Met Trump naar handelsoorlog

Foto Belga
Foto Belga

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Wie had ooit gedacht dat Trump de President van de U.S. zou worden ? Behalve enkele gek gedraaide Amerikanen, NIEMAND NIET ! Ik heb een paar vrienden in de U.S., en (toevallig) is daar niemand bij die een boontje heeft voor de huidige president. Hoewel onze vriendschap eigenlijk gestoeld is op behoud van natuur, het behoud van alle dieren, enz.. dus helemaal niets te maken heeft met politiek. Maar Trump moet er op één of andere manier toch af en toe eens bij gehaald worden. Wat zijn protectionisme betreft : hij is daar momenteel een ALLEENSTAANDER in. Geen enkel land vooruitstrevend land in de Wereld houdt zich nu nog bezig met protectionisme. Dus als hij denkt om daarmee al het werk terug naar de U.S.A. te brengen, en de werkloosheid te bestrijden, dan is hij helemaal verkeerd bezig. Je kan niet ongestraft grootmachten als China, Japan, Europa, Rusland enz... zomaar een mes in de rug duwen door hun export te boycotten door invoerrechten te laten betalen, die dan vanzelfspre-kend aan de consument zullen worden doorgerekend, dus automatisch de export van deze landen nadelig zal beïnvloeden. Neen ! Deze landen gaan gewoon de bal teruggooien, en op alle Amerikaanse produkten ook eens een klem te zetten. En waar gaan we dan naar toe ?? Naar een algehele blokkade van im- en export langs weerszijden, een verhoging van de werkloosheid aan weerszijden, enz.. enz.. Dat wordt een WERELDCATASTROFE. De vrijheid van handel is een wereldmarkt, die al zo lang bestaat, dat het niet meer kan teruggedraaid worden. En waarom zouden we het eigenlijk willen terugdraaien. Er moeten goede overeenkomsten gemaakt worden over de prijzen, zodat landen waar de werknemers maar $ 1 per uur verdienen, NIET LANGER KUNNEN UITVOEREN aan die WEGGOOIPRIJZEN. Men moet samen met alle partijenen werken aan een REDELIJKE & MENSELIJKE vergoeding OP ARBEID. Zodat men in bepaalde landen niet dezelfde produkten kan maken aan 50 % van de prijs, alleen maar door de uitbuiting van de arbeiders. Of gaan we dat laten blijven gebeuren ?? Het is aan de GROTEN om daarover afspraken te maken en niet te zitten prutsen aan invoerrechten, extra taksen hier & daar, en dat terwijl er steeds maar meer mensen en kinderen dagelijks honger lijden, geen bed hebben om in te slapen, en de kinderen geen onderwijs kunnen genieten. DAAROVER DIENT GEPRAAT TE WORDEN. EN NIET OVER EEN HANDELSBOYCOT DIE TOCH GEEN ENKEL NUT ZAL BLIJKEN TE HEBBEN !!

Op 7 februari betoogden in Brussel zo’n duizend werknemers van de Vlaamse woonzorgcentra voor meer personeel en betere zorg voor bewoners. PVDA-leden uit de zorgsector stapten mee en luisterden naar de bezorgdheden van hun collega’s.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.
Veel mensen zijn woedend over het beleid van de traditionele partijen. Het Vlaams Belang doet alsof het de belangen van het volk verdedigt, maar in haar daden zien we een partij die ten dienste staat van de rijken. Vijf veelzeggende feiten over het Vlaams Belang die je absoluut moet weten.

Duizenden jongeren komen al drie weken na mekaar op straat om van de regering een ambitieuzer klimaatplan te eisen. Tegelijk zien we dat in 2018 slechts één op twee treinen stipt op tijd reed. Kan de minachting van de overheid voor de gerechtvaardigde eisen van de jonge klimaatbeweging nog meer symbolisch zijn? Toevallig werden gisteren in de Kamercommissie Infrastructuur vakbonden en spoordirectie gehoord over de slechte prestaties van de NMBS op het vlak van stiptheid.