Oranje hesjes in opstand in Chileense havenstad

De solidariteit in de havenstad Valparaiso is groot
De solidariteit in de havenstad Valparaiso is groot
Thema's
Havens

Commentaar toevoegen

Reacties

Een "niet contractuele" werkkracht is zo bijna slavery. Waar vakbonden, met onze grootouders jaren voor gevochten hebben, en honger geleden omdat er nog geen stakingsvergoeding bestond, dat pakken ze nu allemaal terug, en ze gieten dat in een overeenkomst tussen de regering en de Werkgevers. Een contractuele heeft nooit een idee van wanneer hij nog werkt of gaat stempelen. Ze hebben immers een "kutkontrakt" dat al na 3 maanden kan afgelopen zijn, of na 6 manden, enz... en een paar dagen ervoor weet je wanneer je eruit vliegt. Dat is een "vervanging" van de interims in mijn ogen. Een interim werknemer is veel duurder. Immers als er geen werk meer genoeg is, dan gaat de niet-contractuele eruit, ZONDER opzegtermijn en ZONDER opzegvergoeding. Een 25/30 jaar geleden al werd dat systeem al toegepast bij De POST. Dat was het begin van de privatisering, die dankzij de mannen van de VLD super werd aangeprezen, en ook in gang werd gezet. Mijn man was sorteerder met de nacht. Zo gebeurde het dat tellingen van het stuktal, en verkeerd gesorteerde brieven om de haverklap werden gecontroleerd. En het zal niemand verwonderen dat het aantal stuks dat je per minuut moest doen, een paar keer per jaar werd VERHOOGD !! Ietwat oudere sorteerders konden dat jong geweld niet aan en de goede contractuelen werden dan in hun plaats gezet, en dezen die niet meer volgden moesten dan de vuile jobkes gaan goen, zoals de containers bijtrekken, de zakken leegmaken, de sorteerbakjes leeg maken, enz.. enz.. En natuurlijk, zodra er "besparingen" waren, en een paar honderd man eruit moesten, werden die ouwe rakkers niet gespaard. Zij werden de eerste slachtoffers. En ZE WAREN EIGENLIJK NOG BLIJ OOK !! Want het gepest en achterbaks gedoe van hun chefs en de jongere garde dreef hen tot de rand van de afgrond. Velen met bun out, met depressie, enz.. wat dan een reden was tot ontslag. Ik weet het niet, want mijn man is reeds jaren veel te vroeg overleden (en De Post had daar voor een stuk zijn aandeel in) maar ik veronderstel niet dat de toestand nu beter is. De postbodes bellen zelfs niet meer aan met een aangetekend schrijven. Het voorgedrukte papiertje, waar ze alleen nog het uur van "aanbieden" en de naam moeten op bijvullen wordt zo maar in je brievenbus gedropt. Hoe kan het anders dat ik als gehandicapte 98 % van de tijd in de voormiddag thuis ben, en een aangetekende brief steeds in mijn brievenbus ligt. En als de pakjesdienst een pakket moet komen leveren, dan moet je zelf naar beneden, ook al vraag je heel vriendelijk om het boven te brengen omdat je gehandicapt bent, en snauwen ze "DAT DOEN WE NIET MEER" !! Ik doe veel aankopen ONLINE, en veel zendingen komen van Nederland, en worden hier door de Nederlandse Post rondgebracht. NOG NOOIT heeft een Nederlandse postbode geweigerd om een pakje naar boven te brengen. NOG N O O I T !!! Is dat door de werkdruk, of omdat ze allemaal tegen hun goesting werken omdat de werkomstan- digheden zo verschrikkelijk aangenaam zijn ??? !!!!
Vuurwerk donderdagmiddag op het Martelaarsplein in Brussel. Werknemers van de VRT, maar ook mensen uit de kunstensector en het hele middenveld kwamen betogen tegen de besparingen van de regering-Jambon. Solidair sprak met enkele manifestanten. “Voor ons is het simpel: als dit erdoor komt, is het gedaan met onze werking”, hoorden we bij sommigen.

Een stakingsbeweging gesteund door 66% van de bevolking. Niet verrassend als men weet dat het project van president Macron voor de hervorming van de pensioenen het systeem van de sociale bescherming heel diep aantast.

Het 7de congres van de Braziliaanse Arbeiderspartij (PT) van half november dit jaar was voor de 800 afgevaardigden op alle vlakken een hoogtepunt. Vooral door het optreden van de pas vrijgelaten voormalige president Lula da Silva, maar ook omdat het plaatsvond in een Brazilië waar president Bolsonaro zowat iedereen in zijn vizier neemt: vrouwen, zwarten, Indianen, linksen en progressieven. Relaas van op het congres.

Voor de allereerste keer hebben huishoudhulpen uit de sector van de dienstencheques een grote actie opgezet. Vanmorgen trokken ze massaal naar Brussel. “Als ik zie met hoeveel we hier vandaag zijn, heb ik hoop. Deze bijeenkomst is niet het einde, maar de eerste stap in een lange strijd.”

De Franse journalist Maurice Lemoine, specialist van het Latijns-Amerikaanse continent, spreekt over de pogingen van extreemrechts om Bolivia te destabiliseren, daarin gesteund door de VS en de EU. Die duwden president Evo Morales in ballingschap.

De dienstenchequesector vertegenwoordigt 140.000 huishoudhulpen die dagelijks meer dan een miljoen huishoudens helpen. Het gemeenschappelijke vakbondsfront organiseert op 28 november een staking. Naast een loonsverhoging van 1,1%, een noodzaak voor mensen die gemiddeld bruto 11,50 euro per uur verdienen, eisen zij respect. Uitleg van de belangrijkste betrokken partijen.

Je kan er vergif op innemen. Wanneer er CAO-onderhandelingen opstarten bij AB InBev, begint de directie met haar spierballen te rollen. Dat was afgelopen dinsdag niet anders. Nochtans stapelen de problemen bij de Leuvense bierbrouwer zich in sneltempo op.

Sinds het ontslag van Evo Morales zijn er al twintig doden gevallen. Jeanine Añez, die zich tot interim-president heeft uitgeroepen, geeft het leger de ruimte om hard op te treden.

Voor Anne-Emmanuelle Bourgaux, gepassioneerde en passionerende grondwetspecialiste was het algemeen stemrecht een fundamentele stap vooruit, die werd gemaakt onder druk van de straat. Met het algemeen stemrecht kwam er meer democratie ... maar het diende ook als dam tegen diepgaandere democratische hervormingen.

Ruim zeshonderd kunstenaars uit diverse disciplines trokken vanochtend van station Brussel Centraal naar het Vlaams Parlement. Daar stelde de Vlaamse Minister-President zijn fel betwiste cultuurnota voor. “Cultuur is solidair”, klonk het eensgezind. De sector verbindt zijn strijd uitdrukkelijk aan die van alle sectoren die door de besparingswoede worden getroffen.