VS-ambassade naar Jeruzalem: PVDA roept op tot naleving internationaal recht

Foto Andrew Shiva / Wikipedia
Foto Andrew Shiva / Wikipedia

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Frappant dat de betrokken partijen die er rechtstreeks onder lijden dat juist die tot kalmte en terughoudenheid worden aangemaand, de omgekeerde wereld lijkt mij. Iedere VN resolutie die tegen het Israëlische regime uitgesproken is lapt het die aan hun laars meer nog zij volharden in hun boosheid. Nergens is er sprake van "echte" doortastende sancties of boycots tegen dat apartheids-regime maar o-wee als het om Rusland , Syrië of Iran gaat dan wacht men niet om sancties misbruiken. Onze EU politiekers lopen als een kudde blatende schapen achter de oorlogszuchtige VS aan en zijn mede schuldig aan al die mistoestanden in het MO door hun dubbel-standaard houding.
Misschien is het een idee voor de Palestijnen én de Israeli's om elkaar's rechten te erkennen. Dus Israel moet dan een levensvatbare en veilige Palestijnse staat erkennen en Palestina een Israelische (Joodse) staat. Dat lukt niet als de ene partij de andere omsingelt in enclaves, maar ook niet als de andere partij het Zionisme gelijk blijft stellen aan racisme en Israel zo het recht ontzegt van een Joodse identiteit. De schuld wordt door sommigen exclusief bij de Palestijnen gelegd en door anderen helemaal bij Israel. Misschien moeten beide kampen water bij de wijn doen. Ik heb de PVDA een Joods Israel nog niet horen erkennen. Daarmee schaart de PVDA zich achter de bewegingen die een veilig verblijf van Joden in het Midden Oosten de-legitimiseren. Waarom is een Joodse staat 'racistisch' en een Arabische staat niet?
Waarom moeten we Israel erkennen als Joods? Wat betekent dat eigenlijk een Joodse staat? België is toch geen Christelijke staat? Nederland is toch ook geen Protestanse staat? België is een seculiere staat, Israel is dat tot heden niet? "Joden en Niet-Joden kunnen zelfs niet trouwen voor het burgerlijk wetboek omdat het land geen grondwet heeft." Legaal Israel claimt een democratie te zijn maar vergis u niet, het is een land dat niet valt te vergelijken met Duitsland, Frankrijk of een andere democratie waar bepaalde burgerrechten gegarandeerd zijn. De Palestijnen hoeven geen wat in de wijn te doen, omdat ze al het water al in de wijn hebben gegoten. Maar om u eerlijk mijn mening te geven, ik denk niet dat een 2 staten oplossing gaat lukken. Volgens mij is een bi-nationaal model ( de 1 statenoplossingen) de enige manier om het conflict op een relatief ernstige manier te beëindigen.
Het probleem in Israel is dat de Joden (terecht?) huiverig zijn voor een Palestijnse (moslim?) meerderheid in 'eigen' land. Ik heb helemaal niets tegen moslims, maar ik zou het wel mogelijk een probleem vinden als we hier in België een moslim meerderheid zouden krijgen en wij ons aan regels moeten gaan houden die niet met ons cultureel erfgoed in overeenstemming zijn. Denk bijvoorbeeld aan harde bestraffing van echtelijke ontrouw, ongelijke behandeling van mannen en vrouwen of discriminatie van holebi's. De Joodse Israeli heeft boven dit alles te maken met een grote groep Palestijnen die heeft gezworen om Palestina volledig 'Judenrein' te maken. Het is voor ons nogal gemakkelijk om, vanuit onze leunstoel, te zeggen dat de Joden dit risico maar moeten nemen.
Het is merkwaardig dat veel mensen zich verzetten tegen Israel als 'Joodse staat'. Dit even afgezien van de bezetting van Palestijns gebied. Maar als een 'Joodse staat' niet mag, of zelfs racistisch is, waarom 'Arabische' of zelfs 'Islamitische' staten dan wél? Is dat dan niet nét zo 'racistisch'?

Het rommelt in de Duitse luchthavens. In alle grote luchthavens werd op 15 januari gestaakt met als inzet de loononderhandelingen voor de ongteveer 23.000 werknemers. De vakbond ver.di eist 20 euro per uur. Vooral de veiligheidsagenten die de passagiers, de vracht en de bagage controleren verdienen vandaag een stuk minder. Het artikel hieronder komt van de website van de vakbond ver.di.

In Frankrijk en België groeit de beweging  van de gele hesjes. De Franse president Emmanuel Macron probeert sinds midden november en het begin van de beweging tijd te winnen. Het jongste voorbeeld: een groot „nationaal debat” dat een anwtoord zou bieden op de verzuchtingen van de woedende werkers. Maar de gele hesjes trappen ook deze keer niet in de val.

In de volgende regering wil de N-VA absoluut de minister van Onderwijs leveren. Die moet dan een hervorming doorvoeren die ons wegleidt van het emanciperend onderwijs dat gelijkheid nastreeft.

Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.

Nora García Nieves was een van de voortreksters van de historische vrouwenstaking van 8 maart 2018 in Spanje. In september bracht ze op ManiFiesta het succesverhaal van de staking. De Spaanse vrouwen inspireren ook ons om van 8 maart een echte strijddag voor vrouwenrechten te maken.

Op 1 januari vierden de Cubanen feest. Zestig jaar geleden verdreven ze dictator Batista. Deze keer vierden ze de revolutie temidden een belangrijke bevraging, want Cuba is klaar voor een nieuwe grondwet en elke Cubaan kan eraan meewerken.

Wat onmogelijk leek, kregen de fastfoodwerkers, gezondheidswerkers, schoonmakers en leraars voor mekaar. In de staten Californië en New York wordt het wettelijk minimumuurloon alvast verdubbeld van 7,25 dollar naar 15 dollar. Vakbondsman Nicholas Allen vertelt over die inspirerende strijd.