Familie Jonckheere, winnaars Prijs Solidair 2012: “Strijd tegen Eternit is aanklacht, geen wraak”

Eric Jonckheere, een van de twee overlevenden van de familie die de Prijs Solidair 2012 won: “Noch mijn broers, noch ikzelf zitten met wraakgevoelens. Wij kunnen ons de luxe niet permitteren ons in een afmattende strijd te storten die de kankercellen in ons zou gaan activeren.” (Foto Solidair, Vinciane Convens)
Eric Jonckheere, een van de twee overlevenden van de familie die de Prijs Solidair 2012 won: “Noch mijn broers, noch ikzelf zitten met wraakgevoelens. Wij kunnen ons de luxe niet permitteren ons in een afmattende strijd te storten die de kankercellen in ons zou gaan activeren.” (Foto Solidair, Vinciane Convens)

Commentaar toevoegen

Reacties

Ik heb diep, diep respect voor de gehele familie Jonckheere en hún inzet om in ieder geval EUROPA te willen laten zien wat de samenleving nóg steeds overkomt door toedoen van industrieel belang uit een langdurig verleden. Deels weet ik hoeveel tijd, energie en inzet het vergt om verantwoordelijken het schaamrood op het monsterlijke gezicht te doen krijgen. Ik hielp mijn moeder háár man (en dus míjn vader) na zijn overlijden aan peritoneaal mesothelioom in ieder geval recht te doen. Het duurde ruim 5 lange jaren waarna zelfs meer bereikt werd dan 'alleen' dat. Maar met een hoger doel is nu een ander asbestslachtoffer en zeer strijdlustige Zeeuw aan de slag gegaan, terwijl hij naast de juridische strijd tegen de Nederlandse staat ook in gevecht is met zíjn pleuraal mesothelioom. Hij doet dat gesteund door zijn vrouw, dochter en enkelen die weten waar het ook nog om gaat. Wáárom is er zó laks tot zelfs niet opgetreden door hen die beter wisten en dit bovendien tot taak hadden....? We gaan het zien, horen, lezen of anderzijds meemaken. Het zal niet in stilte voorbij gaan...,.niet zoals het lot van ieder individueel slachtoffer.
Precies UW verhaal ("levensverhaal") is het verhaal waar ook ik mee bezig ben. Voorzichtig zeg ik om vooral geen mineraal uit te dahen dat bij mij 'asbest in mijn kop' zit. Dat duurt allerwaarschijnlijkst net zo lang totdat óók overheden toegeven dat zij zich lieten ringeloren door de macht van het geld en de (be)heerszucht van de machtige asbestindustrie. ZIJ immers maakten hún eigen koninkrijk maar waarin ZIJ hun - ik noem het wel met diep respect - onderdanen (.. Waar zouden ZIJ zijn zónder hen?..) zonder de kennis over de doodsrisico's met hen te delen een ongewisse dood tegemoet. Proficiat met de erkenning maarr ik besef dat ook u er nog niet helemáál bent. Komt tijd, want dát kost het, komt raad en recht! Asbest. Het verhaal van De Lange Adem. Ik wens u en ALLE asbestslachtoffers veel sterkte en wijsheid toe. Uit Nederland, waar Eternit GEEN onbekende (..) is.

Afscheid van Dirk Van Duppen | Een leven lang geëngageerd dokter voor het volk

Huisarts Leen Vermeulen verdeelt haar kostbare tijd tussen de dokterspraktijk van Geneeskunde voor het Volk in Hoboken en het triage-centrum in Vilvoorde. Het zijn lange en vermoeiende dagen voor iedereen. Maar de samenhorigheid en solidariteit houden de energie en het optimisme levend. Zorgen voor patiënten én voor elkaar is meer dan ooit een teamjob.

Elke dag maakt Solidair een selectie van nieuwsberichten uit de internationale pers.

Elke dag is op het nieuws te zien hoe Trump en zijn hofhouding een boeltje maken van de aanpak (of het gebrek eraan) van d

Het COVID-19 virus verspreidt zich razendsnel en heeft ook Gaza en de Palestijnse gebieden bereikt.

Een team van vijftig Cubaanse gezondheidswerkers is naar Italië getrokken om daar bij te springen in de strijd tegen het coronavirus. Het Caraïbische eiland stuurt al bijna zestig jaar medisch personeel uit naar ongeveer de hele wereld. “Cuba geeft niet weg wat het te veel heeft, maar deelt wat het heeft”, zegt Norma Goicochea, de Cubaanse ambassadrice in België.

Elke dag maakt Solidair een selectie van nieuwsberichten uit de internationale pers.

India telt op 25 maart 2020 562 bevestigde besmettingen van het coronavirus.