Recht op juridische bijstand vermindert met 25 procent door maatregelen Koen Geens

Foto Sebastiaan ter Burg / Flickr
Foto Sebastiaan ter Burg / Flickr
Thema's
Gerecht

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

België wordt dus inderdaad een ELITE staat. De gezondheidskosten, medicamenten, enz.. worden er voor de gewone mens niet goedkoper op. Dankjewel Madam De Block. En nu leren we ook nog dat van een Pro Deo advocaat een dermate ingewikkelde bedoening wordt gemaakt dat degenen die ze nodig hebben (en dat zijn NIET mensen die hoger onderwijs of universiteit hebben gedaan) er niet uit geraken hoe ze die kunnen bemachtigen. Gemakkelijk hè. Als je geen advocaat kunt betalen, dan ga je niet procederen, en dan sta je altijd in je blote billen in de kou. 25 % afname van gepleite zaken met een pro deo op 1 jaar tijd, dat betekent wel wat !! Nog een 5-tal jaar, en slechts nog 1/4 van de echt behoeftigen geraken aan een Pro Deo advocaat. Waar blijft men dan met "IEDEREEN HEEFT HET RECHT OM RECHTVAARDIG VER-/BEOORDEELD TE WORDEN IN DE RECHTBANK. Mensen die maar tot hun 16 jaar of zo naar school zijn geweest, staan weer voor aap. Want beken nu zelf maar : welke doorsnee arbeider / bediende begrijpt er een sikkepit van het taaltje dat er in de rechtbanken gebruikt wordt. Toch NIEMAND zeker. Daarom dat deze mensen DES TE MEER recht hebben op een Pro Deo Advocaat.

Op 7 februari betoogden in Brussel zo’n duizend werknemers van de Vlaamse woonzorgcentra voor meer personeel en betere zorg voor bewoners. PVDA-leden uit de zorgsector stapten mee en luisterden naar de bezorgdheden van hun collega’s.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.
Veel mensen zijn woedend over het beleid van de traditionele partijen. Het Vlaams Belang doet alsof het de belangen van het volk verdedigt, maar in haar daden zien we een partij die ten dienste staat van de rijken. Vijf veelzeggende feiten over het Vlaams Belang die je absoluut moet weten.

Duizenden jongeren komen al drie weken na mekaar op straat om van de regering een ambitieuzer klimaatplan te eisen. Tegelijk zien we dat in 2018 slechts één op twee treinen stipt op tijd reed. Kan de minachting van de overheid voor de gerechtvaardigde eisen van de jonge klimaatbeweging nog meer symbolisch zijn? Toevallig werden gisteren in de Kamercommissie Infrastructuur vakbonden en spoordirectie gehoord over de slechte prestaties van de NMBS op het vlak van stiptheid.