Het neoliberale Europa drijft op misprijzen en minachting voor het volk

Foto Chris Goldberg / Flickr
Foto Chris Goldberg / Flickr

Commentaar toevoegen

Reacties

In de Brexit-kwestie moet er van uitgegaan worden dat het om belangen gaat en bijgevolg dat de belangen van diegenen die veel macht hebben, voorgaan op deze van diegenen die weinig of geen macht hebben. In de EU, GB inbegrepen, ligt de werkelijke macht haast integraal bij het establishment van de grote financiële en industriële bedrijven, met internationale verwevingen. Het is belangrijk te beseffen dat de media, eigendom van het establishment, in GB duidelijk hebben aangestuurd op een Brexit-stem en dit om nadien de andere partners in de EU beter te kunnen chanteren. De eeuwige concurrentie tot ter dood in het kapitalisme. De fase van chantage is nu aangebroken en de andere EU-partners weten dit maar al te goed want ze zijn, naast dreigen, ook al aan het sussen en verhelen geslagen. Het is dus helemaal niet zeker of de Brexit er komt in de vorm die de meeste mensen daarvan in het hoofd hebben. De honden blaffen, maar de kapitalistische karavaan trekt voorbij… De grote vraag is echter: wat moeten de werkenden doen? Gaan voor in of uit de EU? Het syndicalisme en de politieke organisaties van de werkenden hebben de voorbije decennia bijzonder harde klappen gekregen, en de aanvallen van het Europees establishment blijven onverminderd doorgaan. Vlak na WOII was het Europees kapitalisme erg verzwakt en de werkenden konden belangrijke veroveringen op hun rechten en lonen scoren. Sinds de jaren ’80 is het kapitalisme sterker geworden dan ooit en daarvan zien we nu de gevolgen. De vraag over in of uit de Unie heeft betrekking op de belangen van de werkenden maar moet ook gesteld worden in een breder geopolitiek geheel. Het komt mij voor dat nu uit de Unie treden voor de werkenden te vergelijken is met het kapotslaan van de weefgetouwen en machines in het vroege kapitalisme. Dat had directe voordelen, maar het was manifest niet de goede weg. Ja, de EU is een haast integrale constructie van het op monopoliseren gerichte grootkapitaal, en er uittreden zou de constructie tijdelijk kunnen verzwakken. Maar de Unie biedt ook mogelijkheden op het vlak van bredere organisatie van de werkenden, wat in deze geglobaliseerde wereld aanzienlijk moeilijker is vanuit individuele staten. Marx zei reeds dat de werkers geen nationaliteit hebben, het voorlopig nationale karakter van de strijd van de werkenden tegen hun establishment is via de EU naar een hoger, supranationaal niveau getild. Als de werkenden terug naar een nationaal niveau willen in deze strijd, dan zullen ze daar niet tegenover hun nationaal establishment staan, maar tegenover dezelfde machten die hun krachten halen uit hun internationale organisatie. Teruggaan is voor de werkenden dus zeker verliezen.
De PVDA blijft tegen beter weten in het concept EU steunen terwijl het al sinds zijn ontstaan verkeerd loopt in de betekenis dat het asociaal is. Niks mis mee want het concept is uitgevonden om asociaal te zijn. Het is uitgevonden om neoliberale maatregelen te kunnen nemen die men in de lidstaten niet aan de straatstenen kwijt zou kunnen wegens te sterke vakbonden, publieke opinie etc. Na meer dan 60 jaar van mislukkingen blijft de PVDA dit gedrocht steunen mits het maar socialer wordt. Ik heb slecht nieuws voor jou Peter, het zal niet socialer worden omdat het daarvoor niet gebouwd is. Integendeel. Een auto (laat ons de EU even een auto noemen) is gemaakt om mee te rijden. Als je ermee wil vliegen moet je een vliegtuig bouwen en niet tevergeefs prutsen aan de auto in de hoop dat hij zal vliegen. Links, inclusief de PVDA, probeert de mensen wijs te maken dat de EU goed zou zijn met een paar aanpassingen en drijft daarmee de mensen in de handen van extreem rechts. In Vlaanderen is dit het Vlaams blok. Ook in Engeland heeft het domme standpunt van een anders uitstekend voorzitter Corbyn de mensen in handen van extreem rechts (UKIP) gedreven. Indien er in België een referendum zou komen zou ik zeker ‘uit’ stemmen, ondanks het feit dat ik lid ben van de PVDA. Jammer is er maar één partij die tegen het EU-concept is en dat is het Vlaams blok. Linkse anti-EU mensen, volgens peilingen 1/3 van de bevolking, worden daarmee in de armen van de fascisten gedreven. Proficiat.

In Mechelen werd vorige donderdag, zoals op veel andere plaatsen in het land, stilgestaan bij het probleem van de armoede. Dat hoort zo op 17 oktober, werelddag van verzet tegen armoede. Bijna tweehonderd mensen verzamelden daarvoor op de Grote Markt en trokken in optocht naar het nieuwe CAW-gebouw.

Nu Europa een commissievoorzitter “voor de bescherming van onze Europese levenswijze” heeft, zou je verwachten dat het EU-cultuurbudget stijgt om de vrijheid en diversiteit van het kunstenveld in de lidstaten te versterken. Dat valt tegen.

"Pepperspray. Waterkanon. Waterstok. Geschreeuw. De laarzen van de politie..." Matilde De Cooman is militante van Comac, de studentenbeweging van de PVDA, in Gent. Zaterdag 12 oktober nam ze deel aan de vreedzame klimaatactie van Extinction Rebellion in Brussel. Die werd door de politie gewelddadig onderdrukt. Lees haar getuigenis.

Enorme mobilisaties, stakingen, een avondklok voor 60 dagen en het presidentiële paleis geëvacueerd: sinds 2007 heeft Ecuador niet meer zoveel sociale onrust gekend. De reden: de neoliberale hervormingen die president Morena met de hulp van het IMF en Washington heeft doorgevoerd.

De demonstranten eisen het aftreden van de Iraakse regering. De regering neemt een aantal maatregelen die de werkloosheid en het woningtekort moeten terugdringen.
Jambon I maakt een ruk naar rechts en gaat frontaal in de aanval tegen het kritisch middenveld. Burgers die zich verenigen om tot verandering te komen zijn echter cruciaal om de welvaartsstaat en onze fundamentele rechten te verdedigen en uit te diepen. Een overzicht van de reacties.

Hoe Bruce Wayne de misdaad bestrijdende Batman werd, dat verhaal hebben tal van blockbusters ons al verteld. Maar hoe zijn aartsvijand The Joker tot gewelddadige griezel werd, was nooit het thema van een film. Tot regisseur Todd Phillips met het personage aan de slag ging en het beklijvende, tegendraadse en bijzonder maatschappijkritische Joker maakte.

Sinds 27 september zijn de cipiers in de gevangenis van Antwerpen in staking. De omstandigheden en het onderbezetting zijn al jaren een aanslepend probleem. Maar de laatste weken loopt het echt de spuigaten uit.

Winnen tegen extreemrechts, hoe doe je dat? Dat willen we allemaal wel weten als we elke dag zien hoe fascistische partijen oprukken in België en Europa, en hoe de verrechtsing ook in de andere partijen toeslaat. Solidair bracht op ManiFiesta vier experts en ervaringsdeskundigen samen voor een boeiend debat.