezer, en niet de betoger op straat, naar wie moet worden geluisterd. Luisteren naar wie om het hardst schreeuwt heeft niets met democratie te maken!
Beste donkerblauwe, Het staat u altijd vrij om Milton-Friedman gestuurde economieën te vergelijken met Maynard Keynes gestuurde. Als toetje geef ik u graag mee dat een land als Portugal (links bewind) veel beter draait dan ons liberaal "paradijsje".
Het zijn de multinationals die vanaf de jaren '70 hun fabrieken naar de goedkope loonlanden versast hebben. Waarom? Omdat ze met het maken van hetzelfde in het Oosten triljarden konden verdienen, wel alleen de top, de werknemers werd in vergelijking een kruimel gegund. Veel bedrijven hebben sindsdien hun biezen gepakt en lieten hun vroegere werknemers vallen als een baksteen met als troosprijs een doekje voor het bloeden. De bedrijfstop bekommert zich geen moer om de mensen die werkloos achterblijven. Ze laten zich alleen leiden door de lokroep van het almachtige geld waar niemand aan mag komen, zeker de staat niet.
Vuurwerk donderdagmiddag op het Martelaarsplein in Brussel. Werknemers van de VRT, maar ook mensen uit de kunstensector en het hele middenveld kwamen betogen tegen de besparingen van de regering-Jambon. Solidair sprak met enkele manifestanten. “Voor ons is het simpel: als dit erdoor komt, is het gedaan met onze werking”, hoorden we bij sommigen.

Een stakingsbeweging gesteund door 66% van de bevolking. Niet verrassend als men weet dat het project van president Macron voor de hervorming van de pensioenen het systeem van de sociale bescherming heel diep aantast.

Het 7de congres van de Braziliaanse Arbeiderspartij (PT) van half november dit jaar was voor de 800 afgevaardigden op alle vlakken een hoogtepunt. Vooral door het optreden van de pas vrijgelaten voormalige president Lula da Silva, maar ook omdat het plaatsvond in een Brazilië waar president Bolsonaro zowat iedereen in zijn vizier neemt: vrouwen, zwarten, Indianen, linksen en progressieven. Relaas van op het congres.

Voor de allereerste keer hebben huishoudhulpen uit de sector van de dienstencheques een grote actie opgezet. Vanmorgen trokken ze massaal naar Brussel. “Als ik zie met hoeveel we hier vandaag zijn, heb ik hoop. Deze bijeenkomst is niet het einde, maar de eerste stap in een lange strijd.”

De Franse journalist Maurice Lemoine, specialist van het Latijns-Amerikaanse continent, spreekt over de pogingen van extreemrechts om Bolivia te destabiliseren, daarin gesteund door de VS en de EU. Die duwden president Evo Morales in ballingschap.

De dienstenchequesector vertegenwoordigt 140.000 huishoudhulpen die dagelijks meer dan een miljoen huishoudens helpen. Het gemeenschappelijke vakbondsfront organiseert op 28 november een staking. Naast een loonsverhoging van 1,1%, een noodzaak voor mensen die gemiddeld bruto 11,50 euro per uur verdienen, eisen zij respect. Uitleg van de belangrijkste betrokken partijen.

Je kan er vergif op innemen. Wanneer er CAO-onderhandelingen opstarten bij AB InBev, begint de directie met haar spierballen te rollen. Dat was afgelopen dinsdag niet anders. Nochtans stapelen de problemen bij de Leuvense bierbrouwer zich in sneltempo op.

Sinds het ontslag van Evo Morales zijn er al twintig doden gevallen. Jeanine Añez, die zich tot interim-president heeft uitgeroepen, geeft het leger de ruimte om hard op te treden.

Voor Anne-Emmanuelle Bourgaux, gepassioneerde en passionerende grondwetspecialiste was het algemeen stemrecht een fundamentele stap vooruit, die werd gemaakt onder druk van de straat. Met het algemeen stemrecht kwam er meer democratie ... maar het diende ook als dam tegen diepgaandere democratische hervormingen.

Ruim zeshonderd kunstenaars uit diverse disciplines trokken vanochtend van station Brussel Centraal naar het Vlaams Parlement. Daar stelde de Vlaamse Minister-President zijn fel betwiste cultuurnota voor. “Cultuur is solidair”, klonk het eensgezind. De sector verbindt zijn strijd uitdrukkelijk aan die van alle sectoren die door de besparingswoede worden getroffen.