PVDA eist ontmanteling Publilec/Publipart en wil dat bestuurders zitpenningen terugstorten

Thema's
Democratie

Commentaar toevoegen

Reacties

Het volgend boek van Peter Mertens zal als titel hebben. " Niet te geloven " Ik ben geshockeerd deze middag op het journaal te zien hoe alles politiek bedisseld wordt in de Gentse gemeenteraad. Hoe sommigen er zich weer proberen uit te lullen in het Journaal. Ik had het volste vertrouwen in dat bestuur ondanks de Optima-affaire. Zelfs dàn ! Nu , na deze politieke bom had ik daags voordien gehoord over het voorstel om geen cumul meer toe te passen bij de politiekers bij SP.a .en nu dit? Een semi publieke holding waar onze Gentse politiekers zouden betrokken zijn die torenhoge premies uitreikt, postjes verdeelt en belegt in chemische wapens? WTF ? Is dit socialisme? Liberalisme? Dan lees en zie je dit in de media? Dan zie je hen op een mooie zondagochtend samen staan aan het Gentse stadhuis om vrede en verdraagzaamheid te prediken na de aanslagen in Parijs? Geen wonder dat het politiek landschap meer versnipperd wordt en dat de mensen minder tot geen vertrouwen meer hebben in de huidige beleidsmensen. Alleen vrees ik dat wie er nu politiek voordeel kan uit halen bij traditionele partijen dat eens die zijn verkozen na 2018 zelf de lakens zullen uitdelen op nét dezelfde wijze zoals we nu te zien krijgen en ons terug een rad voor ogen zullen draaien met de gekende gevolgen vandien. Zelfs bij Groen! ik zie geen ander elternatief meer. Niet te geloven... Mijn stem staat nu al reeds vast voor de gemeenteraadsverkiezingen 2018. Ik kan niet anders.
ik heb Bracke al felicitaties gestuurd. Volgend jaar wordt hij de nieuwe burgemeester. Dat we nu langs alle kanten bestolen worden door deze gangsterregering is grotendeels de schuld van de socialisten! Mensen nemen dat zakkenvullen van socialisten véél serieuzer van liberalen en zo. Van die gasten met hun landerijen in Italie en zo ,verwacht je gewoon dat ze hun zakken vullen!

Elke dag maakt Solidair een selectie van nieuwsberichten uit de internationale pers.

India telt op 25 maart 2020 562 bevestigde besmettingen van het coronavirus.

Een verhaal dat hoop geeft te midden deze crisis. De 15.000 werknemers van de Seat-autofabriek in Barcelona gaven een andere bestemming aan de productie in hun fabriek. Ze werken nu samen met de werkneemsters van naaiatelier Pronovias. In plaats van trouwjurken en auto’s maken ze nu samen materiaal voor het personeel in de zorgsector.

Een onthaalmedewerker met de slappe lach? Dat wil zeggen dat de stoom er even af moet. Humor houdt de onthaalmedewerkers bij Geneeskunde voor het Volk op de been. De telefoon staat niet stil in wat het zenuwcentrum van de praktijk geworden is.

Elke dag maakt Solidair een selectie van nieuwsberichten uit de internationale pers. De stand van zaken over het aantal slachtoffers, maar ook over hoe de werkende klasse strijdt tegen het establishment dat de winst laat primeren op gezondheid.

Hamza El Moukhtari is eerstelijnspsycholoog bij Geneeskunde voor het Volk in Deurne. Ook hij zag zich midden maart genoodzaakt zijn praktijk helemaal anders aan te pakken. Patiënten in de kou laten staan, is geen optie. Met de hulp van veel vrijwilligers is de nodige opvolging verzekerd.

Tweede verslag van spoedarts Natalie Eggermont. De nachtshift op spoed. Er is geen zekerheid over hoe de crisis zich verder zal ontwikkelen. Blijven vechten. En stoom aflaten bij elkaar. Over het tekort aan materiaal en de hemeltergende politieke keuzes.

Een paar uur voor de stemming over de bijzondere machten in België baart de stemming over haar grote zus in Frankrijk (wet

"Ik verbind mij ertoe om alleen beslissingen te nemen om de crisis aan te pakken”, zei premier Sophie Wilmes. Maar op 18 maart vaardigt ze een ministerieel besluit uit waardoor winkels van 7 tot 22 uur open kunnen zijn. Ze krabbelde dan wel terug, toch wordt gevreesd dat achter de strijd tegen het virus een asociale agenda schuilt.

Iedereen moet zich zoveel mogelijk afzonderen, maar zorgverleners blijven dag en nacht door de gangen van het rusthuis lopen om onze bejaarden te verzorgen, ondanks de risico’s. In dit vierde luik van onze reeks Berichten van de frontlinie kijken we naar de dagelijkse realiteit in de rusthuizen.