NMBS bereidt liberalisering voor: personeel en reizigers zijn de dupe

Thema's
Spoor

Commentaar toevoegen

Reacties

In uw tekst schrijft u dat Sophie Dutordoir de opvolgster is van Jo Cornu. Ik dacht, maar ik kan me uiteraard vergissen dat ze Marc Descheemaeker opvolgt. Groeten.
Dutordoir volgde wel degelijk Cornu op. 2005-2013: Marc Descheemaecker 2013-2017: Jo Cornu 2017-heden: Sophie Dutordoir https://nl.wikipedia.org/wiki/Nationale_Maatschappij_der_Belgische_Spoorwegen#Directeurs
Nu weet ik wel wie de schuld is: die fucking directie van de NMBS en die fucking rechtse partijen. Fuck you, MR/N-VA/Open VLD/CD&V/Vlaams Belang ...!
zo geen sociaal/privé leven geen vakantie uitzicht op langere werktijden waarschijnlijk een hele rits eisen en testen om te kunnen solliciteren en dan waarschijnlijk klagen dat ze geen volk vinden
'Den ijzeren weg' heeft een kind met een waterhoofd gebaard. Dat zulke toestanden in een kleuterklas zouden gebeuren, zou nog aan te nemen zijn. Dat het 'waterhoofd' dit in stand houdt, kan twee mogelijkheden hebben, eigen belang van de te brede top of doelbewuste destructie om aan te tonen dat dit een openbare dienst is die niet werkt en dringend geprivatiseerd moet worden. Als je het mij vraagt, zijn het de twee mogelijkheden samen. Nochtans kunnen de treinen nog rijden dank zijn de moet en inzet van de gouden onderlaag! Om een voorbeeld te geven; de werkplaats van een omroeper is sinds jaar en dagen een blokpost (seinhuis) wat uiteraard heel logisch is gezien daar de beweging van de treinen te volgen is. Die omroeper maakt deel uit van de NMBS. Vermits een blokpost nu de werkplaats is van Infrabel, mag een omroeper niet meer plaats nemen in deze blokpost. De omroeper moet in een afzonderlijk lokaal plaats nemen maar kan dan de beweging van treinen nog moeilijk volgen. Resultaat, men roept dan maar een verbindingsman tussen een blokpost en een omroeper. Een 'mooi voorbeeld van efficiëntie' zou ik dan zeggen. Keluterschool? Neen, erger! Laat de NMBS en Infrabel weer samensmelten, een enorme besparing van die te brede top!

Evo Morales, huidig president van Bolivia, werd op zondag 11 november gedwongen om af te treden, door een staatsgreep. Geconfronteerd met straatgeweld en muiterij van de politie had hij de keuze tussen verder escalerend conflict of ontslag. Maar wat is de echte inzet van deze staatsgreep?

De vakbonden bij de VRT komen in verzet en roepen iedereen die de democratie wil verdedigen op om zich daarbij aan te sluiten.

Overzicht van de inhoud van ons november-decembernummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.

In Chicago zijn de leerkrachten en het onderwijspersoneel, samen 35.000 mensen, voor de tweede keer in zeven jaar in staking. Opnieuw is de lerarenvakbond de motor van een sociale beweging. De stakers zijn het niet eens met het sinds lang gehanteerde principe dat vakbonden alleen eisen mogen stellen rond arbeidsomstandigheden, loon en vergoedingen.

Het Deense model is voor een aantal Vlaamse politici een voorbeeld. Verschillende maatregelen van de recent gevormde Vlaamse regering zijn er door geïnspireerd. Theo Francken en het Vlaams Belang lopen er mee te koop en zelfs sommige sp.a'ers zien er wel iets in, in navolging van de Deense sociaaldemocraten. Sommigen zien het zelfs als een inspiratiebron voor een federale regering met N-VA en socialisten. Reden te meer om dat “model” eens onder de loep te nemen.

Ruim vijf jaar heeft de Franse hiphop-ster Kery James moeten knokken om, samen met regisseur Leïla Sy, zijn eerste langspeelfilm gerealiseerd te krijgen. Uiteindelijk was Netflix bereid de film te produceren. De film, waarin een politieke discussie over de Franse banlieus centraal staat, is nu op de streaming-service te zien.

Meer dan driehonderd advocaten brachten op 28 oktober hulde aan Louis Braffort, stafhouder van de Brusselse Balie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij werd 75 jaar geleden vermoord door aanhangers van de fascistische beweging REX.

Vier jaar na de vorige massale protesten tegen het wanbeleid van een corrupte regering is het Libanese volk op donderdag 17 oktober opnieuw op straat gekomen, in nooit geziene aantallen en met een indrukwekkende eenheid over de vele sectaire en politieke breuklijnen heen, met deelneming van zowel de arbeidersklasse als de middenklasse. Vandaag zijn de Libanezen nog altijd op straat, op zondag nog met een menselijke ketting van bijna 200 kilometer die het noorden en het zuiden van het land met elkaar verbond.

Amper een paar weken geleden, terwijl er een sociale crisis losbarstte in Ecuador, klopte de rechtse Chileense president S

Naar aanleiding van de eerste grote overzichtstentoonstelling van fotograaf Stephan Vanfleteren herpubliceren we hier ons interview met hem uit 2007.