Mara, gediplomeerd en 24 jaar, zal geen recht hebben op een werkloosheidsuitkering

Foto Solidair
Foto Solidair

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Dat die Mara eens beseft dat ze al deze studies heeft kunnen doen omdat anderen dit voor haar betaald hebben. Als ze dan ervan uitgaat dat ze (zelfs na al die jaren studeren op kosten van de gemeenschap) nog wil genieten (of eerder profiteren) van de gemeenschap, dan is dit echt droevig. Als je probeert te starten als zelfstandige, ben je ook gewoon alles kwijt. Zelfs “leefloon” (waar Mara nog altijd recht op heeft) kon mijn dochter Chloë, ook na 2 universitaire diploma’s, niet van genieten omdat ze volgens de OCMW van Gent zelfstandig was (“en haar pa, als zelfstandige, haar wel moest betalen) Ze kan, zoals Chloë, ook rekken aanvullen bij de Albert Heijn, dan gaat ze misschien leren dat “solidariteit” niet enkel “profitariaat" is. Sorry, maar ik vind dit gewoon droevig. In Nederland, waar ik professioneel heel veel vertoef, en die op sociaal vlak veel verder staan dan in België (bvb work life balance) en die dan nog een socialisten in de regering heeft, is een dergelijk attitude gewoon niet begrijpbaar : “wie betaalt dit ?”
"Wie betaalt dit?" Het is een beetje vreemd, de afstand tussen "basisinkomen", en dat egogetripper van "wie betaalt dit" is groot... Enfin: de belegger betaalt alles, de regering, de oppositie, de vakbonden. Er mag gestaakt worden, maar dan met mate, want je kent ze wel ... Wie kwam ooit op voor basisinkomen? Een Cia-tje van niemendal, die op zoek gaat naar canapés om aan de kant te zitten, en te beleggen, en te manipuleren?
even vermelden dat deze maatregel reeds werd goedgekeurd door de (linkse) regering Di Rupo
Het klopt uiteraard dat er veel te weinig jobs zijn voor het aantal werklozen, en dat jongeren daarvan het slachtoffer zijn. En van werklozen in de miserie duwen wordt niemand beter. Aan de andere kant vind ik wel dat afgestudeerde jongeren toch enige "zachte aandrang" mogen ondervinden om ook eens andere jobs aan te nemen dan die volgens hun diploma. Er gaat van dit artikel nogal een negatieve attitude uit vind ik. Ik heb als ingenieur eerst ook een tijdje allerlei kleine interimjobs gedaan en vervolgens 3jr in weer en wind bij de arbeiders op de bouwwerven gestaan. Dat zijn ook relevante werkervaringen die je blik op de wereld verruimen. Je moet uiteraard niet van je laten profiteren voor een hongerloon, maar als pas afgestudeerde gaan hopen op een perfecte job op maat zal allicht weinig opleveren. Verder is psychologie ook een richting waarin hopeloos te veel mensen afstuderen. Ik denk dat jongeren voor ze aan hun studies beginnen wel wat beter geinformeerd mogen worden over de jobkansen per studierichting. Er zijn nog steeds studierichtingen met 100% kans op werk bij afstuderen. Je mag uiteraard psychologie studeren uit interesse, maar je kan niet verwachten dat je daar met zekerheid een job mee gaat vinden.
Dus, jongelui, jullie zijn bij dezen verwittigd. Studeer je niet verder na je middelbare studies en geraak je hierdoor niet aan werk, dan ben je een profiteur, want dan ben je werkloos. Studeer je wel verder om je kansen op de arbeidsmarkt te verbeteren en om juist te vermijden dan je van een werkloosheidsuitkering moet leven - euh pardon - profiteren (werklozen zijn profiteurs, nietwaar mijnheer? nietwaar madam?), dan ben je nog eens een profiteur. Wat je dan moet doen om niet voor een profiteur door te gaan? Ik zou zeggen: je voor de kop schieten - je werd per slot van rekening geboren op kosten van de gemeenschap, egoïstische parasiterende etter die je bent - alhoewel dan nog, want dan staat er gegarandeerd een stel idioten klaar om je voor laffaard uit te schijten. Sjonge in wat voor een kutmaatschappij leven we toch? En vooral: wat een kutopvattingen
Mara heeft toch de luxe gehad om aan de universiteit te mogen studeren en met nog een extra jaar voor haar aggregaat. Meestal doet men dit laatste in combinatie met zijn laatste studiejaar ofwel in avondles na je werkuren. En dit allemaal bekostigd door de gemeenschap, door ons allemaal als belastingbetalers en dit met plezier. Daarbij heeft Mara het geluk dat zij blank is, hooggeschoold en jonger dan 30... De realiteit van de arbeidsmarkt is nl dat zij de meeste kans heeft om een job te vinden, zelfs waar men geen kwalificaties voor vraagt. En eigenlijk pikken deze mensen de jobs van laaggeschoolden in.... Als jongere voor het eerst op de arbeidsmarkt komen zijn tijdelijke jobs een voordeel : zo kan je als werkende ervaring opdoen, je bouwt je cv op en zo kan je geleidelijk aan uitzoeken en ervaren waar en welke functie je het beste ligt. En als de VDAB, FOREM of ACTIRIS merkt dat je na een jaar geen job vindt kan je gratis professionele begeleiding naar werk krijgen wanneer je ingeschreven bent als werkzoekende. Ook betaald door de gemeenschap. Dit neemt niet weg dat alles rozengeur is voor de jongeren. Maar dan vooral voor de laag- en ongeschoolden en ook kinderen van ouders van allochtone origine. Ook zijn vaste jobs niet meer een evidentie wat weinig toekomstperspectieven biedt voor de jongeren vandaag en dit werkt bovendien demotiverend. Ook echte beroepen worden niet meer gevaloriseerd : metsers, electriekers, loodgieters, schrijnwerkers, poetsvrouwen, .... Ze worden niet meer degelijk opgeleid en ze leren het beroep niet meer van een echte stielman/vrouw. Dus ook het onderwijs heeft zijn steentje bij te dragen. Een globaal maatschappelijk debat is hier voor nodig.
Overheidsinstelling Belgocontrol staat in voor de veiligheid van het luchtverkeer in België en veranderde vorig jaar van naam: Skeyes. Daarmee waren de problemen niet opgelost. Zaterdag 4 mei was een oplossing dichtbij, maar de bonden willen het voorakkoord aan hun achterban voorleggen. De verkeersleiders vragen al sinds 2013 om aandacht.
De huidige malaise is voor 100 procent te wijten aan de besparingswurggreep van de afgelopen tien jaar”, aan het woord is Rita Coeck, federaal ACOD-verantwoordelijke voor De Lijn.
Een bonte burgercoalitie trekt 12 mei de straat op, voor klimaat én sociale rechtvaardigheid. Op twee weken voor de verkiezingen is dit hét moment om onze stem te laten horen.

Het voorbije weekend zagen we in Palestina opnieuw een escalatie van geweld, 27 Palestijnen kwamen daarbij om. Het geweld komt er  vlak voor het Eurovisiesongfestival, dat dit jaar in Tel Aviv wordt gehouden. Met de organisatie van het populaire festival probeert Israël zijn imago op te poetsen.

Drie weken voor de verkiezingen luiden de cipiers opnieuw de alarmbel.

Regelrecht wanbeleid, openstaande schulden en subsidies die nooit aangevraagd werden: bij het OCMW van Zelzate blijven de lijken uit de kast vallen. Na zes jaar liberaal bestuur is het puin ruimen, zegt schepen van Sociale Zaken Geert Asman (PVDA), die orde op zaken stelt. “Het sociaal beleid wordt onze topprioriteit.”
Activisten manen de publieke omroepen, VRT en RTBF, aan om het Eurovisiesongfestival dit jaar niet uit te zenden. In de nacht van maandag 29 op dinsdag 30 april werden de stadscentra van Brussel, Antwerpen en Gent beplakt met affiches die oproepen het songfestival te boycotten.

In een gezamenlijk memorandum voor de verkiezingen van 26 mei winden het Vlaams Huurdersplatform, de Huurdersbonden en VIVAS (netwerk van sociale huurders) er geen doekjes om: als er geen doortastende maatregelen genomen worden, evolueren we van een wooncrisis naar een wooncatastrofe. Hoogste tijd dus voor een ander woonbeleid. De oplossingen zijn er.

“We hebben recht op eten. We hebben recht op kleding. We hebben recht op huisvesting. Maar we hebben ook recht op schoonheid.” Deze geïmproviseerde strijdkreet komt recht uit het hart van journalist François Ruffin. Hij nam die in de mond op een rotonde die bezet – of beter gezegd, bewoond – werd door gele hesjes en is een perfecte samenvatting van zijn nieuwste film, een samenwerking met cineast Gilles Perret. Een gesprek met Perret over schoonheid, over liefde en over nog zoveel meer.

April 2019 is een feestmaand voor ACV Voeding en Diensten. Precies 100 jaar geleden werd de vakbondscentrale opgericht. Ze groeide uit tot de grootste arbeiderscentrale van ACV. We hebben de eer de eerste en de ­enige vrouw aan het hoofd van een arbeiderscentrale in België te mogen interviewen. Een blik op verleden en toekomst met Pia Stalpaert.