Oranje hesjes in opstand in Chileense havenstad

De solidariteit in de havenstad Valparaiso is groot
De solidariteit in de havenstad Valparaiso is groot
Thema's
Havens

Commentaar toevoegen

Reacties

Een "niet contractuele" werkkracht is zo bijna slavery. Waar vakbonden, met onze grootouders jaren voor gevochten hebben, en honger geleden omdat er nog geen stakingsvergoeding bestond, dat pakken ze nu allemaal terug, en ze gieten dat in een overeenkomst tussen de regering en de Werkgevers. Een contractuele heeft nooit een idee van wanneer hij nog werkt of gaat stempelen. Ze hebben immers een "kutkontrakt" dat al na 3 maanden kan afgelopen zijn, of na 6 manden, enz... en een paar dagen ervoor weet je wanneer je eruit vliegt. Dat is een "vervanging" van de interims in mijn ogen. Een interim werknemer is veel duurder. Immers als er geen werk meer genoeg is, dan gaat de niet-contractuele eruit, ZONDER opzegtermijn en ZONDER opzegvergoeding. Een 25/30 jaar geleden al werd dat systeem al toegepast bij De POST. Dat was het begin van de privatisering, die dankzij de mannen van de VLD super werd aangeprezen, en ook in gang werd gezet. Mijn man was sorteerder met de nacht. Zo gebeurde het dat tellingen van het stuktal, en verkeerd gesorteerde brieven om de haverklap werden gecontroleerd. En het zal niemand verwonderen dat het aantal stuks dat je per minuut moest doen, een paar keer per jaar werd VERHOOGD !! Ietwat oudere sorteerders konden dat jong geweld niet aan en de goede contractuelen werden dan in hun plaats gezet, en dezen die niet meer volgden moesten dan de vuile jobkes gaan goen, zoals de containers bijtrekken, de zakken leegmaken, de sorteerbakjes leeg maken, enz.. enz.. En natuurlijk, zodra er "besparingen" waren, en een paar honderd man eruit moesten, werden die ouwe rakkers niet gespaard. Zij werden de eerste slachtoffers. En ZE WAREN EIGENLIJK NOG BLIJ OOK !! Want het gepest en achterbaks gedoe van hun chefs en de jongere garde dreef hen tot de rand van de afgrond. Velen met bun out, met depressie, enz.. wat dan een reden was tot ontslag. Ik weet het niet, want mijn man is reeds jaren veel te vroeg overleden (en De Post had daar voor een stuk zijn aandeel in) maar ik veronderstel niet dat de toestand nu beter is. De postbodes bellen zelfs niet meer aan met een aangetekend schrijven. Het voorgedrukte papiertje, waar ze alleen nog het uur van "aanbieden" en de naam moeten op bijvullen wordt zo maar in je brievenbus gedropt. Hoe kan het anders dat ik als gehandicapte 98 % van de tijd in de voormiddag thuis ben, en een aangetekende brief steeds in mijn brievenbus ligt. En als de pakjesdienst een pakket moet komen leveren, dan moet je zelf naar beneden, ook al vraag je heel vriendelijk om het boven te brengen omdat je gehandicapt bent, en snauwen ze "DAT DOEN WE NIET MEER" !! Ik doe veel aankopen ONLINE, en veel zendingen komen van Nederland, en worden hier door de Nederlandse Post rondgebracht. NOG NOOIT heeft een Nederlandse postbode geweigerd om een pakje naar boven te brengen. NOG N O O I T !!! Is dat door de werkdruk, of omdat ze allemaal tegen hun goesting werken omdat de werkomstan- digheden zo verschrikkelijk aangenaam zijn ??? !!!!

In Mechelen werd vorige donderdag, zoals op veel andere plaatsen in het land, stilgestaan bij het probleem van de armoede. Dat hoort zo op 17 oktober, werelddag van verzet tegen armoede. Bijna tweehonderd mensen verzamelden daarvoor op de Grote Markt en trokken in optocht naar het nieuwe CAW-gebouw.

Nu Europa een commissievoorzitter “voor de bescherming van onze Europese levenswijze” heeft, zou je verwachten dat het EU-cultuurbudget stijgt om de vrijheid en diversiteit van het kunstenveld in de lidstaten te versterken. Dat valt tegen.

"Pepperspray. Waterkanon. Waterstok. Geschreeuw. De laarzen van de politie..." Matilde De Cooman is militante van Comac, de studentenbeweging van de PVDA, in Gent. Zaterdag 12 oktober nam ze deel aan de vreedzame klimaatactie van Extinction Rebellion in Brussel. Die werd door de politie gewelddadig onderdrukt. Lees haar getuigenis.

Enorme mobilisaties, stakingen, een avondklok voor 60 dagen en het presidentiële paleis geëvacueerd: sinds 2007 heeft Ecuador niet meer zoveel sociale onrust gekend. De reden: de neoliberale hervormingen die president Morena met de hulp van het IMF en Washington heeft doorgevoerd.

De demonstranten eisen het aftreden van de Iraakse regering. De regering neemt een aantal maatregelen die de werkloosheid en het woningtekort moeten terugdringen.
Jambon I maakt een ruk naar rechts en gaat frontaal in de aanval tegen het kritisch middenveld. Burgers die zich verenigen om tot verandering te komen zijn echter cruciaal om de welvaartsstaat en onze fundamentele rechten te verdedigen en uit te diepen. Een overzicht van de reacties.

Hoe Bruce Wayne de misdaad bestrijdende Batman werd, dat verhaal hebben tal van blockbusters ons al verteld. Maar hoe zijn aartsvijand The Joker tot gewelddadige griezel werd, was nooit het thema van een film. Tot regisseur Todd Phillips met het personage aan de slag ging en het beklijvende, tegendraadse en bijzonder maatschappijkritische Joker maakte.

Sinds 27 september zijn de cipiers in de gevangenis van Antwerpen in staking. De omstandigheden en het onderbezetting zijn al jaren een aanslepend probleem. Maar de laatste weken loopt het echt de spuigaten uit.

Winnen tegen extreemrechts, hoe doe je dat? Dat willen we allemaal wel weten als we elke dag zien hoe fascistische partijen oprukken in België en Europa, en hoe de verrechtsing ook in de andere partijen toeslaat. Solidair bracht op ManiFiesta vier experts en ervaringsdeskundigen samen voor een boeiend debat.