Een op vijf jongeren geconfronteerd met geweld in relatie

Foto Mara De Belder.
Foto Mara De Belder.
Thema's
Jongeren

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Maatschappelijke en genderongelijkheid zal zeer zeker bijdragen tot geweld in de relatie. Zeker als de machtsverhoudingen wijzigen waardoor er ongenoegen ontstaat (bij de partner). Ik ben anderzijds overtuigd dat geweld binnen het gezin niet zal ophouden in een gelijke en solidaire samenleving. Geweld (binnen de relatie) is niet beperkt tot seksueel geweld. Er bestaat verbaal, emotioneel, psychologisch en nog andere vormen van geweld die een even zware impact kunnen hebben op korte en lange termijn. Het is een gemiste kans het onderwerp dan niet verder uit te diepen en de theorie hier te beperken tot genderongelijkheid en seksueel geweld door mannen (socialistisch-feministische theorie). Er zijn meerdere oorzaken (en dus ook remedies). Lees als introductie: https://www.bol.com/nl/p/geweld/1001004002856485/ Het valt anders ook niet te verklaren waarom er zoveel mannen slachtoffer zijn van geweld binnen de relatie. http://www.knack.be/nieuws/belgie/1-op-de-5-mannen-is-slachtoffer-van-partnergeweld/article-normal-799963.html Beperkt tot het seksueel aspect geloof ik wel dat een taboe rond seks mede oorzaak is van seksueel geweld. Ik betwijfel echter dat een cursus ‘hoe behandel ik vrouwen met respect’ hiertoe zal bijdragen. De veroordeling van seksualiteit begint al van 3-4 jaar bij de reactie van de ouder van het andere geslacht (of beide ouders) op het seksueel ontluiken van het kind, met sterke impact. De berusting van een man in zijn seksuele identiek zou in eerste plaats door aanwezigheid en imitatie van de vader gebeuren. Voorwaarde is wel dat de vader effectief aanwezig is bij de opvoeding (wat vaak niet zo is) en zijn eigen seksualiteit aanvaard (wat moeilijk is als er een maatschappelijk en/of religieus taboe rond bestaat). Het bespreekbaar maken is dus al belangrijk. Je kunt ook (bijkomend) pleiten dat mannen meer betrokken worden bij de opvoeding van de kinderen (en jongens), thuis en vanaf de kleuterschool. Of een cursus voor ouders hoe ze moeten omgaan met de seksualiteit van hun kind… (‘sexual grounding’). https://www.bol.com/nl/p/dansend-in-moeders-spiegel/9200000001652697/ https://www.bol.com/nl/p/afwezige-vaders-verloren-zonen/9200000071852397/
Reactie op : Een op de 5 jongeren geconfronteerd met geweld in relatie. Soli nr 4 P66 Het artikel begint realistisch met een gegeven van een onderzoek van de Universiteit Antwerpen over relationeel geweld bij jongeren. Hierbij gaat het volgens mijn interpretatie over mannelijke en vrouwelijke personen en zei die daar rond niet specifiek zijn: LGBT+. Daarna gaat het over het geweld t.o.v. heteroseksuele vrouwelijke personen. Ik begrijp niet waarom zonder dat daar een logische uitleg bij gegeven wordt waarom die groep specifiek er uit gekozen wordt. Het probleem is volgens mij veel algemener zoals het onderzoek in de eerste zin beschreven werd. Het artikel wil de situatie van heteroseksuele vrouwelijke personen verbeteren. Wat zou de schrijfster of Red Fox willen dat er met de andere personen gebeurd waartegen geweld gebruikt wordt in relaties? Enkel de laatste zin laat een opening naar de andere slachtoffers toe. Maar dat wekt bij mij als niet horende tot de groep van heteroseksuele vrouwelijke personen toch enige argwaan. Mijn jeugdige ervaringen liggen al enkele decennia achter mij. Maar mijn ervaringen van mezelf en van andere “mannelijke en vrouwelijke personen en zei die daar rond niet specifiek zijn: LGBT+” met geweld in relaties is niet goed. Ik ervaar dat onze maatschappij op dat vlak nog heel veel werk heeft (= zowel vroeger als nu). Er wordt nauwelijks enige vooruitgang geboekt. Laatst was er die situatie in een opvangcentrum voor mensen zonder papieren, van een heteroseksuele vrouwelijke persoon die enkele mannelijke personen seksueel misbruikt had en daarvoor gestraft werd. Moest dit voorval in ons land gebeurt zijn was de dader (vrouw) zelfs niet naar de rechtbank moeten komen!! In ons land wordt seksueel geweld zonder dat er sprake is van penetratie niet bestraft. Ik hoop hiermee toch een beetje te hebben weergegeven dat het artikel waarschijnlijk goed bedoeld is, als ik de laatste zin als zéér belangrijk beschouw. Maar ik ben er van overtuigd dat er nog een hele weg af te leggen is om de zeer belangrijke relationele en seksuele ervaringen humaner te laten verlopen in de toekomst voor “mannelijke en vrouwelijke personen en zei die daar rond niet specifiek zijn: LGBT+” in onze maatschappij. Om positief af te sluiten ken ik gelukkig voorbeelden uit huidige en vroegere maatschappijen die het veel beter doen als de onze.

Terwijl de as van de Notre-Dame nog smeulde, repten grote weldoeners zich om grote bedragen te schenken voor de heropbouw. Hun haast toont niet zozeer hun vrijgevigheid maar hun opportunisme. De overheidstekorten worden er nog eens door benadrukt.

De VS gaan een versnelling hoger in het offensief tegen Cuba. De Amerikaanse president Trump maakt reizen en geldtransfers naar Cuba moeilijker en zet de deur open voor rechtszaken tegen bedrijven die in Cuba actief zijn. Cubanismo.be roept op tot solidariteit.

Na bijna vier maanden van onafgebroken protest van het Soedanese volk werd dictator El Bashir gevangen gezet. Dat is een grote overwinning van het volksverzet. Met vele honderdduizenden kwamen ze op straat en hielden ze de voorbije week massale sit-ins voor de hoofdkwartieren van het leger in de verschillende grote steden.

Benjamin Netanyahu is na de verkiezingen van 9 april opnieuw premier van Israël, ook al lopen er rechtzaken tegen hem wegens corruptie. Voor de Palestijnen maakt het niet veel uit. Zij blijven lijden onder de apartheid en verdere annexatie van Palestijns grondgebied. Alleen het toegenomen Palestijnse verzet kan een sombere toekomst keren.

Op 1 april gaf president Abdelaziz Bouteflika, 82 en al 20 jaar aan de macht, zijn ontslag. Na 6 weken van nooit eerder gezien volksprotest, zette hij een stap opzij. Maar het Algerijnse volk wil meer dan alleen een machtswissel. Het wil af van een systeem van profiteurs.

Gaby Colebunders, gemeenteraadslid voor de PVDA in Genk, krijgt de derde plaats op de Luikse Kamerlijst. De voormalige vakbondsman bij Ford Genk maakt een reële kans om een zetel in de wacht te slepen. Zijn Luikse strijdmakker Frédéric Gillot maakt de omgekeerde beweging en komt in Limburg op de lijst. Fred en Gaby kennen elkaar al veel langer en voeren samen dezelfde strijd. Vijf jaar geleden zat Solidair met hen neer voor een dubelinterview. Voor de gelegenheid herpubliceren we het gesprek.

UPS wil dan wel meer dan honderd banen schrappen in Diegem, maar dat is buiten het personeel gerekend. Het verenigde personeel van UPS liet dinsdagnacht zijn kracht zien. Met meer dan 130 trokken ze naar Eindhoven, waar ze een nachtje bleven. “Als we samen aan hetzelfde zeel blijven trekken, dan winnen we”, zo viel er te horen bij het personeel.

Op 26 maart 2015 begon in Jemen, een land in volle bloei, een verschrikkelijke oorlog. Vier jaar later doorstaan miljoenen mensen nog steeds de bombardementen van een coalitie van 17 landen, geleid door Saoedi-Arabië. Een strijd tussen religieuze groepen, tussen Shia en Sunni? Neen, het is een strijd om de macht in de regio, om de economische rijkdommen, het bezit van de havens, een strijd om van Jemen een bufferstaat tegen Iran te maken.

Op initiatief van de ETF (European Transport Worker's Federation) betogen op 27 maart in Brussel spoorwegbeambten, bus- en vrachtwagenchauffeurs, luchtverkeersleiders, taxichauffeurs, enz. voor kwaliteitsvolle jobs in de transportsector. We spreken met spoorwegbeambte Farah en vrachtwagenchauffeur Dennis, beide PVDA-kandidaten bij de Europese verkiezingen. Ook zij zullen mee de straat opgaan.

Toegang tot de zorg is niet voor iedereen even vanzelfsprekend in ons land. Voor een vijfde van de bevolking worden de facturen stilaan onbetaalbaar. Ook in Europa blijft er grote ongelijkheid bestaan, tussen de lidstaten onderling, maar ook tussen de verschillende gemeenschappen in de lidstaten zelf. Een aanzienlijk deel van de bevolking krijgt niet de zorg die ze nodig heeft. Dat zijn de conclusies van denktank European Social Policy Network (ESPN) in een recent verschenen rapport.