Els, verpleegkundige: “Werken in de ouderenzorg? Ik kan het niet meer”

Foto George Hodan / PublicDomainPictures
Foto George Hodan / PublicDomainPictures

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

iets dat ik niet begrijp :"verzet sterk en groot genoeg is en de regering niet anders meer kan dan toegeven. " waar in het contract staat dat de regering MOET toegeven? Ik denk dat als iedereen behalve de 'regering' zelf , A wil en de regering B wil , er niets kan gedaan worden op basis van het contract om ervoor te zorgen dat A gedaan word. Om de eenvoudige reden dat er GEEN contract is. Of dat als er dan toch een contract zou zijn er geen sanctie is op contractbreuk.
ik ben niet van plan naar een 'rusthuis' te vertrekken en hoop dat tegen die tijd de mensen zelf mogen beslissen of ze hun leven willen rekken of er een eind aan maken.
sinds blauw en geel aan de macht is gaat alles snel bergaf voor de werkende bevolking. Armoede groeit aan een snel tempo . De facturen stijgen ongelooflijk snel . Lander werken ook voor de mensen die reeds begonnen zijn op hun 14 jaar. Deze zijn de dupe . Kortom we moeten van deze regering af . Op alles word er besnoeid . En alles word snel duurder . En we moeten in de pas lopen anders beboet . Kortom een stront beleid .
Ik werk als VPK op een acute geriatrie in een ziekenhuis in A'pen en ook bij ons kunnen wij niet de menselijke zorg toedienen die patiënten verdienen,moet ik als vpk multitasken zoals administratie-medicatie uitdelen-wondzorg-parameters-telefoons-mensen in vervoer zetten die naar een onderzoek moeten(is telkens naar de desk lopen omdat daar de computer staat)...wij hebben geen tijd meer om een praatje te doen met ptn , het is racen tegen de klok elke dag opnieuw, dikwijls staan we als vpk alleen owv zieken-verlof van collega's-geen eigen secretaresse (geen budget voor), met 24 ptn die gewassen en verzorgd moeten worden en dat is heel ruim per pt en ja daar worden wij kwaad van en gaan overprikkeld en uitgeput naar huis na een shift om dan voor ons gezin te gaan zorgen.Resultaat : véél zieken en dat kost ook geld , het is kwestie van de juiste prioriteiten te bekijken en zoals het nu gaat is de menselijkheid ver te zoeken.Collega's die aan hun laatste 6 mnd zitten en dan te horen dat ze toch niet op pensioen mogen en nog even 2 jaar langer moeten werken...die vallen ziek en geef ze eens ongelijk maar die blijven wel op de personeelslijst staan en worden dus niet vervangen...dat mogen wij allemaal opvangen...wij zijn moe !
Overheidsinstelling Belgocontrol staat in voor de veiligheid van het luchtverkeer in België en veranderde vorig jaar van naam: Skeyes. Daarmee waren de problemen niet opgelost. Zaterdag 4 mei was een oplossing dichtbij, maar de bonden willen het voorakkoord aan hun achterban voorleggen. De verkeersleiders vragen al sinds 2013 om aandacht.
De huidige malaise is voor 100 procent te wijten aan de besparingswurggreep van de afgelopen tien jaar”, aan het woord is Rita Coeck, federaal ACOD-verantwoordelijke voor De Lijn.
Een bonte burgercoalitie trekt 12 mei de straat op, voor klimaat én sociale rechtvaardigheid. Op twee weken voor de verkiezingen is dit hét moment om onze stem te laten horen.

Het voorbije weekend zagen we in Palestina opnieuw een escalatie van geweld, 27 Palestijnen kwamen daarbij om. Het geweld komt er  vlak voor het Eurovisiesongfestival, dat dit jaar in Tel Aviv wordt gehouden. Met de organisatie van het populaire festival probeert Israël zijn imago op te poetsen.

Drie weken voor de verkiezingen luiden de cipiers opnieuw de alarmbel.

Regelrecht wanbeleid, openstaande schulden en subsidies die nooit aangevraagd werden: bij het OCMW van Zelzate blijven de lijken uit de kast vallen. Na zes jaar liberaal bestuur is het puin ruimen, zegt schepen van Sociale Zaken Geert Asman (PVDA), die orde op zaken stelt. “Het sociaal beleid wordt onze topprioriteit.”
Activisten manen de publieke omroepen, VRT en RTBF, aan om het Eurovisiesongfestival dit jaar niet uit te zenden. In de nacht van maandag 29 op dinsdag 30 april werden de stadscentra van Brussel, Antwerpen en Gent beplakt met affiches die oproepen het songfestival te boycotten.

In een gezamenlijk memorandum voor de verkiezingen van 26 mei winden het Vlaams Huurdersplatform, de Huurdersbonden en VIVAS (netwerk van sociale huurders) er geen doekjes om: als er geen doortastende maatregelen genomen worden, evolueren we van een wooncrisis naar een wooncatastrofe. Hoogste tijd dus voor een ander woonbeleid. De oplossingen zijn er.

“We hebben recht op eten. We hebben recht op kleding. We hebben recht op huisvesting. Maar we hebben ook recht op schoonheid.” Deze geïmproviseerde strijdkreet komt recht uit het hart van journalist François Ruffin. Hij nam die in de mond op een rotonde die bezet – of beter gezegd, bewoond – werd door gele hesjes en is een perfecte samenvatting van zijn nieuwste film, een samenwerking met cineast Gilles Perret. Een gesprek met Perret over schoonheid, over liefde en over nog zoveel meer.

April 2019 is een feestmaand voor ACV Voeding en Diensten. Precies 100 jaar geleden werd de vakbondscentrale opgericht. Ze groeide uit tot de grootste arbeiderscentrale van ACV. We hebben de eer de eerste en de ­enige vrouw aan het hoofd van een arbeiderscentrale in België te mogen interviewen. Een blik op verleden en toekomst met Pia Stalpaert.