Zelfmoord na pesterijen

Marina Künzi, secretaris van bediendebond CNE, bij de herdenking van Silvie. (Foto CNE)
Marina Künzi, secretaris van bediendebond CNE, bij de herdenking van Silvie. (Foto CNE)
Thema's
Syndicaal

Commentaar toevoegen

Reacties

Waarom mag de achternaam van Sylvie niet erbij in dit overigens 'indrukwekkende' artikel?..
Ik ben zelf thuis met zware depressies en een burn-out sinds 2015, door het psychisch leed ben ik ook fysisch gesloopt. Ik ben net zoals Sylvie werkzaam bij de overheid en sinds 2015 zwaar gepest, eigenlijk al van voordien, door mijn diensthoofd. Ik heb ook zwarte gedachten gehad en veel gedacht aan zelfmoord. Ik kan me dus perfect inbeelden hoe het bij Sylvie gegaan is. Nu 4 jaar pesterijen later, het stopt niet als je thuis bent, probeert men mij te criminaliseren en lopen er verschillende klachten bij justitie tegen mij. Ik heb geen andere keuze dan nu zelf naar de politie te stappen en klacht neer te leggen voor pesterijen, misbruik van macht, initimidatie, manipulatie, schuldig verzuim van het management en het politieke apparaat en misbruik van gemeenschapsgelden. Ik heb nog een lange strijd voor de boeg die mij hopelijk niet te veel geld kost... Dat alles omdat men mij niet wil laten gaan, ik kost te veel als vastbenoemde statutair en heb mijn werk altijd goed gedaan, nooit negatieve evaluaties noch negatieve functioneringsgesprekken gehad. Ik ken ongeveer 20 personen die hetzelfde ondergaan hebben binnen mijn organisatie; Daarom ga ik klacht neerleggen met burgerlijke partijstelling zodat alles door een onderzoeksrechter wordt doorgelicht en de gepeste collega's en ex-collega's ondervraagd worden en de daders gestraft worden. Erg dat het zo ver moet komen; Ik denk er ook aan om een vereniging op te richten van slachtoffers van pesterijen e.d. als steun aan lotgenoten...Ik wil het ook opschrijven in een boek dat ik graag zou publiceren als therapie. Dit is mijn triest verhaal tot nu...

Het COVID-19 virus verspreidt zich razendsnel en heeft ook Gaza en de Palestijnse gebieden bereikt.

Een team van vijftig Cubaanse gezondheidswerkers is naar Italië getrokken om daar bij te springen in de strijd tegen het coronavirus. Het Caraïbische eiland stuurt al bijna zestig jaar medisch personeel uit naar ongeveer de hele wereld. “Cuba geeft niet weg wat het te veel heeft, maar deelt wat het heeft”, zegt Norma Goicochea, de Cubaanse ambassadrice in België.

Elke dag maakt Solidair een selectie van nieuwsberichten uit de internationale pers.

India telt op 25 maart 2020 562 bevestigde besmettingen van het coronavirus.

Een verhaal dat hoop geeft te midden deze crisis. De 15.000 werknemers van de Seat-autofabriek in Barcelona gaven een andere bestemming aan de productie in hun fabriek. Ze werken nu samen met de werkneemsters van naaiatelier Pronovias. In plaats van trouwjurken en auto’s maken ze nu samen materiaal voor het personeel in de zorgsector.

Een onthaalmedewerker met de slappe lach? Dat wil zeggen dat de stoom er even af moet. Humor houdt de onthaalmedewerkers bij Geneeskunde voor het Volk op de been. De telefoon staat niet stil in wat het zenuwcentrum van de praktijk geworden is.

Elke dag maakt Solidair een selectie van nieuwsberichten uit de internationale pers. De stand van zaken over het aantal slachtoffers, maar ook over hoe de werkende klasse strijdt tegen het establishment dat de winst laat primeren op gezondheid.

Hamza El Moukhtari is eerstelijnspsycholoog bij Geneeskunde voor het Volk in Deurne. Ook hij zag zich midden maart genoodzaakt zijn praktijk helemaal anders aan te pakken. Patiënten in de kou laten staan, is geen optie. Met de hulp van veel vrijwilligers is de nodige opvolging verzekerd.

Tweede verslag van spoedarts Natalie Eggermont. De nachtshift op spoed. Er is geen zekerheid over hoe de crisis zich verder zal ontwikkelen. Blijven vechten. En stoom aflaten bij elkaar. Over het tekort aan materiaal en de hemeltergende politieke keuzes.

Een paar uur voor de stemming over de bijzondere machten in België baart de stemming over haar grote zus in Frankrijk (wet