Leidt Syrië ons naar nieuwe wereldorde van chaos en geweld?

Foto Aaron Allmon / Flickr
Foto Aaron Allmon / Flickr

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Goed onderbouwd artikel. Ik zit wel in mijn maag met een zekere teneur vervat bv in deze zin: "Militaire interventies, of die nu van België, van de VS of van Rusland komen, zullen het conflict niet oplossen." België zou bijvoorbeeld zoals Rusland aan de zijde van Assad kunnen vechten tegen IS, volledig in lijn met de internationale wetgeving en bovendien nog ter bevordering van de vrede in het Midden-Oosten. De militaire interventie van Rusland in Syrië is een goede zaak. Rusland doet heel veel voor de wereldvrede en ontmaskert de VS openlijk voor de ganse internationale gemeenschap, wat natuurlijk niet zo wordt begrepen door de vazallen in Europa. Rusland gebruikt eveneens het legale argument om in te grijpen in Syrië, wat ik zéér verstandig vind. De regels van de VN kunnen echter even goed misbruikt worden om misdadige interventies te ondersteunen. Kortom, zeggen dat een militaire interventie van welke kant ook niet goed is, is niet waar en zulks ruikt naar plat opportunisme. Door de militaire interventie van Rusland kan de VS en de NATO gekalmeerd worden en gedwongen worden tot onderhandeling. Verder is de oproep om de weg van de internationale wetgeving te volgen goed als tactische zet, maar zulke oproep kan later ook leiden tot problemen als diezelfde door de VS-ideologie gedomineerde wetgeving opnieuw wordt gebruikt tegen een derde wereld land. Uiteindelijk zal de confrontatie tussen de VS - NATO en Rusland - China onvermijdelijk zijn. In Europa zouden we alles moeten doen om met Rusland en China een goede band te hebben, want zij kunnen de krachtsverhoudingen echt veranderen. Het is van wezenlijk belang de bevolking duidelijk te maken dat Europa bezet is door de VS sinds 1945 en dat de politiek van onderwerping aan de VS enkel kan leiden tot oorlog. Het Europese volk zal dit door manipulatie m.i. niet op tijd begrijpen, niet alvorens het voor de zoveelste keer met zijn kop tegen de muur is gelopen. IS is niets meer dan een door de NATO ondersteunde bende van huurmoordenaars, die daarom ook volledig in de kaart speelt van de gevestigde regimes in de VS, Europa, Israël, Turkije .... Een beweging die zogenaamd een eigen Islamitische Staat wil en beschikt over immense middelen, zou gemakkelijk andere wegen kunnen bewandelen door zich te profileren als een vriend van de westerse bevolking en door rechtse dictaturen, zoals Saoudie-Arabië, Marokko en Israël aan te vallen, evenals basissen van de NATO. Het willekeurig neerknallen van mensen in Europa lijkt onwaarschijnlijk onverstandig voor een "bevrijdingsbeweging". Het feit dat ze juist die regimes aanvallen die het Westen weg wil, bewijst gewoon voor wie IS werkt en dus ook dat de terreur in Parijs door de machtigen in het Westen gewild en georganiseerd is. Hopelijk wordt deze commentaar niet begrepen als afbraak aan het artikel, want dit artikel is een goeie zet voorwaarts in mijn ogen.
Zeer goede reactie op een goed maar toch 2-slachtig artikel. In dit conflict kan men niet schipperen en moet men Assad, Rusland en Iran steunen.

Het rommelt in de Duitse luchthavens. In alle grote luchthavens werd op 15 januari gestaakt met als inzet de loononderhandelingen voor de ongteveer 23.000 werknemers. De vakbond ver.di eist 20 euro per uur. Vooral de veiligheidsagenten die de passagiers, de vracht en de bagage controleren verdienen vandaag een stuk minder. Het artikel hieronder komt van de website van de vakbond ver.di.

In Frankrijk en België groeit de beweging  van de gele hesjes. De Franse president Emmanuel Macron probeert sinds midden november en het begin van de beweging tijd te winnen. Het jongste voorbeeld: een groot „nationaal debat” dat een anwtoord zou bieden op de verzuchtingen van de woedende werkers. Maar de gele hesjes trappen ook deze keer niet in de val.

In de volgende regering wil de N-VA absoluut de minister van Onderwijs leveren. Die moet dan een hervorming doorvoeren die ons wegleidt van het emanciperend onderwijs dat gelijkheid nastreeft.

Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.

Nora García Nieves was een van de voortreksters van de historische vrouwenstaking van 8 maart 2018 in Spanje. In september bracht ze op ManiFiesta het succesverhaal van de staking. De Spaanse vrouwen inspireren ook ons om van 8 maart een echte strijddag voor vrouwenrechten te maken.

Op 1 januari vierden de Cubanen feest. Zestig jaar geleden verdreven ze dictator Batista. Deze keer vierden ze de revolutie temidden een belangrijke bevraging, want Cuba is klaar voor een nieuwe grondwet en elke Cubaan kan eraan meewerken.

Wat onmogelijk leek, kregen de fastfoodwerkers, gezondheidswerkers, schoonmakers en leraars voor mekaar. In de staten Californië en New York wordt het wettelijk minimumuurloon alvast verdubbeld van 7,25 dollar naar 15 dollar. Vakbondsman Nicholas Allen vertelt over die inspirerende strijd.