Als de winsthonger van de vleesindustrie slachtafval op ons bord legt

Foto Koen Blanckaert / Belga
Foto Koen Blanckaert / Belga

Commentaar toevoegen

Reacties

Meer dan twintig jaar onderhield en herstelde ik machines in de vleesindustrie. De toestanden die ik daar meemaakte grenzen aan het ongelooflijke. Die stank van rottend vlees en de wriemelende maden op die machines zal ik nooit vergeten. Het is natuurlijk al geld wat telt in het regime waarin we leven en die bazen van de voedselindustrie zijn geen haar beter dan de andere bazen. De ministers zullen wel hun elite beenhouwer hebben; het "plebs" mag drek vreten. Verantwoordelijkheid kennen ze niet bij de hoge heren en dames arbeider-haters. Dan is er ook nog het slaan op die dieren, alsmaar slaan en schoppen. Dit stopt niet. Wie zijn hier de beesten ? Ik vrees dat hier geen verandering in zal komen, zeker niet vanuit die regering want dit gaat zo al jaren en jaren en van de ene smeerlapperij naar de volgende.
Iets belangrijks ben ik vergeten : er zijn mensen in de vleesindustrie die hun werk serieus nemen en waar men bij manier van spreken van de vloer kan eten. Die machines zijn héél proper, stinken niet en worden goed onderhouden. Daar heb ik respect voor en het is heel spijtig dat zij de dupe zijn van de wantoestanden van hun collega's. Enkel zij zouden mogen werken in die industrie en al die anderen horen daar niet thuis. Wees verzekerd : die minderheid, die échte ambachtelijke ('kleine') beenhouwers, die zijn bekend in de sector. De rest zou van schaamte in de grond mogen zakken, het zijn niets ontziende geldwolven. Wat kan men verwachten van mensen die knoeien met eten voor anderen ? Wat zijn dat ? Hoe dom kan men zijn ? Hoe laag kan iemand vallen ? Heeft dat geen zelfrespect ? Hun reactie kan ik voorspellen : woede of uitlachen ! Eigen schuld, dikken boelt !

14 juni kwamen er in Zwitserland 500.000 vrouwen en mannen op straat om gelijkheid tussen vrouwen en mannen te eisen. We blikken terug op de grootste sociale beweging in dit land sinds 1918.

De berichten over de stiptheidscijfers en het aantal treingebruikers ogen erg positief. De NMBS vervoerde 253 miljoen reizigers en de stiptheid verbeterde van 87,2% in 2018 naar 90,4% in 2019. Maar die cijfers verhullen veel. Want nog altijd rijden veel treinen met vertraging en is er een nijpend tekort aan investeringen.

“Liberalisme is vrijheid”, zo horen we vaak uit de mond van de verdedigers van deze stroming. Het voorbeeld van Chili laat echter zien, hoe een school van rechtse economen een dictatuur gebruikte om het neoliberalisme op te leggen.

Bij het chemisch bedrijf Ineos Phenol zijn alle werknemers van de productie al meer dan een week in staking. Ze pikken het niet dat de directie hun personeelsafgevaardigde Chris De Wachter heeft ontslagen. Ze pikken sowieso het gedrag van directeur Hugo Piot niet. Hij gedraagt zich als een echte Trump, zeggen ze.

Een historisch regeerakkoord tussen de sociaaldemocratische PSOE van Pedro Sánchez en Unidas Podemos (UP) van Pablo Iglesias leidde op 7 januari tot een nieuwe regering in Spanje, met de steun van Catalaanse en Baskische regionalisten. Na jaren van toenemende nationalistische spanningen kan het linkse Unidas Podemos de strijd tegen bezuinigingen weer op de agenda zetten.

Nadat ze eerste regeerde met extreemrechts zetten de conservatieven (ÖVP, Oostenrijkse Volkspartij) hun asociale beleid voort, nu met de groenen. Op het menu: lagere vennootschapsbelastingen, meer macht voor verhuurders versus huurders en een stevig migratiebeleid. Dit alles overgoten met een groen laagje vernis. Interview met journalist Benjamin Opratko.

Ralia is 50 jaar. Ze werkt al 26 jaar bij Sodexo, waar ze ook vakbondsafgevaardigde is. Bij de volgende sociale verkiezingen zal ze weer kandidaat zijn op de lijsten van het ACV. Een portret.

Tussen 11 mei en 24 mei 2020 kiezen 1,8 miljoen arbeiders en bedienden op hun bedrijf of kantoor hun afgevaardigden in ondernemingsraad en veiligheidscomité. De sociale verkiezingen vinden om de vier jaar plaats, volgend jaar in 7.000 bedrijven. Ze zijn een hoogtepunt voor de democratie.

De rechter had amper zijn vonnis voorgelezen, of er barstte een uitbundig applaus uit bij de vele milieu-activisten in de zaal. Twaalf jongeren hadden in november 2018 een dag de kantoren van de bank Crédit Suisse in Zwitersland bezet en daarvoor in eerste aanleg vrij zware geldboetes gekregen. Maar nu oordeelde de rechter anders: “Ik besluit dat hun actie noodzakelijk en proportioneel was.”

Een toename van het busvervoer met 85% in één jaar, minder autogebruik, minder asociaal gedrag en tevreden reizigers. Duinkerke toont dat beter en gratis openbaar vervoer wel degelijk werkt.