Trump: de rijkste regering ooit, en wat dat betekent voor de werkende mensen

Foto Daniel Huizinga, Flickr.
Foto Daniel Huizinga, Flickr.

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

De gevestigde politiek heeft voor veel mensen niet voldoende resultaat opgeleverd. Dan moet men niet schrikken dat men anders gaat stemmen. Dat Trump de juiste keuze is , dat is natuurlijk twijfelachtig , maar niemand zal ooit voor iedereen goed kunnen doen. Men moet ook oppassen met Trump zo de grond in te boren , want alle kiezers die voor hem hebben gestemd (en dat zijn er veel) worden nu als dom en slechte mensen bestempeld. Dat is een gevaarlijke piste. Het is zoals bij ons , wanneer mensen meer links of rechts stemmen dan worden die partijen beschouwd als populistische , extreem , angst zaaiers of het zijn zelfs mestkevers. Dat is een slag in het gezicht voor de kiezer die "verkeerd" gestemd heeft. Als de mensen zich goed zouden voelen in de maatschappij , dan zouden ze niet op zoek moeten gaan naar andere partijen. Het is zoals het spreekwoord zegt: het zijn hun eigen luizen die bijten.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.
Veel mensen zijn woedend over het beleid van de traditionele partijen. Het Vlaams Belang doet alsof het de belangen van het volk verdedigt, maar in haar daden zien we een partij die ten dienste staat van de rijken. Vijf veelzeggende feiten over het Vlaams Belang die je absoluut moet weten.

Duizenden jongeren komen al drie weken na mekaar op straat om van de regering een ambitieuzer klimaatplan te eisen. Tegelijk zien we dat in 2018 slechts één op twee treinen stipt op tijd reed. Kan de minachting van de overheid voor de gerechtvaardigde eisen van de jonge klimaatbeweging nog meer symbolisch zijn? Toevallig werden gisteren in de Kamercommissie Infrastructuur vakbonden en spoordirectie gehoord over de slechte prestaties van de NMBS op het vlak van stiptheid.

Zuid-Korea staat in rep en roer na de dood van een jonge interimarbeider. In zijn tas werden instantmaaltijden aangetroffen en die zijn uitgegroeid tot hét symbool van de strijd tegen de onzekere werk- en levensomstandigheden.