"Mevrouw Crevits, hoe kan ik nu al weten wie ik later wil worden?"

Foto Solidair, Vinciane Convens
Foto Solidair, Vinciane Convens

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

In essentie heeft u overschot van gelijk. Afkomst speelt nog veel te veel een rol in het doorverwijzen van leerlingen naar TSO en BSO. Maar u vergeet daarbij enkele essentiële zaken. 1. TSO en BSO leiden naar nuttige en nodige beroepen. Het is géén minderwaardig onderwijs, integendeel. Ouders ( én leerkrachten ) die zelf hoogopgeleid zijn, zien dit echter vaak wél zo, jammer genoeg. Ouders daarentegen die zelf zo'n TSO scholing genoten, zijn veel meer geneigd dit ook een goede keuze voor hun kinderen te vinden. 2. Kinderen en hun ouders ( vooral de hoogopgeleiden) worden ook veel te vaak een voor het kind té hoog gegrepen opleiding aangepraat; onder het mom het maximum uit het kind te halen. Meestal komt dat neer op falen, vroeg of laat, in die te zware richting. Met alle negatieve gevoelens die daarbij komen. Wij zijn zelf twee hoogopgeleiden, en moesten echt weerstand bieden om ons kind in het BSO ingeschreven te krijgen. Nu is hij daar echt op zijn plaats, en goed in zijn vak. Geen enkel jaar een B of C attest. Omgekeerd werd een andere jongen na een jaar TSO terug verwezen naar het ASO "omdat hij te goed was voor het TSO". Aldus komen jongeren in de meeste gevallen alleen vanwege negatieve ervaringen ( B en C attesten ) in het TSO en BSO. Alsof loodgieter of timmerman,... alleen beroepen zijn voor 'domme' mensen. Het tegendeel is waar. 3. Last but not least: de brede eerste en/of tweede graad. Dat eerste bestaat de facto al. In de B-stroom komen kinderen terecht die niet de eindtermen van het lager onderwijs behaald hebben. Alle anderen gaan dus naar de A-stroom. De keuze uren ( Latijn, Moderne Wetenschappen, Technieken,... ) bestaan uit slechts 4 uren/week in het eerste jaar; en 8 uren in het tweede. Alle andere vakken zijn identiek voor alle kinderen qua leerinhouden. Dat betekent dus dat al die kinderen zich door dezelfde hoeveelheid én moeilijkheid wiskunde, Frans, enz. moeten worstelen. Ook als eigenlijk op twaalf jaar al duidelijk was dat een kind beter een niet te theoretische richting zou volgen. Met veel frustraties wegens tekorten, en schoolmoeheid tegen veertien of vijftien. Als dat systeem zou doorgetrokken worden voor de tweede graad zal dat alleen nog maar toenemen. Van een gemiddelde klas van vijfentwintig leerlingen zesde leerjaar, een generatie geleden, ging een klein deeltje naar de Latijnse, een grotere groep naar de Moderne, een bijna even grote groep naar de Technische en een deel rechtstreeks naar het Beroepsonderwijs. Meestal vanuit een positieve keuze. Nu komen ze daar enkele jaren later - in nagenoeg dezelfde verhoudingen als vroeger - ook terecht, maar vanuit een systeem van tekorten en dus falen. Een negatieve "keuze" dus. Na al dan niet jaren van ploeteren (meisjes) of opgeven (jongens). Ziedaar het ware gelaat van het "watervalsysteem"! Wensen we dan écht dat in onze maatschappij nagenoeg alle vaklui uit Polen, Roemenië of andere landen komen? 4. Tenslotte is het "brede graad" systeem ook nefast voor de echt sterke leerlingen. Als je "de meeste" leerlingen mee moet krijgen, vallen zowél de zwakkeren als de sterksten uit de boot. Die zitten zich dan te vervelen in de klas. Waarbij dan vaak storend gedrag ontstaat, wat niemand ten goede komt. Ook heel wat hoogbegaafden zijn schoolmoe, vanwege te weinig uitdaging. Zo gaat ook ontzettend veel talent verloren! 5. de oplossing kan er in bestaan, naar Scandinavisch model, de leerling individueel te begeleiden in zijn traject. Daar werkt elke leerling op zijn eigen tempo de verschillende vakken af. De klasgroepen zijn er klein, maar alle onderwijs niveau's zitten er samen in dezelfde groep op leeftijd. Zittenblijven bestaat er niet. Dat vergt een totaal andere aanpak van de leraren. Er wordt niet klassikaal lesgegeven. De leerling verwerkt zelfstandig nieuwe leerstof, en maakt daarop oefeningen. De leerkracht geeft individueel uitleg indien iets niet begrepen is. Elke leerling werkt op een eigen computer ( door de school voorzien, niet door de ouders! ). Leerlingen weten welk niveau ze moeten behalen aan het eind van de rit, als ze bijvoorbeeld een universitaire studie willen aanvatten. Daarbij tellen alleen de niveau's van de vakken die er voor de gekozen studie toe doen. Het is ook perfect mogelijk dat een leerling al in de loop van het vijfde jaar het hoogste level van bv Engels behaalt. Dan kan hij de vrijgekomen uren invullen met een vak waar hij het moeilijker mee heeft, of een vak dat hij juist zeer interessant vindt. Leerlingen kunnen ook in de loop van een schooljaar de snelheid veranderen waarmee ze de leerstof van een vak verwerken. Zo kunnen ze de focus verleggen naar een ander vak. Ik hoop hiermee een beetje tegengewicht te formuleren voor de tendentieuze 'brede graad' filosofie. Wij hebben zelf ondervonden hoe slopend dat traject was voor onze zoon! met genegen groeten, C. V. leerkracht kunstvakken ( instrument ) in het KSO

Terwijl de as van de Notre-Dame nog smeulde, repten grote weldoeners zich om grote bedragen te schenken voor de heropbouw. Hun haast toont niet zozeer hun vrijgevigheid maar hun opportunisme. De overheidstekorten worden er nog eens door benadrukt.

De VS gaan een versnelling hoger in het offensief tegen Cuba. De Amerikaanse president Trump maakt reizen en geldtransfers naar Cuba moeilijker en zet de deur open voor rechtszaken tegen bedrijven die in Cuba actief zijn. Cubanismo.be roept op tot solidariteit.

Na bijna vier maanden van onafgebroken protest van het Soedanese volk werd dictator El Bashir gevangen gezet. Dat is een grote overwinning van het volksverzet. Met vele honderdduizenden kwamen ze op straat en hielden ze de voorbije week massale sit-ins voor de hoofdkwartieren van het leger in de verschillende grote steden.

Benjamin Netanyahu is na de verkiezingen van 9 april opnieuw premier van Israël, ook al lopen er rechtzaken tegen hem wegens corruptie. Voor de Palestijnen maakt het niet veel uit. Zij blijven lijden onder de apartheid en verdere annexatie van Palestijns grondgebied. Alleen het toegenomen Palestijnse verzet kan een sombere toekomst keren.

Op 1 april gaf president Abdelaziz Bouteflika, 82 en al 20 jaar aan de macht, zijn ontslag. Na 6 weken van nooit eerder gezien volksprotest, zette hij een stap opzij. Maar het Algerijnse volk wil meer dan alleen een machtswissel. Het wil af van een systeem van profiteurs.

Gaby Colebunders, gemeenteraadslid voor de PVDA in Genk, krijgt de derde plaats op de Luikse Kamerlijst. De voormalige vakbondsman bij Ford Genk maakt een reële kans om een zetel in de wacht te slepen. Zijn Luikse strijdmakker Frédéric Gillot maakt de omgekeerde beweging en komt in Limburg op de lijst. Fred en Gaby kennen elkaar al veel langer en voeren samen dezelfde strijd. Vijf jaar geleden zat Solidair met hen neer voor een dubelinterview. Voor de gelegenheid herpubliceren we het gesprek.

UPS wil dan wel meer dan honderd banen schrappen in Diegem, maar dat is buiten het personeel gerekend. Het verenigde personeel van UPS liet dinsdagnacht zijn kracht zien. Met meer dan 130 trokken ze naar Eindhoven, waar ze een nachtje bleven. “Als we samen aan hetzelfde zeel blijven trekken, dan winnen we”, zo viel er te horen bij het personeel.

Op 26 maart 2015 begon in Jemen, een land in volle bloei, een verschrikkelijke oorlog. Vier jaar later doorstaan miljoenen mensen nog steeds de bombardementen van een coalitie van 17 landen, geleid door Saoedi-Arabië. Een strijd tussen religieuze groepen, tussen Shia en Sunni? Neen, het is een strijd om de macht in de regio, om de economische rijkdommen, het bezit van de havens, een strijd om van Jemen een bufferstaat tegen Iran te maken.

Op initiatief van de ETF (European Transport Worker's Federation) betogen op 27 maart in Brussel spoorwegbeambten, bus- en vrachtwagenchauffeurs, luchtverkeersleiders, taxichauffeurs, enz. voor kwaliteitsvolle jobs in de transportsector. We spreken met spoorwegbeambte Farah en vrachtwagenchauffeur Dennis, beide PVDA-kandidaten bij de Europese verkiezingen. Ook zij zullen mee de straat opgaan.

Toegang tot de zorg is niet voor iedereen even vanzelfsprekend in ons land. Voor een vijfde van de bevolking worden de facturen stilaan onbetaalbaar. Ook in Europa blijft er grote ongelijkheid bestaan, tussen de lidstaten onderling, maar ook tussen de verschillende gemeenschappen in de lidstaten zelf. Een aanzienlijk deel van de bevolking krijgt niet de zorg die ze nodig heeft. Dat zijn de conclusies van denktank European Social Policy Network (ESPN) in een recent verschenen rapport.