De onverwachte politiek van een orkaan

Beeld van de orkaan Wilma in 2005 in Cuba. (Foto cuatrok77 / Flickr)
Beeld van de orkaan Wilma in 2005 in Cuba. (Foto cuatrok77 / Flickr)
 

Commentaar toevoegen

Reacties

Ook hier in België zou het wel eens prijs kunnen zijn. Zijn we bijvoorbeeld voorbereid op een invasie van Nederlanders die moeten vluchten voor een stijgende zeespiegel? Nee, we lachen liever met een dergelijk idee en geven hopen geld uit aan oorlogswapens om dood en vernieling te zaaien en haat en wraak te oogsten. School het leger om tot een instelling die met kennis van zaken kan tussenkomen bij natuurrampen die in de toekomst meer en meer de kop zullen opsteken. Als de Cubanen dit kunnen waarom kunnen wij dat dan niet? Of is het te min om een voorbeeld te nemen aan die vermaledijde communisten? Ik denk dat de PVDA/PTB hier werk zou van maken moest ze de gelegenheid krijgen. Deze partij doet niet aan struisvogelpolitiek en is oprecht bekommerd om het welzijn van de Belgen en ook om het welzijn van de ganse wereld. Dat is mijn overtuiging!

De NMBS wil de openingsuren van de loketten van 75 stations inperken. Sommige stations zullen nog maar halftijds open zijn, andere gaan tijdens de weekends dicht. De strategie van het “ontvolken” van de stations gaat voort, ondanks protest van vakbonden en reizigers. Het verzet komt op gang. 

Het gebruik van geweld tegen de vreedzame bezetting van het plein voor het hoofdkwartier van het Soedanese leger in Khartoem was voorspelbaar. Maar de brutaliteit waarmee de paramilitaire groep RSF ( Rapid Support Forces) op maandagmorgen 3 juni optrad, blies meteen alle illusies over het nieuwe militaire regime op.

Bij de Europese verkiezingen hebben de twee grote politieke families een fikse achteruitgang geboekt. Daarmee heeft de kiezer duidelijk het harde besparingsbeleid van de Europese Unie willen afstraffen, velen hebben de buik vol van de klassieke neoliberale recepten en van de wereldvreemde kaste van politici. Maar die afkeer, die veralgemeende onvrede over het gevoerde antisociaal beleid vertaalt zich grotendeels in een verschuiving naar populistisch en extreem rechts en in mindere mate naar de ecologisten. Behalve in België verliest consequent links bijna overal pluimen.

Marc Botenga is het eerste Belgische Europarlementslid van authentiek links. Als PVDA-verkozenen zal hij de stem van de werkende bevolking verdedigen in het Europees parlement. De vernedering van het Griekse volk door de Europese elites was voor Marc de druppel: “De onrechtvaardigheid die het Griekse volk trof, voelde ik tot diep in mijn binnenste. Dat versterkte mijn overtuiging dat we onze strijd Europees moeten voeren”. Een portret.
Franse en Italiaanse havenarbeiders weigeren wapens aan boord te brengen van Saudische vrachtschepen. De wapens worden gebruikt in de oorlog in Jemen, volgens de VN de grootste menselijke catastrofe van deze tijd. Saudi-Arabië hongert de bevolking van Jemen doelbewust uit. Het Saudische regime is afhankelijk van Westerse wapenleveringen. De PVDA pleit voor een Europees wapenembargo.
De Partij Van De Arbeid (PVDA) heeft een fenomenaal sociale campagne gevoerd en gaat er opnieuw overal op vooruit, met scores van 6,6 % in Vlaanderen tot meer dan 12 % in Brussel en 13,5 % in Wallonië.
Met Maria Vindevoghel komt er een extra stevig linkse stem in de Kamer, aan de kant van de werknemers: “De arbeiders en arbeidsters hebben ook het recht om eindelijk een van hen in het parlement te zien”, meent ze.
De Vlaamse regering plant de invoering van een kilometerheffing op het hele Vlaamse wegennetwerk. Een slecht idee, vindt PVDA-voorzitter Peter Mertens. "De kilometertaks is asociaal en ondermijnt onze privacy. In plaats van ons blauw te betalen aan groene taksen, kunnen we beter investeren in beter openbaar vervoer", schrijft hij in een opinie.
De sp.a gaat in deze kiescampagne weer de linkse toer op. Een aantal voorstellen van de partij lijken zo weggelopen uit het programma van de PVDA. Maar hoe geloofwaardig is die bocht naar links?
“De laatste decennia kregen de werkende mensen het hard te verduren, voor een groot deel te wijten aan technologische veranderingen. Technologie kan echter ook een middel zijn om de situatie te verbeteren”, luidt het in de Britse liberale krant The Economist. Als antwoord op industrie 4.0 bereiden de vakbonden verzet 4.0 voor.