Sociale verkiezingen 2020 | “Ik ben bij de vakbond om mijn verontwaardiging te structureren”

Ralia is 50 jaar. Ze werkt al 26 jaar bij Sodexo, waar ze ook vakbondsafgevaardigde is. Bij de volgende sociale verkiezingen zal ze weer kandidaat zijn op de lijsten van het ACV. Een portret.

Waarom voor de vakbondsstrijd kiezen? “Ik ben altijd betrokken geweest, ik verdraag geen onrechtvaardigheid.” Toen Ralia bij Sodexo kwam werken, nam ze het geregeld op voor haar collega's. “Maar ik liep gevaar en slaagde er niet in hen te helpen. Daarom besliste ik om bij de vakbond aan te sluiten, om mijn verontwaardiging te structureren.” Ralia is nu al 8 jaar afgevaardigde. “De vakbond heeft mij de instrumenten, de kennis en een onmisbare slagkracht gegeven om mijn collega's correct te verdedigen. De bond bood mij ook bescherming en dat is vooral op dit moment niet te verwaarlozen.”

"We zijn ook een veiligheidsklep"

Volgens Ralia moet een afgevaardigde de spreekbuis van de werknemers zijn. Ze vertegenwoordigt hen sinds 4 jaar in de ondernemingsraad, in het CPBW (Comité voor preventie en bescherming op het werk) en in de vakbondsafvaardiging. Ze ontmoet de leden 's avonds en in het weekend, om de problemen te kennen en oplossingen te vinden. “Ik heb ook een zeer grote rol om te informeren en te sensibiliseren. Dat is onmisbaar om de blik te verruimen”, voegt ze eraan toe.

Waarvoor dient de vakbond? “We zijn duidelijk een veiligheidsklep”, legt Ralia uit. Het werkgelegenheidsbeleid in de horeca brengt met zich mee dat voor alle handenarbeid laaggeschoolde arbeiders aangeworven worden. “Die mensen beheersen niet altijd de taal. Ze staan bloot aan bedreigingen, pesterijen, discriminaties en uitbuiting. De afgevaardigden nemen het samen met hen op voor betere arbeidsomstandigheden. Zo was er een vrouw met Parkinson. Ze was op het einde van haar loopbaan. Een chef had haar een onverantwoorde werklast opgelegd. We hebben ons tegen hem verzet tot hij terugkrabbelde. Hij wou zich lichamelijk opdringen, maar we hielden voet bij stuk. Mijn hart sloeg ervan over."

"Zonder de vakbond zouden de barons hun wil doordrijven"

Volgens de voorzitter van het VBO (Vereniging van Belgische Ondernemers, de grootste werkgeversorganisatie van het land) moeten vakbondsafgevaardigden minder bescherming genieten, om ze gemakkelijker te kunnen ontslaan. “Integendeel”, roept Ralia uit. “We worden nog niet genoeg beschermd!” Als een werkgever een vakbondsafgevaardigde ontslaat, volgt er een zeer lange en dure rechtszaak. “Terwijl de arbeidsrechtbank de zaak behandelt, heeft de afgevaardigde geen loon meer. Dat is psychologisch, financieel en fysiek lastig. Maar de werkgevers zitten op rozen. Ze hebben geld, tijd en advocaten om zich te verdedigen, en om zich van vakbondsafgevaardigden te ontdoen. De afgevaardigden zelf zetten hun leven en loopbaan op het spel.

Ralia doet een oproep aan de leden: “Jullie zullen de zaken doen bewegen! Stem, wees betrokken, vecht!"

Dit artikel komt uit het magazine Solidair van januari-februari 2020. Abonnement.