Witte woede houdt druk op de ketel

Vorige
Volgende

Commentaar toevoegen

Reacties

Ik heb nog geen kritiek gehoord op de beslissing van de regering om de bachelor verpleegkunde van 3 naar 4 jaar te brengen. Het is de enige bachelorrichting die 4 jaar moet doen. En waarom, om een jaar gratis te gaan werken in de zorgsector, bovenop de gratis stages die ze al moeten volbrengen in de eerste 3 jaren. Een echte schande. In Frankrijk, ook een land van de EU die ons de regel zogezegd opgelegd heeft, zijn alle stages vergoed!!! En het verschil na afstuderen: de 4-jarige bachelors zullen aan dezelfde lage wedde moeten werken als de 3-jarige: 1800 € netto/maand met inbegrip van de premies voor weekendwerk en ploegensysteem. Welke minister moet voor die uitbuiting bedankt worden, Maggie, Hilde, Vandeurzen, ...? Maar allez, ze mogen niet klagen want in de zorg krijgen ze een groepspensioen van maximum 2.000 € op 65 jaar, misschien genoeg om de koffietafel mee te betalen.
Mijn zoon zit in zijn 1ste jaar bachelor-verpleegkunde. Zie mijn kritiek van zojuist. Mijn vrouw werkt in de zorg als zorgkundige, nml in een home voor ouderen in Jette. Haar loon: netto +/- 1600 € + 100 € onregelmatige uren/dagen. Mijn zoon gaat 4 jaar bachelor-verpleegkundige volgen en zal een netto-wedde van 1800 € krijgen, alle supplementen inbegrepen. Kan dat iemand goedpraten? Anderzijds zie je dat een verblijf in een home 1500 €/maand kost en dat de meeste gepensioneerden minder pensioen ontvangen. Hoe kan dit financieel opgelost worden? Wie moet opdraaien voor de opvang van ouderen?
Een historisch regeerakkoord tussen de sociaaldemocratische PSOE van Pedro Sánchez en Unidas Podemos (UP) van Pablo Iglesias leidde op 7 januari tot een nieuwe regering in Spanje, met de steun van Catalaanse en Baskische regionalisten. Na jaren van toenemende nationalistische spanningen kan het linkse Unidas Podemos de strijd tegen bezuinigingen weer op de agenda zetten.

Nadat ze eerste regeerde met extreemrechts zetten de conservatieven (ÖVP, Oostenrijkse Volkspartij) hun asociale beleid voort, nu met de groenen. Op het menu: lagere vennootschapsbelastingen, meer macht voor verhuurders versus huurders en een stevig migratiebeleid. Dit alles overgoten met een groen laagje vernis. Interview met journalist Benjamin Opratko.

Ralia is 50 jaar. Ze werkt al 26 jaar bij Sodexo, waar ze ook vakbondsafgevaardigde is. Bij de volgende sociale verkiezingen zal ze weer kandidaat zijn op de lijsten van het ACV. Een portret.

Tussen 11 mei en 24 mei 2020 kiezen 1,8 miljoen arbeiders en bedienden op hun bedrijf of kantoor hun afgevaardigden in ondernemingsraad en veiligheidscomité. De sociale verkiezingen vinden om de vier jaar plaats, volgend jaar in 7.000 bedrijven. Ze zijn een hoogtepunt voor de democratie.

De rechter had amper zijn vonnis voorgelezen, of er barstte een uitbundig applaus uit bij de vele milieu-activisten in de zaal. Twaalf jongeren hadden in november 2018 een dag de kantoren van de bank Crédit Suisse in Zwitersland bezet en daarvoor in eerste aanleg vrij zware geldboetes gekregen. Maar nu oordeelde de rechter anders: “Ik besluit dat hun actie noodzakelijk en proportioneel was.”

Een toename van het busvervoer met 85% in één jaar, minder autogebruik, minder asociaal gedrag en tevreden reizigers. Duinkerke toont dat beter en gratis openbaar vervoer wel degelijk werkt.

Parlementsleden die meer dan 11.000 euro per maand verdienen, een Europese Commissie die de multinationals op handen draagt … Welkom in de wondere wereld van de Europese Unie. Marc Botenga, europarlementslid voor de PVDA, leert die wereld van binnenuit kennen en deelt zijn eerste ervaringen met ons.

In april 2017 lanceerde de Kroatische regering een plan om de pensioenleeftijd van 65 naar 67 jaar op te trekken en de voorwaarden voor vervroegd pensioen te verstrengen. Het parlement keurde dat plan goed. Maar de werkende mensen niet en die dwongen de regering op haar stappen terug te keren. Het relaas van een succesverhaal.

De drone-moord op generaal Qasem Suleimani, op 3 januari in de Iraakse hoofdstad Bagdad, deed de wereld opschrikken. Het aanslepende oorlogsklimaat in het Midden-Oosten, de nooit aflatende dreiging, de wreedheden, het onnoemelijke lijden, de massale vluchtelingenstromen… de publieke opinie werd er eens te meer aan herinnerd. De nieuwe escalatie confronteert ons ook opnieuw met de complexiteit van de situatie in het Midden-Oosten. We staan stil bij zeven belangrijke vragen.

“Het beeld dat je in alles de beste moet zijn, gaat samen met grote maatschappelijke onzekerheid”, stelt Paul Verhaeghe, psychoanalyticus en hoogleraar aan de Universiteit van Gent. We spraken hem op ManiFiesta.