Voor God en het Geld van Huts

Vorige
Volgende
Thema's
Cultuur

Commentaar toevoegen

Reacties

Dat Fernand Huts, net als de adel en de clerus vroeger, als mecenas fungeert, wordt hem door “culturo-kniezers” niet altijd in dank afgenomen. “De privésector kan nooit in de plaats van de overheid treden, en enkel complementair zijn. Daarom schuilt er een gevaar in de demarche van Huts: je kan kunst- en erfgoedprojecten niet afhankelijk maken van de willekeur van mecenassen of van marktmechanismen” is een veel gehoorde kritiek net als: “…dan vloeit het geld naar de overheid, die dan via objectieve criteria kan beslissen welke cultuurprojecten ze ermee steunt” Alsof het huidige, geëtatiseerde en gepolitiseerd beheer, geen willekeur en marktmechanismen kent. Het meest dramatisch marktmechanisme is dat onze musea niet meer in staat zijn belangrijke stukken te kopen et dat zo, belangrijke collecties zoals deze van Broodthaers onlangs, naar het buitenland vertrekken. Het verhaal in of achter deze tentoonstelling is dat van een hedendaagse ondernemer die vanuit zijn eigen optiek wil aantonen wat ondernemen kan betekenen in de maatschappij. Zijn verhaal mag dan niet altijd de juiste interpretatie zijn van de geschiedenis, maar het is wel prachtig gebracht en zijn verhaal is stimulerend en positief, wat in de huidige context van onze “failed state” zeker lovenswaardig is. België is noch het eerste noch het enige land waar private collecties en private musea verschijnen en Fernand Huts is noch de eerste en noch de enige in België met zo’n belangrijke collectie, maar weinig collecties zijn zo eclectisch als de zijne.
Geachte, Dhr Huts heeft het bij het rechte eind, gedaan met oneindig geleuter, gereglementeer van onze politici. Eerst handelen de resultaten voor onze gemeenschap volgen zeker. De politici lieten zonder reactie "de blijde intrede van Jezus in Brussel van Ensor" naar een stichting in USA vertrekken plus het Merode triptiek. Dat mag volstaan !

Een stakingsbeweging gesteund door 66% van de bevolking. Niet verrassend als men weet dat het project van president Macron voor de hervorming van de pensioenen het systeem van de sociale bescherming heel diep aantast.

Het 7de congres van de Braziliaanse Arbeiderspartij (PT) van half november dit jaar was voor de 800 afgevaardigden op alle vlakken een hoogtepunt. Vooral door het optreden van de pas vrijgelaten voormalige president Lula da Silva, maar ook omdat het plaatsvond in een Brazilië waar president Bolsonaro zowat iedereen in zijn vizier neemt: vrouwen, zwarten, Indianen, linksen en progressieven. Relaas van op het congres.

Voor de allereerste keer hebben huishoudhulpen uit de sector van de dienstencheques een grote actie opgezet. Vanmorgen trokken ze massaal naar Brussel. “Als ik zie met hoeveel we hier vandaag zijn, heb ik hoop. Deze bijeenkomst is niet het einde, maar de eerste stap in een lange strijd.”

De Franse journalist Maurice Lemoine, specialist van het Latijns-Amerikaanse continent, spreekt over de pogingen van extreemrechts om Bolivia te destabiliseren, daarin gesteund door de VS en de EU. Die duwden president Evo Morales in ballingschap.

De dienstenchequesector vertegenwoordigt 140.000 huishoudhulpen die dagelijks meer dan een miljoen huishoudens helpen. Het gemeenschappelijke vakbondsfront organiseert op 28 november een staking. Naast een loonsverhoging van 1,1%, een noodzaak voor mensen die gemiddeld bruto 11,50 euro per uur verdienen, eisen zij respect. Uitleg van de belangrijkste betrokken partijen.

Je kan er vergif op innemen. Wanneer er CAO-onderhandelingen opstarten bij AB InBev, begint de directie met haar spierballen te rollen. Dat was afgelopen dinsdag niet anders. Nochtans stapelen de problemen bij de Leuvense bierbrouwer zich in sneltempo op.

Sinds het ontslag van Evo Morales zijn er al twintig doden gevallen. Jeanine Añez, die zich tot interim-president heeft uitgeroepen, geeft het leger de ruimte om hard op te treden.

Voor Anne-Emmanuelle Bourgaux, gepassioneerde en passionerende grondwetspecialiste was het algemeen stemrecht een fundamentele stap vooruit, die werd gemaakt onder druk van de straat. Met het algemeen stemrecht kwam er meer democratie ... maar het diende ook als dam tegen diepgaandere democratische hervormingen.

Ruim zeshonderd kunstenaars uit diverse disciplines trokken vanochtend van station Brussel Centraal naar het Vlaams Parlement. Daar stelde de Vlaamse Minister-President zijn fel betwiste cultuurnota voor. “Cultuur is solidair”, klonk het eensgezind. De sector verbindt zijn strijd uitdrukkelijk aan die van alle sectoren die door de besparingswoede worden getroffen.

Tweeduizend mensen uit de cultuursector verzamelden gisteren in de Brusselse Beursschouwburg. Op initiatief van State of the Arts werd overlegd over mogelijke antwoorden op de drastische besparingen die de regering Jambon aan de cultuursector oplegt.