De PVDA: de stille winnaar op links

Foto Solidair, Stefaan Van Parys.
Foto Solidair, Stefaan Van Parys.
 

Commentaar toevoegen

Reacties

Als de PVDA ook de verantwoordelijkheid heeft om mee in coalities te stappen (?) raad ik haar aan, van eerst meerjarenbegrotingen te laten opstellen. Dit om de cijfers vooraf te kunnen controleren, welk deel van de verkiezingsbeloftes kunnen gerealiseerd worden, en als dat te weinig is ...
Het Blok, het Vlaams Belang heeft voor alles dezelfde oplossing: Gooi ze buiten. De Walen en vooral de allochtonen. Dan komt er geld vrij voor iedereen die in Vlaanderen geboren is. Er was een veroordeling en er is nog een cordon. De PVDA is nog nooit veroordeeld, maar geeft ook maar één oplossing voor alle problemen: Pak het af van de rijken, en er is geld voor iedereen, van waar die ook komt. Jongens en meisjes, dat werkt niet. Gooi de term 'communist' uit uw statuten en vertaal de term 'afpakken van de rijken' in een meer realistisch herschikken van de middelen. Doe dat consequent en met liefde voor de kansarmen. Zoals nu, maar met wat meer politiek talent om dat ook te realiseren, gedeeltelijk desnoods. Niet elke afdeling heeft een Hedebauw.
Het is inderdaad beter om met kleine stapjes gestaag, verkiezing na verkiezing, erop vooruit te gaan als politieke partij, dan zomaar op 2 verkiezingen tijd een monsterscore te halen, en nadien met hun gezicht in de modder te belanden. Er is zo'n fabeltje over geschreven ooit : dat van de haas en de schildpad dacht ik. Ik ben zeer blij en optimistisch gestemd met de behaalde resultaten. En laten we er de volgende keer nog eens een "X 3" van maken. Dan zullen die andere zakkenvullers wel wat minder praat verkopen. Zoals in de meeste Westerse landen zijn WIJ er op achteruit gegaan. Met "wij" bedoel ik : de gewone arbeider / arbeidster ; de chronisch zieken, de mindervaliden, de gepensioneerden, enz... Maar voor iedereen kost een brood evenveel. Zo ook een fles melk, de aardappels & groenten en fruit. We horen het graag zeggen : we moeten gezonder eten/leven, gezonder vlees eten, veel groenten en fruit, enz.. Dan moeten die partijen zoals de N-VA, en al die andere rechtsen mij eens gaan uitleggen hoe een gepensioneerde, mindervalide, met € 1.200 per maand het moet rooien. Elke dag, of toch bijna hebben ze minimum 2, maar het liefst 4 uren hulp aan huis nodig. Appartement proper houden, boodschappen doen, eten maken, helpen bij de administratie & betalingen, de mensen helpen wassen & aankleden, meegaan naar de doktersbezoeken, enz.. enz.. Dat loopt al snel op tot € 300/350 per maand. Dan heb je nog 850/900 over. Tel daar nog je huishuur bij, je elektriciteit, water, verwarming, telefoon, T.V., verzekeringen, dokter & medicatie, verplaatsingskosten enz.. en ALLES is OP !! Dan kan je terecht voor voedselpakketten, maar met wat daarin zit, KAN JE NIET LEVEN. Groenten : meestal wat verlepte die ze anders in containers zouden weggooien, fruit : zo goed als onbestaande, vlees/vis of broodbeleg : nooit gezien ! Meestal zit daar 1 kg bloem in, spaghetti, een bus melk, en dan nog een massa "nieuwigheden" die ze in de supermarkten niet verkocht kregen. Brood of aardappelen zijn ook meestal volledig ontbrekend. Onderhoudsprodukten, shampoo, zeep, enz.. ook niet nodig. Allé ga er maar voorstaan hè ! De PVDA is de enige partij die dit allemaal bij naam wil benoemen, en schreeuwt : DAT KAN ZO NIET VERDER !! De rest zevert over de mobiliteit, schone lucht, meer fietspaden, cultuur, enz. maar wat hebben die mensen er aan ?? Niets ! Ze hebben geen auto, zelfs geen fiets !! Als ze ergens naartoe moeten is het te voet, of met de bus/tram. Verschrikkelijk plezant als ge regelmatig naar het ziekenhuis moet, of naar de kinesist. Vervoer door vrijwilligers bestaat ook, maar dat is OOK NIET gratis. En zoals de stad Antwerpen momenteel één grote werf is, sukkel je van de ene file naar de andere, via kilometers omrijden. Enfin, ik zou hier nog een blad of 2 kunnen aan toevoegen, maar zij die in deze problematiek zitten, weten genoeg waarover het gaat. EN HET KAN ZO NIET VERDER !! De hardwerkende arbeiders/arbeidsters werken zich krom voor een habbekrats, zijn op 50/55 jaar totaal versleten en op. En ondertussen ook nog 1, 2 of 3 kinderen grootbrengen, of is dat tegenwoordig ook alleen nog een VOORRECHT van de RIJKEN ?? En zolang deze situatie niet verandert, blijft dat een vicieuze cirkel. Arme ouders kunnen hun kinderen geen goede opleiding laten genieten, omdat de kosten hiervoor te hoog zijn. Laat staan dat ze eens boven de 18 nog een paar jaar zouden verder studeren.... gewoon een onbereikbare droom. Dus die gaan zo snel mogelijk werken, ook weer in een onderbetaalde job, en het spelletje wordt nog eens gespeeld... slechte huisvesting, kinderen beschimpt omdat ze met niets kunnen meedoen, en ook weer zo rap mogelijk gaan werken, want waarschijnlijk is pa of ma al een paar jaar aan het stempelen, of kunnen ze niet meer gaan werken door ziekte. En zo blijft die molen maar draaien. Het is een schande dat dit mogelijk is. Waar ongeveer 5 % van de bevolking evenveel verdient / bezit, dan die 95 % anderen. Is dat humaan ?? Is dat door een verantwoord regeren ?? Of eerder iets van : IK HEB AL ALLES EN ZELFS VEEL MEER, MAAR TOCH IS HET NOG NIET GENOEG !!! En het ongelooflijke aan heel die situatie is dan nog dat de schuld van de armoede in de schoenen wordt geschoven van mensen die er NIETS mee te maken hebben. Vroeger waren het de MAROKKANEN, EN HUN GROTE BENDE KINDEREN. NIET GAAN WERKEN, want ZIEKENKAS GROTER, en de massa's kinderbijslag die ze ontvingen elke maand. Nu deze hetze ietwat geluwd is krijgen de MIGRANTEN UIT DE OORLOGSGEBIEDEN DIE DURVEN NAAR HIER TE KOMEN de rekening gepresenteerd. Heeft er ooit iemand berekend wat deze opvang kost, in vergelijking met wat onze politiekers verdienen (met niet aanwezig te zijn in de senaat, het parlement tijdens de zittingen) of zo rap efkes een half uurtje of zo want dan moeten ze rap rap naar hun chique bureaus om verder te werken aan hun bijverdienste van advocaat, bestuurder van ettelijke bedrijven, enz... of de banken en multinationals te helpen bij het verkrijgen van nog wat extra's op kosten van de Belgische Staat (onze belastingen) AMEN !!

Nadat ze eerste regeerde met extreemrechts zetten de conservatieven (ÖVP, Oostenrijkse Volkspartij) hun asociale beleid voort, nu met de groenen. Op het menu: lagere vennootschapsbelastingen, meer macht voor verhuurders versus huurders en een stevig migratiebeleid. Dit alles overgoten met een groen laagje vernis. Interview met journalist Benjamin Opratko.

Ralia is 50 jaar. Ze werkt al 26 jaar bij Sodexo, waar ze ook vakbondsafgevaardigde is. Bij de volgende sociale verkiezingen zal ze weer kandidaat zijn op de lijsten van het ACV. Een portret.

Tussen 11 mei en 24 mei 2020 kiezen 1,8 miljoen arbeiders en bedienden op hun bedrijf of kantoor hun afgevaardigden in ondernemingsraad en veiligheidscomité. De sociale verkiezingen vinden om de vier jaar plaats, volgend jaar in 7.000 bedrijven. Ze zijn een hoogtepunt voor de democratie.

De rechter had amper zijn vonnis voorgelezen, of er barstte een uitbundig applaus uit bij de vele milieu-activisten in de zaal. Twaalf jongeren hadden in november 2018 een dag de kantoren van de bank Crédit Suisse in Zwitersland bezet en daarvoor in eerste aanleg vrij zware geldboetes gekregen. Maar nu oordeelde de rechter anders: “Ik besluit dat hun actie noodzakelijk en proportioneel was.”

Een toename van het busvervoer met 85% in één jaar, minder autogebruik, minder asociaal gedrag en tevreden reizigers. Duinkerke toont dat beter en gratis openbaar vervoer wel degelijk werkt.

Parlementsleden die meer dan 11.000 euro per maand verdienen, een Europese Commissie die de multinationals op handen draagt … Welkom in de wondere wereld van de Europese Unie. Marc Botenga, europarlementslid voor de PVDA, leert die wereld van binnenuit kennen en deelt zijn eerste ervaringen met ons.

In april 2017 lanceerde de Kroatische regering een plan om de pensioenleeftijd van 65 naar 67 jaar op te trekken en de voorwaarden voor vervroegd pensioen te verstrengen. Het parlement keurde dat plan goed. Maar de werkende mensen niet en die dwongen de regering op haar stappen terug te keren. Het relaas van een succesverhaal.

De drone-moord op generaal Qasem Suleimani, op 3 januari in de Iraakse hoofdstad Bagdad, deed de wereld opschrikken. Het aanslepende oorlogsklimaat in het Midden-Oosten, de nooit aflatende dreiging, de wreedheden, het onnoemelijke lijden, de massale vluchtelingenstromen… de publieke opinie werd er eens te meer aan herinnerd. De nieuwe escalatie confronteert ons ook opnieuw met de complexiteit van de situatie in het Midden-Oosten. We staan stil bij zeven belangrijke vragen.

“Het beeld dat je in alles de beste moet zijn, gaat samen met grote maatschappelijke onzekerheid”, stelt Paul Verhaeghe, psychoanalyticus en hoogleraar aan de Universiteit van Gent. We spraken hem op ManiFiesta.

Geen tijd, geen tijd! We hebben het allemaal veel te druk. Een nijpend maatschappelijk probleem dat centraal staat in “De strijd om tijd”, een boek van Olivier Pintelon. “Tijdens het spitsuur van ons leven werken we teveel”, stelt de politicoloog in dit boeiende pleidooi voor een kortere werkweek.