Van wet-Renault tot wet-InBev, hoe werknemers beter beschermd moeten worden

Op 25 januari 2018 kondigde Carrefour een nieuwe herstructurering aan die in heel het land voor beroering zorgde. (Foto Solidair, Antonio Gomez Garcia)
Op 25 januari 2018 kondigde Carrefour een nieuwe herstructurering aan die in heel het land voor beroering zorgde. (Foto Solidair, Antonio Gomez Garcia)
 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Ik redeneer vanuit het perspectief van een zelfstandige, je bouwt een buffer op omdat de omzet onvoorspelbaar is. Elk jaar meer omzet draaien is onmogelijk, maar dat economisch model streven we na ten koste van alles. Eén van de slechtste politici die we hebben is zonder twijfel Van Quickenborne, de uitspraak: "Het aandeelschap is de kern van de economie" in het parlement deed mijn tenen krullen. Als je zelfs de basis van wat economie is niet kent, wat doen je doen in de politiek? Aandeelhouders zijn eerder het gif van onze economie, multinationals hebben geen gezicht, enkel een CEO die ook geen enkele band met het land of personeel heeft. Het is een systeem voor mensen met kapitaal geld te verdienen zonder arbeid te leveren en eigenlijk bij te dragen aan de maatschappij, terwijl jij van de geboorte word wijsgemaakt dat om geld te verdienen dat je moet werken. Alle winst verlaat zo de onderneming, je kan 20 jaar een miljard winst maken maar 1 kwartaal slecht presteren is aanleiding tot ontslag. Daarom is het noodzakelijk dat er verplicht een buffer aangelegd word en men zou eerst bijvoorbeeld 50% van die buffer moeten opsouperen om te hervormen als er verlies gemaakt word vooraleer men tot ontslag overgaat. Deze week lees ik: "KBC maakt miljarden (2.6) winst," en "AGEAS maakt miljard winst". Je moet als Van Eetveld maar durven komen vertellen dat de bankentaksen te hoog zijn een de winstmarges onder druk zetten. Dit terwijl we geld verliezen door inflatie op de spaarboek, elk jaar de verzekeringen duurder worden. En hoeveel ontslagen zijn in die sector de laatste jaren niet gevallen? Je kan maar op 1 partij rekenen in dit land, en zelfs die willen ze weg door een kiesdrempel in te stellen waardoor het zeer moeilijk is om als kleine of nieuwe partij op te komen. Neem een voorbeeld aan Nederland.

Het rommelt in de Duitse luchthavens. In alle grote luchthavens werd op 15 januari gestaakt met als inzet de loononderhandelingen voor de ongteveer 23.000 werknemers. De vakbond ver.di eist 20 euro per uur. Vooral de veiligheidsagenten die de passagiers, de vracht en de bagage controleren verdienen vandaag een stuk minder. Het artikel hieronder komt van de website van de vakbond ver.di.

In Frankrijk en België groeit de beweging  van de gele hesjes. De Franse president Emmanuel Macron probeert sinds midden november en het begin van de beweging tijd te winnen. Het jongste voorbeeld: een groot „nationaal debat” dat een anwtoord zou bieden op de verzuchtingen van de woedende werkers. Maar de gele hesjes trappen ook deze keer niet in de val.

In de volgende regering wil de N-VA absoluut de minister van Onderwijs leveren. Die moet dan een hervorming doorvoeren die ons wegleidt van het emanciperend onderwijs dat gelijkheid nastreeft.

Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.

Nora García Nieves was een van de voortreksters van de historische vrouwenstaking van 8 maart 2018 in Spanje. In september bracht ze op ManiFiesta het succesverhaal van de staking. De Spaanse vrouwen inspireren ook ons om van 8 maart een echte strijddag voor vrouwenrechten te maken.

Op 1 januari vierden de Cubanen feest. Zestig jaar geleden verdreven ze dictator Batista. Deze keer vierden ze de revolutie temidden een belangrijke bevraging, want Cuba is klaar voor een nieuwe grondwet en elke Cubaan kan eraan meewerken.

Wat onmogelijk leek, kregen de fastfoodwerkers, gezondheidswerkers, schoonmakers en leraars voor mekaar. In de staten Californië en New York wordt het wettelijk minimumuurloon alvast verdubbeld van 7,25 dollar naar 15 dollar. Vakbondsman Nicholas Allen vertelt over die inspirerende strijd.