Libië: weer slavernij door Europees beleid

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

http://www.dewereldmorgen.be/blog/janu/2011/09/24/premier-leterme-schuldig-aan-oorlogsmisdaden-in-libi http://community.dewereldmorgen.be/blog/janu/2011/09/12/navo-luchtmacht-van-al-qaeda-in-libie
Schandalig,maar niet verbazend.Zoals steeds is geldgewin hoog verheven boven mensenrechten en onze zakkenvullers doen daar uiteraard gretig in mee. Ze weten nooit van iets,wassen hun handen in onschuld en strijken de beloningen zonder schroom op.
Waarom schrijven jullie "regime"? Het woord wordt systematisch gebruikt tegen elk BEWIND dat het imperialisme wil vernietigen. Het woord regeime heeft daarom een pejoratieve gekregen. Gebruik het woord BEWIND het is op zijn minst "neutraler". In het artikel staat ook geen positief woord over Qaddafi. Onder zijn bewind werkten honderd duizenden zwarten in Libië en hadden er een waardig leven (ik ken kden die dat kunnen getuigen). Vele van hen vochten tegen de terroristen. Die zwarten worden vandaag "huurlingen" genoemd. Natuurlijk waren er ook toen brutaliteiten tegen de zwarten maar dat was niet de politiek van de regering. Over het akkoord van Qaddafi met Italië kan men discuteren. Maar dat is in deze kwestie secundair.
Het artikel is niet bedoeld om de balans van de regering van Libië onder Khadafi te maken. Ons doel is te tonen dat de huidige situatie niet wordt veroorzaakt door de huidige Libische regering of de Afrikaanse regeringen, maar in de eerste plaats door de Europese Unie met haar oorlogsbeleid, steun voor de uitbuiting van Afrika en haar migratiebeleid.
Oei. Weer betrapt.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.
Veel mensen zijn woedend over het beleid van de traditionele partijen. Het Vlaams Belang doet alsof het de belangen van het volk verdedigt, maar in haar daden zien we een partij die ten dienste staat van de rijken. Vijf veelzeggende feiten over het Vlaams Belang die je absoluut moet weten.

Duizenden jongeren komen al drie weken na mekaar op straat om van de regering een ambitieuzer klimaatplan te eisen. Tegelijk zien we dat in 2018 slechts één op twee treinen stipt op tijd reed. Kan de minachting van de overheid voor de gerechtvaardigde eisen van de jonge klimaatbeweging nog meer symbolisch zijn? Toevallig werden gisteren in de Kamercommissie Infrastructuur vakbonden en spoordirectie gehoord over de slechte prestaties van de NMBS op het vlak van stiptheid.

Zuid-Korea staat in rep en roer na de dood van een jonge interimarbeider. In zijn tas werden instantmaaltijden aangetroffen en die zijn uitgegroeid tot hét symbool van de strijd tegen de onzekere werk- en levensomstandigheden.