Spanjaarden eisen hun democratie terug

Thema's
Democratie

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Mijn vader zei altijd: 'Het moet eerst nog slechter worden voor het beter wordt'. Laat ons hopen dat hij gelijk had en dat de afbraak en de ravage die neoliberaal rechts nu overal in Europa (en bij uitbreiding in de wereld) aanricht de voorbode is van wat veel mooiers: een sociaal links alternatief.
Ook hier geldt weer dat de kiezer het zal uitmaken. Als de PSOE kiezer het in meerderheid werkelijk zo schandalig vindt dat de partij met de conservatieven samenwerkt in plaats van met 'consequent links', zal deze kiezer de PSOE beslist afstraffen en op links stemmen. Voorlopig weten we niet of dat zo is. De kiezer heeft in elk geval niet in voldoende grote getale op ' consequent links' gestemd en met de gevolgen daarvan moeten we leven. De kiezer bepaalt, of zo moet dat, wel het beleid en niet een (meer of minder luidruchtige) groep demonstranten op straat. Overigens moeten demonstraties wel ruim baan krijgen. Of het een goede zaak is om het overheidstekort te laten oplopen is weer een heel andere vraag. Wat als de Spanjaarden overheidsobligaties niet meer verkocht krijgen of hoge rente's moeten betalen? Zoiets kan een gevolg zijn van te hoge bestedingen. Wat is het antwoord van links hier op? Het is allemaal niet zo gemakkelijk, Elke regering zou graag alle noden van de bevolking lenigen, op korte en lange termijn. Het is niet omdat andere strategische keuze's gemaakt worden dat de een of de andere partij 'asociaal' is. Je kunt je boterham niet tegelijk opeten en bewaren.
Je mag er wel aan toe voegen dat Pablo Iglesias het vertikte om Pedro Sanchez te steunen bij de vorige" investidura" en daarmee de start van een linkse regering (inclusief Podemos en IU) zelf de grond in boorde.

Het rommelt in de Duitse luchthavens. In alle grote luchthavens werd op 15 januari gestaakt met als inzet de loononderhandelingen voor de ongteveer 23.000 werknemers. De vakbond ver.di eist 20 euro per uur. Vooral de veiligheidsagenten die de passagiers, de vracht en de bagage controleren verdienen vandaag een stuk minder. Het artikel hieronder komt van de website van de vakbond ver.di.

In Frankrijk en België groeit de beweging  van de gele hesjes. De Franse president Emmanuel Macron probeert sinds midden november en het begin van de beweging tijd te winnen. Het jongste voorbeeld: een groot „nationaal debat” dat een anwtoord zou bieden op de verzuchtingen van de woedende werkers. Maar de gele hesjes trappen ook deze keer niet in de val.

In de volgende regering wil de N-VA absoluut de minister van Onderwijs leveren. Die moet dan een hervorming doorvoeren die ons wegleidt van het emanciperend onderwijs dat gelijkheid nastreeft.

Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.

Nora García Nieves was een van de voortreksters van de historische vrouwenstaking van 8 maart 2018 in Spanje. In september bracht ze op ManiFiesta het succesverhaal van de staking. De Spaanse vrouwen inspireren ook ons om van 8 maart een echte strijddag voor vrouwenrechten te maken.

Op 1 januari vierden de Cubanen feest. Zestig jaar geleden verdreven ze dictator Batista. Deze keer vierden ze de revolutie temidden een belangrijke bevraging, want Cuba is klaar voor een nieuwe grondwet en elke Cubaan kan eraan meewerken.

Wat onmogelijk leek, kregen de fastfoodwerkers, gezondheidswerkers, schoonmakers en leraars voor mekaar. In de staten Californië en New York wordt het wettelijk minimumuurloon alvast verdubbeld van 7,25 dollar naar 15 dollar. Vakbondsman Nicholas Allen vertelt over die inspirerende strijd.