Donald Trump wil de oorlogsmachines van de VS en Europa volop laten draaien

Foto Lisa Moffat, Flickr
Foto Lisa Moffat, Flickr

Commentaar toevoegen

Reacties

Trump beloofde veel werk en hij komt zijn belofte na. Niet alleen het bouwen van de muur aan de Mexicaanse grens maar ook de oorlogsindustrie die op volle toeren begint te draaien gaan voor veel werkgelegenheid zorgen in de VS. De niet nadenkende bevolking zal tevreden zijn want er komt brood op de plank. Maar tot wat zal het ons leiden? De NAVO doet duidelijk pogingen om een oorlog met Rusland uit te lokken. Hoelang zal Poetin het pad van de diplomatie nog bewandelen? Ook de Europese generaals willen met hun dure speelgoedjes spelen. Ze willen van Europa een aanvalsmacht maken. Waarom toch krijgen oorlogszuchtige monsters zonder gevoel steeds de macht over de wereld? Waarom gedogen we zonder morren hun slachtpartijen, hun leugens en hun verspilzucht van grondstoffen? Door hun roekeloos, onverantwoordelijk en onverschillig gedrag zou het wel eens kunnen dat ze de allerlaatste en fatale oorlog aan het voorbereiden zijn. Ondertussen zijn er miljoenen mensen die in ellende moeten overleven en ons leefmilieu maakt zich klaar om onze ergste vijand te worden. Het leven op deze aarde is meer dan ooit in gevaar. We moeten daarom onze regering duidelijk maken dat we dit niet willen en we moeten verhinderen dat ze ons meesleuren in deze misdaad tegen de wereld.
Juist. En die oorlogstaal is nog maar datgene dat aan de oppervlakte komt. Juist gelezen wat Glen Greenwald op zijn site heeft doorgegeven over de geheime operaties, zelf overgenomen van vredesactivist Robert Burroughs. Nadat Obama de zoon van een al gedode Amerikaanse staatsburger afkomstig uit Jemen (een terrorist uiteraard) met een drone in Jemen om het leven bracht, is nu ook het 14-jarige dochtertje door Trump in een drone-aanval vermoord, in het hoofd geschoten volgens het artikel. In beide gevallen samen met nog andere kinderen, vrouwen, mannen... colletaral damage noemt men dat. Geen enkel mainstream nieuwsmedium dat daarover bericht. Als mensen eens alles moesten weten. Maar willen ze wel? De waarheid kwetst meer dan zoete leugens.

Voor Anne-Emmanuelle Bourgaux, een gepassioneerde grondwetspecialiste met een passie, was het algemeen stemrecht een funda

Ruim zeshonderd kunstenaars uit diverse disciplines trokken vanochtend van station Brussel Centraal naar het Vlaams Parlement. Daar stelde de Vlaamse Minister-President zijn fel betwiste cultuurnota voor. “Cultuur is solidair”, klonk het eensgezind. De sector verbindt zijn strijd uitdrukkelijk aan die van alle sectoren die door de besparingswoede worden getroffen.

Tweeduizend mensen uit de cultuursector verzamelden gisteren in de Brusselse Beursschouwburg. Op initiatief van State of the Arts werd overlegd over mogelijke antwoorden op de drastische besparingen die de regering Jambon aan de cultuursector oplegt.

“Wij vragen geen wonderen en al helemaal niet meer loon, we vragen gewoon dat onze job van chauffeur weer aangenaam wordt”, zo vat een chauffeur/vakbondsman van de stelplaats Grimbergen het probleem bij De Lijn samen. Hij is er zeker van dat de staking van morgen woensdag in heel Vlaanderen een succes wordt. “Elke chauffeur zal het je vertellen: er moet nu dringend iets gebeuren of het gaat helemaal ontploffen.”

Begin oktober begon in Chili een protestbeweging tegen de verhoging van de prijzen van het openbaar vervoer in de hoofdstad Santiago. Op 28 oktober haalden de actievoerders hun slag thuis: de aangekondigde prijsverhoging gaat niet door. Maar dat is niet het enige gevolg van de beweging.

Evo Morales, huidig president van Bolivia, werd op zondag 10 november gedwongen om af te treden, door een staatsgreep. Geconfronteerd met straatgeweld en muiterij van de politie had hij de keuze tussen verder escalerend conflict of ontslag. Maar wat is de echte inzet van deze staatsgreep?

De vakbonden bij de VRT komen in verzet en roepen iedereen die de democratie wil verdedigen op om zich daarbij aan te sluiten.

Overzicht van de inhoud van ons november-decembernummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.

In Chicago zijn de leerkrachten en het onderwijspersoneel, samen 35.000 mensen, voor de tweede keer in zeven jaar in staking. Opnieuw is de lerarenvakbond de motor van een sociale beweging. De stakers zijn het niet eens met het sinds lang gehanteerde principe dat vakbonden alleen eisen mogen stellen rond arbeidsomstandigheden, loon en vergoedingen.

Het Deense model is voor een aantal Vlaamse politici een voorbeeld. Verschillende maatregelen van de recent gevormde Vlaamse regering zijn er door geïnspireerd. Theo Francken en het Vlaams Belang lopen er mee te koop en zelfs sommige sp.a'ers zien er wel iets in, in navolging van de Deense sociaaldemocraten. Sommigen zien het zelfs als een inspiratiebron voor een federale regering met N-VA en socialisten. Reden te meer om dat “model” eens onder de loep te nemen.