Oranje hesjes in opstand in Chileense havenstad

De solidariteit in de havenstad Valparaiso is groot
De solidariteit in de havenstad Valparaiso is groot
Thema's
Havens

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Een "niet contractuele" werkkracht is zo bijna slavery. Waar vakbonden, met onze grootouders jaren voor gevochten hebben, en honger geleden omdat er nog geen stakingsvergoeding bestond, dat pakken ze nu allemaal terug, en ze gieten dat in een overeenkomst tussen de regering en de Werkgevers. Een contractuele heeft nooit een idee van wanneer hij nog werkt of gaat stempelen. Ze hebben immers een "kutkontrakt" dat al na 3 maanden kan afgelopen zijn, of na 6 manden, enz... en een paar dagen ervoor weet je wanneer je eruit vliegt. Dat is een "vervanging" van de interims in mijn ogen. Een interim werknemer is veel duurder. Immers als er geen werk meer genoeg is, dan gaat de niet-contractuele eruit, ZONDER opzegtermijn en ZONDER opzegvergoeding. Een 25/30 jaar geleden al werd dat systeem al toegepast bij De POST. Dat was het begin van de privatisering, die dankzij de mannen van de VLD super werd aangeprezen, en ook in gang werd gezet. Mijn man was sorteerder met de nacht. Zo gebeurde het dat tellingen van het stuktal, en verkeerd gesorteerde brieven om de haverklap werden gecontroleerd. En het zal niemand verwonderen dat het aantal stuks dat je per minuut moest doen, een paar keer per jaar werd VERHOOGD !! Ietwat oudere sorteerders konden dat jong geweld niet aan en de goede contractuelen werden dan in hun plaats gezet, en dezen die niet meer volgden moesten dan de vuile jobkes gaan goen, zoals de containers bijtrekken, de zakken leegmaken, de sorteerbakjes leeg maken, enz.. enz.. En natuurlijk, zodra er "besparingen" waren, en een paar honderd man eruit moesten, werden die ouwe rakkers niet gespaard. Zij werden de eerste slachtoffers. En ZE WAREN EIGENLIJK NOG BLIJ OOK !! Want het gepest en achterbaks gedoe van hun chefs en de jongere garde dreef hen tot de rand van de afgrond. Velen met bun out, met depressie, enz.. wat dan een reden was tot ontslag. Ik weet het niet, want mijn man is reeds jaren veel te vroeg overleden (en De Post had daar voor een stuk zijn aandeel in) maar ik veronderstel niet dat de toestand nu beter is. De postbodes bellen zelfs niet meer aan met een aangetekend schrijven. Het voorgedrukte papiertje, waar ze alleen nog het uur van "aanbieden" en de naam moeten op bijvullen wordt zo maar in je brievenbus gedropt. Hoe kan het anders dat ik als gehandicapte 98 % van de tijd in de voormiddag thuis ben, en een aangetekende brief steeds in mijn brievenbus ligt. En als de pakjesdienst een pakket moet komen leveren, dan moet je zelf naar beneden, ook al vraag je heel vriendelijk om het boven te brengen omdat je gehandicapt bent, en snauwen ze "DAT DOEN WE NIET MEER" !! Ik doe veel aankopen ONLINE, en veel zendingen komen van Nederland, en worden hier door de Nederlandse Post rondgebracht. NOG NOOIT heeft een Nederlandse postbode geweigerd om een pakje naar boven te brengen. NOG N O O I T !!! Is dat door de werkdruk, of omdat ze allemaal tegen hun goesting werken omdat de werkomstan- digheden zo verschrikkelijk aangenaam zijn ??? !!!!

Op 7 februari betoogden in Brussel zo’n duizend werknemers van de Vlaamse woonzorgcentra voor meer personeel en betere zorg voor bewoners. PVDA-leden uit de zorgsector stapten mee en luisterden naar de bezorgdheden van hun collega’s.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.
Veel mensen zijn woedend over het beleid van de traditionele partijen. Het Vlaams Belang doet alsof het de belangen van het volk verdedigt, maar in haar daden zien we een partij die ten dienste staat van de rijken. Vijf veelzeggende feiten over het Vlaams Belang die je absoluut moet weten.

Duizenden jongeren komen al drie weken na mekaar op straat om van de regering een ambitieuzer klimaatplan te eisen. Tegelijk zien we dat in 2018 slechts één op twee treinen stipt op tijd reed. Kan de minachting van de overheid voor de gerechtvaardigde eisen van de jonge klimaatbeweging nog meer symbolisch zijn? Toevallig werden gisteren in de Kamercommissie Infrastructuur vakbonden en spoordirectie gehoord over de slechte prestaties van de NMBS op het vlak van stiptheid.