"Mevrouw Crevits, hoe kan ik nu al weten wie ik later wil worden?"

Foto Solidair, Vinciane Convens
Foto Solidair, Vinciane Convens

Commentaar toevoegen

Reacties

In essentie heeft u overschot van gelijk. Afkomst speelt nog veel te veel een rol in het doorverwijzen van leerlingen naar TSO en BSO. Maar u vergeet daarbij enkele essentiële zaken. 1. TSO en BSO leiden naar nuttige en nodige beroepen. Het is géén minderwaardig onderwijs, integendeel. Ouders ( én leerkrachten ) die zelf hoogopgeleid zijn, zien dit echter vaak wél zo, jammer genoeg. Ouders daarentegen die zelf zo'n TSO scholing genoten, zijn veel meer geneigd dit ook een goede keuze voor hun kinderen te vinden. 2. Kinderen en hun ouders ( vooral de hoogopgeleiden) worden ook veel te vaak een voor het kind té hoog gegrepen opleiding aangepraat; onder het mom het maximum uit het kind te halen. Meestal komt dat neer op falen, vroeg of laat, in die te zware richting. Met alle negatieve gevoelens die daarbij komen. Wij zijn zelf twee hoogopgeleiden, en moesten echt weerstand bieden om ons kind in het BSO ingeschreven te krijgen. Nu is hij daar echt op zijn plaats, en goed in zijn vak. Geen enkel jaar een B of C attest. Omgekeerd werd een andere jongen na een jaar TSO terug verwezen naar het ASO "omdat hij te goed was voor het TSO". Aldus komen jongeren in de meeste gevallen alleen vanwege negatieve ervaringen ( B en C attesten ) in het TSO en BSO. Alsof loodgieter of timmerman,... alleen beroepen zijn voor 'domme' mensen. Het tegendeel is waar. 3. Last but not least: de brede eerste en/of tweede graad. Dat eerste bestaat de facto al. In de B-stroom komen kinderen terecht die niet de eindtermen van het lager onderwijs behaald hebben. Alle anderen gaan dus naar de A-stroom. De keuze uren ( Latijn, Moderne Wetenschappen, Technieken,... ) bestaan uit slechts 4 uren/week in het eerste jaar; en 8 uren in het tweede. Alle andere vakken zijn identiek voor alle kinderen qua leerinhouden. Dat betekent dus dat al die kinderen zich door dezelfde hoeveelheid én moeilijkheid wiskunde, Frans, enz. moeten worstelen. Ook als eigenlijk op twaalf jaar al duidelijk was dat een kind beter een niet te theoretische richting zou volgen. Met veel frustraties wegens tekorten, en schoolmoeheid tegen veertien of vijftien. Als dat systeem zou doorgetrokken worden voor de tweede graad zal dat alleen nog maar toenemen. Van een gemiddelde klas van vijfentwintig leerlingen zesde leerjaar, een generatie geleden, ging een klein deeltje naar de Latijnse, een grotere groep naar de Moderne, een bijna even grote groep naar de Technische en een deel rechtstreeks naar het Beroepsonderwijs. Meestal vanuit een positieve keuze. Nu komen ze daar enkele jaren later - in nagenoeg dezelfde verhoudingen als vroeger - ook terecht, maar vanuit een systeem van tekorten en dus falen. Een negatieve "keuze" dus. Na al dan niet jaren van ploeteren (meisjes) of opgeven (jongens). Ziedaar het ware gelaat van het "watervalsysteem"! Wensen we dan écht dat in onze maatschappij nagenoeg alle vaklui uit Polen, Roemenië of andere landen komen? 4. Tenslotte is het "brede graad" systeem ook nefast voor de echt sterke leerlingen. Als je "de meeste" leerlingen mee moet krijgen, vallen zowél de zwakkeren als de sterksten uit de boot. Die zitten zich dan te vervelen in de klas. Waarbij dan vaak storend gedrag ontstaat, wat niemand ten goede komt. Ook heel wat hoogbegaafden zijn schoolmoe, vanwege te weinig uitdaging. Zo gaat ook ontzettend veel talent verloren! 5. de oplossing kan er in bestaan, naar Scandinavisch model, de leerling individueel te begeleiden in zijn traject. Daar werkt elke leerling op zijn eigen tempo de verschillende vakken af. De klasgroepen zijn er klein, maar alle onderwijs niveau's zitten er samen in dezelfde groep op leeftijd. Zittenblijven bestaat er niet. Dat vergt een totaal andere aanpak van de leraren. Er wordt niet klassikaal lesgegeven. De leerling verwerkt zelfstandig nieuwe leerstof, en maakt daarop oefeningen. De leerkracht geeft individueel uitleg indien iets niet begrepen is. Elke leerling werkt op een eigen computer ( door de school voorzien, niet door de ouders! ). Leerlingen weten welk niveau ze moeten behalen aan het eind van de rit, als ze bijvoorbeeld een universitaire studie willen aanvatten. Daarbij tellen alleen de niveau's van de vakken die er voor de gekozen studie toe doen. Het is ook perfect mogelijk dat een leerling al in de loop van het vijfde jaar het hoogste level van bv Engels behaalt. Dan kan hij de vrijgekomen uren invullen met een vak waar hij het moeilijker mee heeft, of een vak dat hij juist zeer interessant vindt. Leerlingen kunnen ook in de loop van een schooljaar de snelheid veranderen waarmee ze de leerstof van een vak verwerken. Zo kunnen ze de focus verleggen naar een ander vak. Ik hoop hiermee een beetje tegengewicht te formuleren voor de tendentieuze 'brede graad' filosofie. Wij hebben zelf ondervonden hoe slopend dat traject was voor onze zoon! met genegen groeten, C. V. leerkracht kunstvakken ( instrument ) in het KSO

Zaterdagavond 15 juni werden in Gent nauwelijks afhaalmaaltijden aan huis bezorgd. De Gentse Deliveroo-koeriers legden een uur lang het werk neer uit protest tegen de steeds lagere verloning en de onzekere arbeidsomstandigheden. Een indrukwekkende actie. De stakende koeriers wisten zoveel druk te zetten op de app dat het systeem plat lag.

De NMBS wil de openingsuren van de loketten van 75 stations inperken. Sommige stations zullen nog maar halftijds open zijn, andere gaan tijdens de weekends dicht. De strategie van het “ontvolken” van de stations gaat voort, ondanks protest van vakbonden en reizigers. Het verzet komt op gang. 

Het gebruik van geweld tegen de vreedzame bezetting van het plein voor het hoofdkwartier van het Soedanese leger in Khartoem was voorspelbaar. Maar de brutaliteit waarmee de paramilitaire groep RSF ( Rapid Support Forces) op maandagmorgen 3 juni optrad, blies meteen alle illusies over het nieuwe militaire regime op.

Bij de Europese verkiezingen hebben de twee grote politieke families een fikse achteruitgang geboekt. Daarmee heeft de kiezer duidelijk het harde besparingsbeleid van de Europese Unie willen afstraffen, velen hebben de buik vol van de klassieke neoliberale recepten en van de wereldvreemde kaste van politici. Maar die afkeer, die veralgemeende onvrede over het gevoerde antisociaal beleid vertaalt zich grotendeels in een verschuiving naar populistisch en extreem rechts en in mindere mate naar de ecologisten. Behalve in België verliest consequent links bijna overal pluimen.

Marc Botenga is het eerste Belgische Europarlementslid van authentiek links. Als PVDA-verkozenen zal hij de stem van de werkende bevolking verdedigen in het Europees parlement. De vernedering van het Griekse volk door de Europese elites was voor Marc de druppel: “De onrechtvaardigheid die het Griekse volk trof, voelde ik tot diep in mijn binnenste. Dat versterkte mijn overtuiging dat we onze strijd Europees moeten voeren”. Een portret.
Franse en Italiaanse havenarbeiders weigeren wapens aan boord te brengen van Saudische vrachtschepen. De wapens worden gebruikt in de oorlog in Jemen, volgens de VN de grootste menselijke catastrofe van deze tijd. Saudi-Arabië hongert de bevolking van Jemen doelbewust uit. Het Saudische regime is afhankelijk van Westerse wapenleveringen. De PVDA pleit voor een Europees wapenembargo.
De Partij Van De Arbeid (PVDA) heeft een fenomenaal sociale campagne gevoerd en gaat er opnieuw overal op vooruit, met scores van 6,6 % in Vlaanderen tot meer dan 12 % in Brussel en 13,5 % in Wallonië.
Met Maria Vindevoghel komt er een extra stevig linkse stem in de Kamer, aan de kant van de werknemers: “De arbeiders en arbeidsters hebben ook het recht om eindelijk een van hen in het parlement te zien”, meent ze.
De Vlaamse regering plant de invoering van een kilometerheffing op het hele Vlaamse wegennetwerk. Een slecht idee, vindt PVDA-voorzitter Peter Mertens. "De kilometertaks is asociaal en ondermijnt onze privacy. In plaats van ons blauw te betalen aan groene taksen, kunnen we beter investeren in beter openbaar vervoer", schrijft hij in een opinie.
De sp.a gaat in deze kiescampagne weer de linkse toer op. Een aantal voorstellen van de partij lijken zo weggelopen uit het programma van de PVDA. Maar hoe geloofwaardig is die bocht naar links?