Minister Geens wil cipiers monddood maken

Foto Solidair, Antonio Gomez Garcia
Foto Solidair, Antonio Gomez Garcia

Commentaar toevoegen

Reacties

Beste PVDA. Ik ben je partij zéér genegen, op enkele uitschuivers na. Bovenstaand artikel is er zo een. Het is duidelijk dat PVDA geen kennis heeft van het detentiepersoneel. Er is geen enkel beroep waar het aan-zichzelf-denken zo groot is. Voor hen is een gedetineerde overduidelijk een on-mens en hij zal hen ook zo behandelen. Zij die het anders doen vallen op, al een geluk dat zij er ook zijn. Nee, de doorsnee beambte wil zo weinig mogelijk troubles overdag, zodat er genoeg energie overschiet voor het echte werk voor en na in 't zwart. Ze hebben geen greintje respect voor de gedetineerde. En met zo'n artikel komen ze er mee weg zoals destijds die anderen in uniform met wir haben das nicht gewüsst. PVDA loopt hier iets te snel een vakbond achter na onder het mom van 'als we de werkman kunnen goedpraten en de minister de schuld geven, is't altijd goed'. Een uitschuiver dus. Of toch een constante dwaling bij PVDA.
Beste, U weet duidelijk waar u over spreekt. Ervaringsdeskundige lijkt me maar ik kan me vergissen. Ikzelf WERK aan de andere kant van de deur. Reeds 14 jaar waarvan de laatste jaren door de appreciatie van de gedetineerden mijn drijfveer zijn. Zowel de regering als de lokale besturen laten het personeel in de kou staan. Nu staat volledig ons statuut op de heling. Voor 1800€ in de maand blijf ik dit niet doen in deze omstandigheden. We verdienen nu minder om in de toekomst een deftig pensioen te hebben, als ambtenaar zou je voordelen hebben, ik zie ze niet meer. Maar ik sta er alleen voor met een puber dus ik moet verder. Als ik solliciteer word ik bekeken alsof ik gek ben. Maar ik nodig iedereen uit om eens een week mee de nachtmerries van de maatschappij respectvol te blijven behandelen aan onze voorwaarden en op onze werkvloer. U mag mij steeds persoonlijk contacteren. Mijn gegevens zijn gekend bij de redactie.
Beste Eelen, De PVDA verdedigt, ook onder de cipiers, een humaan gevangenisbeleid. Het is de verantwoordelijkheid van opeenvolgende besparingsregeringen dat dit momenteel ver zoek is. Zowel gedetineerden als cipiers hebben een gemeenschappelijk belang bij een humane gevangenis: betere infrastructuur, betere begeleiding, betere werkomstandigheden. Alle stakingen van cipiers draaien hierom. De regering maakt hen nu monddood.
Waarom denkt men dat cipiers staken?? Zij moeten ook hun rechten hebben alsmede ook de gedetineerden en geïnterneerden en deze mensen moeten fatsoenlijk behandeld worden omdat het ook mensen zijn net als wij, fatsoenlijke zorg zowel lichamelijk als geestelijk moet gerespecteerd worden, de huidige minister en regering Michel kent niets van de werkvloer van de cipiers en gevangeniswezen en al evenmin van de gevangenisbewoners hoe het eraan toe gaat, de laatste jaren zijn er veel cipiers op pensioen gegaan en die zouden gerust allemaal moeten vervangen worden of de problemen zullen niet uitblijven zoals we nu mee maken en dat heeft Koens Geens zelf in de hand gewerkt alsmede ook deze regering Michel, er zijn genoeg financiële middelen voorhanden!!!! Als bedrijven en andere rijken hun miljarden naar het buitenland kunnen loodsen waar gemakkelijk controle op te doen is door het ministerie van financiën en door hun diensten mag dat geen probleem zijn maar zuigt veel liever de gewone werkmens en sociaal zwakkere uit omdat het te gemakkelijk is om hen uit te buiten ipv de de bedrijven financieel op te volgen en de rijken tot de rijksten waar gemakkelijk een vermogenstaks op te heffen is maar als deze regering Michel daar de wil niet voor heeft en de laksheid van bepaalde ministers niet opvolgt dan is de gewone werkmens en de sociaal zwakkere altijd het slachtoffer van alles en zo blijven we in een vicieuze cirkel draaien als een tol.
Vanop de werkvloer... @ Eelen niet alles en iedereen over dezelfde kam scheren a.u.b. U haalt zaken aan die correct zijn. Maar de analyse die het pvda webteam heeft gemaakt is voor 200% juist!!!
Op m'n FB-pagina is enige discussie ontstaan die ik graag met jullie lezers wil delen. De cipiers en hun vakbonden weigeren om binnen het stakingsrecht de minimale diensten zelf te organiseren, zoals de Non-Profit-sector in 1988-1989 in de Witte woede heeft gerealiseerd. Misschien is het nuttig om eens na te gaan hoe de minimale dienstverlening in de Welzijns- en Gezondheidssector is tot stand komen. Ik lag er mee van aan de basis en heeft geleid tot een wettellijke regeling, mét opvordering op basis van de lijsten waar de vakbonden hun akkoord over moeten geven. De vakbonden indertijd hebben juist door deze waarborg van minimale diensten eerst zelf ter hand te nemen en nadien wettelijk te regelen, de handen vrijgemaakt om ook in de Welzijns-- en Gezondheidssectoren stakingen van onbepaalde duur aan te gaan. Met optimale resultaten. Wijzelf en de vakbonden van de Non-Profit-sectoren staan gereed om met de cipiers en hun vakbonden aan tafel te zitten en in dezelfde zin oplossingen te zoeken. Nu verzieken de cipiers en hun vakbonden elk perspectief op verbetering van de werkomstandigheden, de leefomstandigheden en de betrokkenheid van de families. Het is tijd dat de cipiers en hun vakbonden komaf maken met de tendensen om 'alles neer te leggen' en derden te laten opdraaien voor wat eigenlijk hun werk is, uitgevoerd als minimale diensten waarbij ze, zelfs in de huidige omstandigheden van niemand afhangen. Ook in de Gehandicaptensector werd in een langdurige staking mét minimumdiensten in eigen beheer opgeroepen tot 'doorbijtdagen' dwz alles neer te leggen. Er werd toen in 'gemeenschappelijk front' maar tegen de zin van LBC-NVK besloten dit één dag te doen. Twee dagen later was de solidariteit én de staking gedaan, weliswaar pas na 3 maanden staking (van 1 februari 1989 tot 8 mei 1989, dag waarop een akkoord werd gesloten. Enkel op deze wijze zullen de cipiers de situatie voor henzelf, de gevangenen en hun families verbeteren. Maar zo te zien is het kalf allang verdronken, laat men het initiatief aan de overheid en staan de communisten erbij en kijken ernaar of brengen zij zelf mee een dynamiek op gang die er toe leidt dat, zoals in de gehandicaptensector en in Eigen Thuis waar ik toen werkte in 1988 , zelf de minimale dienstverlening werd ter hand genomen.
De strijd tegen de coronapandemie wordt vaak vergeleken met een oorlog. De omvang van de uitdaging is inderdaad enorm. Maar wie naar het front trekt, kan maar beter alert, weerbaar en goed uitgerust zijn, en niet op voorhand al uitgeput. Onze westerse gezondheidszorg heeft al tientallen jaren te kampen met bezuinigingen en privatiseringen. Onze economie hing al in de touwen toen ze er deze onvoorziene uppercut bovenop kreeg. Na de crisis van 2008, moeten we uit deze coronacrisis echte conclusies trekken en ons systeem drastisch omgooien. Dat is cruciaal voor onze gezondheid, voor onze sociale toekomst, en voor het klimaat.

In de lijst van al die helden die ons door coronatijden helpen zijn niet van de minsten: het personeel in supermarkten.

Elke dag maakt Solidair een selectie van nieuwsberichten uit de internationale pers. De stand van zaken over het aantal slachtoffers, maar ook over hoe de werkende klasse strijdt tegen het establishment dat de winst laat primeren op gezondheid.

Allianties in tijden van de coronapandemie: de klimaatbeweging Fridays for Future is solidair met zorgverleners en buschauffeurs. Een gesprek met Tom Patzelt, woordvoerder van Fridays for Future in Berlijn.

Afscheid van Dirk Van Duppen | Een leven lang geëngageerd dokter voor het volk

Huisarts Leen Vermeulen verdeelt haar kostbare tijd tussen de dokterspraktijk van Geneeskunde voor het Volk in Hoboken en het triage-centrum in Vilvoorde. Het zijn lange en vermoeiende dagen voor iedereen. Maar de samenhorigheid en solidariteit houden de energie en het optimisme levend. Zorgen voor patiënten én voor elkaar is meer dan ooit een teamjob.

Elke dag maakt Solidair een selectie van nieuwsberichten uit de internationale pers.