Oranje hesjes in opstand in Chileense havenstad

De solidariteit in de havenstad Valparaiso is groot
De solidariteit in de havenstad Valparaiso is groot
Thema's
Havens

Commentaar toevoegen

Reacties

Een "niet contractuele" werkkracht is zo bijna slavery. Waar vakbonden, met onze grootouders jaren voor gevochten hebben, en honger geleden omdat er nog geen stakingsvergoeding bestond, dat pakken ze nu allemaal terug, en ze gieten dat in een overeenkomst tussen de regering en de Werkgevers. Een contractuele heeft nooit een idee van wanneer hij nog werkt of gaat stempelen. Ze hebben immers een "kutkontrakt" dat al na 3 maanden kan afgelopen zijn, of na 6 manden, enz... en een paar dagen ervoor weet je wanneer je eruit vliegt. Dat is een "vervanging" van de interims in mijn ogen. Een interim werknemer is veel duurder. Immers als er geen werk meer genoeg is, dan gaat de niet-contractuele eruit, ZONDER opzegtermijn en ZONDER opzegvergoeding. Een 25/30 jaar geleden al werd dat systeem al toegepast bij De POST. Dat was het begin van de privatisering, die dankzij de mannen van de VLD super werd aangeprezen, en ook in gang werd gezet. Mijn man was sorteerder met de nacht. Zo gebeurde het dat tellingen van het stuktal, en verkeerd gesorteerde brieven om de haverklap werden gecontroleerd. En het zal niemand verwonderen dat het aantal stuks dat je per minuut moest doen, een paar keer per jaar werd VERHOOGD !! Ietwat oudere sorteerders konden dat jong geweld niet aan en de goede contractuelen werden dan in hun plaats gezet, en dezen die niet meer volgden moesten dan de vuile jobkes gaan goen, zoals de containers bijtrekken, de zakken leegmaken, de sorteerbakjes leeg maken, enz.. enz.. En natuurlijk, zodra er "besparingen" waren, en een paar honderd man eruit moesten, werden die ouwe rakkers niet gespaard. Zij werden de eerste slachtoffers. En ZE WAREN EIGENLIJK NOG BLIJ OOK !! Want het gepest en achterbaks gedoe van hun chefs en de jongere garde dreef hen tot de rand van de afgrond. Velen met bun out, met depressie, enz.. wat dan een reden was tot ontslag. Ik weet het niet, want mijn man is reeds jaren veel te vroeg overleden (en De Post had daar voor een stuk zijn aandeel in) maar ik veronderstel niet dat de toestand nu beter is. De postbodes bellen zelfs niet meer aan met een aangetekend schrijven. Het voorgedrukte papiertje, waar ze alleen nog het uur van "aanbieden" en de naam moeten op bijvullen wordt zo maar in je brievenbus gedropt. Hoe kan het anders dat ik als gehandicapte 98 % van de tijd in de voormiddag thuis ben, en een aangetekende brief steeds in mijn brievenbus ligt. En als de pakjesdienst een pakket moet komen leveren, dan moet je zelf naar beneden, ook al vraag je heel vriendelijk om het boven te brengen omdat je gehandicapt bent, en snauwen ze "DAT DOEN WE NIET MEER" !! Ik doe veel aankopen ONLINE, en veel zendingen komen van Nederland, en worden hier door de Nederlandse Post rondgebracht. NOG NOOIT heeft een Nederlandse postbode geweigerd om een pakje naar boven te brengen. NOG N O O I T !!! Is dat door de werkdruk, of omdat ze allemaal tegen hun goesting werken omdat de werkomstan- digheden zo verschrikkelijk aangenaam zijn ??? !!!!

De Liberty Group dook op uit het niets en werd in een paar jaar tijd een industriële reus. Overal in de wereld kocht hij fabrieken op. Die zijn nu in de handen van één man: Sanjeev Gupta. Duistere rekeningen en gebroken beloften: vertegenwoordigers van de werknemers luiden de alarmbel. Ze maken zich ernstig zorgen over de toekomst van de vestigingen.

Als het van het voorbereidend advies van het Europees Hof van Justitie afhangt, komt er binnenkort een zeer liberaal arres

De mensen in de zorg zitten erdoor. De voorbije zomer hadden ze nauwelijks de tijd om op adem te komen na die uitputtende eerste coronagolf. En tot vandaag blijft het wurgende personeelstekort bestaan. De woede is groot.
De mensen met een essentieel beroep, die onze samenleving doen draaien, verdienen tot een derde minder dan het gemiddelde loon. Na het applaus is het tijd om na te denken over de lonen van de vrouwen en mannen die tijdens de crisis in de frontlinie stonden.

“Een samenleving die groeit in rijkdom zonder de armoede te laten afnemen, moet verrot zijn tot in haar diepste kern.” PVDA-voorzitter Peter Mertens noteert dit citaat van Karl Marx in zijn jongste boek Ze zijn ons vergeten. Twee recente rapporten van Oxfam tonen aan hoe actueel deze uitspraak nog steeds is. De coronacrisis maakt de gapende kloof tussen arm en rijk nog veel dieper.

De zaak Chovanec is geen alleenstaand geval maar toont een dieperliggende probleem in de top van het staatsapparaat. Er zijn dringend nieuwe politiehervormingen en meer democratische controle op de politie nodig.

Sinds begin september verschijnen steeds meer open brieven met kritiek op de coronamaatregelen. Het is niet altijd makkelijk om te weten welke kritiek al dan niet gerechtvaardigd is. Sommige critici minimaliseren het gevaar van het virus en vinden dat we het beter kunnen laten circuleren. Dat verhaal is toch niet zonder gevaar. Een opiniebijdrage van Wim De Ceukelaire, directeur van de ngo Viva Salud.

Op 7 september hervat het proces tegen Julian Assange in Londen.

Twee maand voor de stembusslag vergiftigt Donald Trump verder het klimaat. In de peilingen wordt hij nog altijd door Joe Biden voorbij gestoken. Hij hoopt nu baat te hebben bij het geweld.

In de fabriek van AB Inbev in Jupille werden 10 coronabesmettingen vastgesteld.