Els, verpleegkundige: “Werken in de ouderenzorg? Ik kan het niet meer”

Foto George Hodan / PublicDomainPictures
Foto George Hodan / PublicDomainPictures

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

iets dat ik niet begrijp :"verzet sterk en groot genoeg is en de regering niet anders meer kan dan toegeven. " waar in het contract staat dat de regering MOET toegeven? Ik denk dat als iedereen behalve de 'regering' zelf , A wil en de regering B wil , er niets kan gedaan worden op basis van het contract om ervoor te zorgen dat A gedaan word. Om de eenvoudige reden dat er GEEN contract is. Of dat als er dan toch een contract zou zijn er geen sanctie is op contractbreuk.
ik ben niet van plan naar een 'rusthuis' te vertrekken en hoop dat tegen die tijd de mensen zelf mogen beslissen of ze hun leven willen rekken of er een eind aan maken.
sinds blauw en geel aan de macht is gaat alles snel bergaf voor de werkende bevolking. Armoede groeit aan een snel tempo . De facturen stijgen ongelooflijk snel . Lander werken ook voor de mensen die reeds begonnen zijn op hun 14 jaar. Deze zijn de dupe . Kortom we moeten van deze regering af . Op alles word er besnoeid . En alles word snel duurder . En we moeten in de pas lopen anders beboet . Kortom een stront beleid .
Ik werk als VPK op een acute geriatrie in een ziekenhuis in A'pen en ook bij ons kunnen wij niet de menselijke zorg toedienen die patiënten verdienen,moet ik als vpk multitasken zoals administratie-medicatie uitdelen-wondzorg-parameters-telefoons-mensen in vervoer zetten die naar een onderzoek moeten(is telkens naar de desk lopen omdat daar de computer staat)...wij hebben geen tijd meer om een praatje te doen met ptn , het is racen tegen de klok elke dag opnieuw, dikwijls staan we als vpk alleen owv zieken-verlof van collega's-geen eigen secretaresse (geen budget voor), met 24 ptn die gewassen en verzorgd moeten worden en dat is heel ruim per pt en ja daar worden wij kwaad van en gaan overprikkeld en uitgeput naar huis na een shift om dan voor ons gezin te gaan zorgen.Resultaat : véél zieken en dat kost ook geld , het is kwestie van de juiste prioriteiten te bekijken en zoals het nu gaat is de menselijkheid ver te zoeken.Collega's die aan hun laatste 6 mnd zitten en dan te horen dat ze toch niet op pensioen mogen en nog even 2 jaar langer moeten werken...die vallen ziek en geef ze eens ongelijk maar die blijven wel op de personeelslijst staan en worden dus niet vervangen...dat mogen wij allemaal opvangen...wij zijn moe !
Op 24 februari stemmen de Cubanen over het ontwerp van een nieuwe grondwet, na maandenlang overleg waarbij bijzonder veel aandacht is besteed aan sociale en maatschappelijke thema’s. En in een tijd met heel wat regionale spanning spreekt Washington dreigende taal.

Vandaag 22 februari betoogden zo'n 2.000 werknemers uit de zorgsector op initiatief van de drie  vakbonden uit de non-profit tegen de invoering van de persoonsvolgende financiering voor kinderen en jongeren met een handicap, dat Vlaams minister  Jo Vandeurzen (CD&V) nu ook voor minderjarigen met een beperking wil invoeren. Voor meerderjarigen met een handicap, bestaat dat al sinds 1 januari 2017 en die ervaring is zeker niet positief, vinden de betogers.

Op 7 februari betoogden in Brussel zo’n duizend werknemers van de Vlaamse woonzorgcentra voor meer personeel en betere zorg voor bewoners. PVDA-leden uit de zorgsector stapten mee en luisterden naar de bezorgdheden van hun collega’s.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.