"Mevrouw Crevits, hoe kan ik nu al weten wie ik later wil worden?"

Foto Solidair, Vinciane Convens
Foto Solidair, Vinciane Convens

Commentaar toevoegen

Reacties

In essentie heeft u overschot van gelijk. Afkomst speelt nog veel te veel een rol in het doorverwijzen van leerlingen naar TSO en BSO. Maar u vergeet daarbij enkele essentiële zaken. 1. TSO en BSO leiden naar nuttige en nodige beroepen. Het is géén minderwaardig onderwijs, integendeel. Ouders ( én leerkrachten ) die zelf hoogopgeleid zijn, zien dit echter vaak wél zo, jammer genoeg. Ouders daarentegen die zelf zo'n TSO scholing genoten, zijn veel meer geneigd dit ook een goede keuze voor hun kinderen te vinden. 2. Kinderen en hun ouders ( vooral de hoogopgeleiden) worden ook veel te vaak een voor het kind té hoog gegrepen opleiding aangepraat; onder het mom het maximum uit het kind te halen. Meestal komt dat neer op falen, vroeg of laat, in die te zware richting. Met alle negatieve gevoelens die daarbij komen. Wij zijn zelf twee hoogopgeleiden, en moesten echt weerstand bieden om ons kind in het BSO ingeschreven te krijgen. Nu is hij daar echt op zijn plaats, en goed in zijn vak. Geen enkel jaar een B of C attest. Omgekeerd werd een andere jongen na een jaar TSO terug verwezen naar het ASO "omdat hij te goed was voor het TSO". Aldus komen jongeren in de meeste gevallen alleen vanwege negatieve ervaringen ( B en C attesten ) in het TSO en BSO. Alsof loodgieter of timmerman,... alleen beroepen zijn voor 'domme' mensen. Het tegendeel is waar. 3. Last but not least: de brede eerste en/of tweede graad. Dat eerste bestaat de facto al. In de B-stroom komen kinderen terecht die niet de eindtermen van het lager onderwijs behaald hebben. Alle anderen gaan dus naar de A-stroom. De keuze uren ( Latijn, Moderne Wetenschappen, Technieken,... ) bestaan uit slechts 4 uren/week in het eerste jaar; en 8 uren in het tweede. Alle andere vakken zijn identiek voor alle kinderen qua leerinhouden. Dat betekent dus dat al die kinderen zich door dezelfde hoeveelheid én moeilijkheid wiskunde, Frans, enz. moeten worstelen. Ook als eigenlijk op twaalf jaar al duidelijk was dat een kind beter een niet te theoretische richting zou volgen. Met veel frustraties wegens tekorten, en schoolmoeheid tegen veertien of vijftien. Als dat systeem zou doorgetrokken worden voor de tweede graad zal dat alleen nog maar toenemen. Van een gemiddelde klas van vijfentwintig leerlingen zesde leerjaar, een generatie geleden, ging een klein deeltje naar de Latijnse, een grotere groep naar de Moderne, een bijna even grote groep naar de Technische en een deel rechtstreeks naar het Beroepsonderwijs. Meestal vanuit een positieve keuze. Nu komen ze daar enkele jaren later - in nagenoeg dezelfde verhoudingen als vroeger - ook terecht, maar vanuit een systeem van tekorten en dus falen. Een negatieve "keuze" dus. Na al dan niet jaren van ploeteren (meisjes) of opgeven (jongens). Ziedaar het ware gelaat van het "watervalsysteem"! Wensen we dan écht dat in onze maatschappij nagenoeg alle vaklui uit Polen, Roemenië of andere landen komen? 4. Tenslotte is het "brede graad" systeem ook nefast voor de echt sterke leerlingen. Als je "de meeste" leerlingen mee moet krijgen, vallen zowél de zwakkeren als de sterksten uit de boot. Die zitten zich dan te vervelen in de klas. Waarbij dan vaak storend gedrag ontstaat, wat niemand ten goede komt. Ook heel wat hoogbegaafden zijn schoolmoe, vanwege te weinig uitdaging. Zo gaat ook ontzettend veel talent verloren! 5. de oplossing kan er in bestaan, naar Scandinavisch model, de leerling individueel te begeleiden in zijn traject. Daar werkt elke leerling op zijn eigen tempo de verschillende vakken af. De klasgroepen zijn er klein, maar alle onderwijs niveau's zitten er samen in dezelfde groep op leeftijd. Zittenblijven bestaat er niet. Dat vergt een totaal andere aanpak van de leraren. Er wordt niet klassikaal lesgegeven. De leerling verwerkt zelfstandig nieuwe leerstof, en maakt daarop oefeningen. De leerkracht geeft individueel uitleg indien iets niet begrepen is. Elke leerling werkt op een eigen computer ( door de school voorzien, niet door de ouders! ). Leerlingen weten welk niveau ze moeten behalen aan het eind van de rit, als ze bijvoorbeeld een universitaire studie willen aanvatten. Daarbij tellen alleen de niveau's van de vakken die er voor de gekozen studie toe doen. Het is ook perfect mogelijk dat een leerling al in de loop van het vijfde jaar het hoogste level van bv Engels behaalt. Dan kan hij de vrijgekomen uren invullen met een vak waar hij het moeilijker mee heeft, of een vak dat hij juist zeer interessant vindt. Leerlingen kunnen ook in de loop van een schooljaar de snelheid veranderen waarmee ze de leerstof van een vak verwerken. Zo kunnen ze de focus verleggen naar een ander vak. Ik hoop hiermee een beetje tegengewicht te formuleren voor de tendentieuze 'brede graad' filosofie. Wij hebben zelf ondervonden hoe slopend dat traject was voor onze zoon! met genegen groeten, C. V. leerkracht kunstvakken ( instrument ) in het KSO
Dilma Rousseff, de voormalige presidente van Brazilië, is te gast op ManiFiesta. Ze komt er op meerdere momenten spreken over de heropleving van de linkse golf in Latijns-Amerika en de globale strijd tegen extreemrechts. Mario Franssen, directeur van ManiFiesta, en Marc Botenga, PVDA-Europarlementslid, nodigden haar alvast uit voor een persconferentie in het Europees Parlement.

Niemand die er nog aan twijfelt: het gaat bergaf met de wereldeconomie. De conjunctuur laat het afweten, er wordt zelfs gevreesd voor een nieuwe krach. Alle indicatoren staan op rood.

Op 20 september schiet de klimaatbeweging weer in actie met een nieuwe Global Strike. Maandenlang is er actie gevoerd voor het klimaat, maar de traditionele partijen blijven doof voor de oproep van klimatologen en de honderdduizenden mensen die zich gemobiliseerd hebben. In Vlaanderen wil Bart De Wever niets over een ambitieus klimaatbeleid horen. In Brussel en in Wallonië blijft men zich wentelen in de illusie van het groene kapitalisme.

De 84ste editie van het Fête de l’Humanité, de grote zus van ManiFiesta, had plaats onder een stralende zon en was een enorm succes: debatten, concerten en veel goede wil om de wereld te verbeteren. Een overheerlijk voorsmaakje op ons eigen feest dit weekend: ManiFiesta. Natuurlijk was Solidair aanwezig. Een verslag.

Niemand die er nog aan twijfelt: het gaat bergaf met de wereldeconomie. De conjunctuur laat het afweten, er wordt zelfs gevreesd voor een nieuwe krach. Ook als het zo’n vaart niet loopt, zullen we het voelen. Alle indicatoren staan op rood.

Dilma Rousseff was president van 2011 tot 2016, toen ze door een staatsgreep werd afgezet. Haar voorganger, Lula zit in de gevangenis na een belachelijk proces onder leiding van een rechter die nu minister van Justitie is, dankzij de extreemrechtse president Jair Bolsonaro. Wat hebben de twee progressieve voormalige presidenten dan wel uitgespookt? Ze voerden een progressief beleid ... Dilma Rousseff is op ManiFiesta van 21 en 22 september.
Op 16 september gaat het proces over de treinramp in Buizingen van start, meer dan negen jaar na de feiten. Het moet uitwijzen wie verantwoordelijk was voor het op een na grootste spoorongeval in de Belgische geschiedenis. Dat is niet alleen belangrijk voor de slachtoffers, maar ook voor de veiligheid van alle treinreizigers.
Je collega ontvoerd, je buurjongen vermeend drugdealer en vermoord, je vriendin vals beschuldigd van terrorisme en gearresteerd. Wat doe je dan? In je schelp kruipen of met nog grotere overtuiging het verzet organiseren? We vroegen het Elmer Labog, ‘Ka Bong’, voorzitter van de militante Filipijnse vakbond KMU, voluit Kilusang Mayo Uno. Op ManiFiesta spreekt hij samen met ACV-voorzitter Marc Leemans over de kracht van internationale solidariteit.
Feestelijk, zonnig, geëngageerd en feministisch: Amparanoia is de ideale cocktail voor ManiFiesta. Komende uit Spanje, jongleert de groep met mestizo, ska, reggae en rock. Hun grootste kracht? Zangeres-gitariste Amparo Sanchez, die nog met Manu Chao op het podium stond. Een interview.

De drukpersen van Corelio Printing, de vroegere drukkerij Het Volk, in Erpe-Mere werden donderdag in de vooravond stilgele