Ex-drugverslaafde: “Geen gram minder drugs op straat door ‘war on drugs’”

Tonny Van Montfoort: “Ik zou mensen willen vragen om open te staan en op te komen voor de zwakkeren. Daar horen ook mensen met een verslaving bij.” (Foto Solidair, Mara De Belder)
Tonny Van Montfoort: “Ik zou mensen willen vragen om open te staan en op te komen voor de zwakkeren. Daar horen ook mensen met een verslaving bij.” (Foto Solidair, Mara De Belder)
Thema's
Gezondheid

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

EX-drugverslaafde reactie Solidair nr4 Pag 26 Tony is verslavingservaringsdeskundige als ex-verslaafde. Het verhaal is erg éénzijdig. Er zijn meerdere aspecten aan verslaving: bv: lichamelijk, de maatschappij en de verslaafde haar/ zijn positie. Waarschijnlijk zijn sommige personen lichamelijk of geestelijk vlugger aangetrokken tot verslavende producten. Ik ben daarin helemaal géén specialist. De belangrijkste leemten aan dit artikel vind ik: dat er niets wordt gezegd over de rol van familie en de dichte omgeving van verslaafden én dat de mensen met een verslaving expliciet als zwakkeren in de samenleving benoemd worden waar meer begrip voor wordt gevraagd. Dat is volgens mij een verdraaiing van de feiten die niemand vooruit helpt. De maatschappij gaat alleen vooruit als we samen ons organiseren om dergelijke problemen die in onze maatschappij zeer wijd verspreid zijn en zelfs politiek gebruikt worden; zie Michael Parenti (prof VS die het tolereren en introduceren van drugs en andere verslavende producten als een politieke keuze van de gevestigde macht ziet tegen de uit de maatschappij gevallen groepen), op een assertieve manier te beheersen. Ik ben zelf actief in een zelfhulpgroep voor familie en kennissen van verslaafden. Hoe denk jij dat deze groep verslaving van zijn onmiddelijke naaste ervaart? Vaak wordt ook het leven van de familie/ naasten van verslaafden volledig of intensief geruïneerd of beschadigd. Ok wij hebben ook onze rol en verantwoordelijkheid net als iedereen. Wij werken anoniem omdat dat het beste werkt bij dergelijke diepgaande ervaring. Ondanks dat wij de leden van onze zelfhulpgroep allemaal zeer pijnlijke ervaringen heb ben meegemaakt vragen wij géén medelijden van anderen. Naast onze zelfhulpgroep zijn er ook zelfhulpgroepen van verslaafden waar we indirect mee in contact staan. Wij ervaren dat de meeste ex-verslaafden zeer hard zijn t.o.v. verslaafden. Daarom o.a. komt de expliciete vraag om open te staan voor de verslaafden mij erg vreemd over. Tegenwoordig zijn verslavingen in haast elke familie en elk bedrijf (minstens 10% van de werkers). Dus laten we ons organiseren tegen deze pijnpunten in de maatschappij! Welkom in de zelfhulpgroepen.

Een delegatie van ACV en ABVV trok vandaag naar het kabinet van minister van Werk Peeters (CD&V). Met een pensioenpetitie en meer dan 67.000 handtekeningen.

Eind oktober gingen de werknemers van Aviapartner in staking. Vlak voor de herfstvakantie. Het was dagelijks in kranten en via tv te volgen, maar zelden ging die berichtgeving naar de kern van de zaak. Solidair laat twee voortrekkers aan het woord. Jan Ceulemans (53) uit Rumst en Kamal Afassi (38) uit Deurne: Jan werkt al 20 jaar bij Aviapartner op de cargo, Kamal al 18 jaar op de bagageafdeling, de handling. Ze zijn allebei delegee bij de BTB, de transportvakbond van het ABVV.

Het rommelt in de Duitse luchthavens. In alle grote luchthavens werd op 15 januari gestaakt met als inzet de loononderhandelingen voor de ongteveer 23.000 werknemers. De vakbond ver.di eist 20 euro per uur. Vooral de veiligheidsagenten die de passagiers, de vracht en de bagage controleren verdienen vandaag een stuk minder. Het artikel hieronder komt van de website van de vakbond ver.di.

In Frankrijk en België groeit de beweging  van de gele hesjes. De Franse president Emmanuel Macron probeert sinds midden november en het begin van de beweging tijd te winnen. Het jongste voorbeeld: een groot „nationaal debat” dat een anwtoord zou bieden op de verzuchtingen van de woedende werkers. Maar de gele hesjes trappen ook deze keer niet in de val.

In de volgende regering wil de N-VA absoluut de minister van Onderwijs leveren. Die moet dan een hervorming doorvoeren die ons wegleidt van het emanciperend onderwijs dat gelijkheid nastreeft.

Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.

Nora García Nieves was een van de voortreksters van de historische vrouwenstaking van 8 maart 2018 in Spanje. In september bracht ze op ManiFiesta het succesverhaal van de staking. De Spaanse vrouwen inspireren ook ons om van 8 maart een echte strijddag voor vrouwenrechten te maken.