Illegale hongerlonen in Duitse bedrijven

(Foto Paulien Osse / Flickr)
(Foto Paulien Osse / Flickr)
Thema's
Werk

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Ik heb veel contact met Nederland, en ken de situatie daar. Al een aantal jaren wordt daar de arbeidsmarkt bepaald door het flexibel werken, resp. aanbod in contracten van enkele dagen tot enkele weken, maanden, of hooguit enkele jaren. De werkgevers zijn tevreden, mede door een z.g "ontslagrecht versoepeling", welke inhouden dat er, afhankelijk van enkele voorwaarden, weinig of geen ontslagvergoeding moet worden uitgekeerd. Het huidige kabinet, bestaande uit de Rechtse liberale VVD, samen met een PvdA die haar sociale karakter heeft verloochend, hebben de arbeidsmarkt gebracht tot een waar paradijs voor de werkgevers, waar arbeiders vogelvrij zijn, gedegradeerd tot wegwerp arbeidskrachten. Het gemiddelde aanbod van werkgelegenheid is te nemen of te laten, doch met nauwelijks alternatieve mogelijkheden. Baan en/of werkzekerheid is/word een zeldzaamheid. Het is zeer verontrustend dat Open-VLD in Vlaanderen al geruime tijd hetzelfde asociale beleid na streeft, zeker nu de partij zich de laatste jaren gesteund weet door de eveneens liberale N-VA. Gezien de ontwikkelingen in Duitsland en Nederland, is het van het grootste belang om elke poging van liberale partijen als Open-VLD, om een dergelijke arbeidsmarkt in Vlaanderen te creëren, in de kiem te smoren. Reageer niet alleen op reeds aanwezige symptomen /resultaten, doch val Open-VLD en verwante partijen aan op hun visie en beleid, VOOR dat zich symptomen voordoen, want dan bent u feite.lijk al te laat. Het heeft de voorkeur, maar zijn niet noodzakelijk massale demonstraties nodig, protesten alla Greenpeace o.i.d zijn eveneens zeer effectief. Mvg. Piet

Het rommelt in de Duitse luchthavens. In alle grote luchthavens werd op 15 januari gestaakt met als inzet de loononderhandelingen voor de ongteveer 23.000 werknemers. De vakbond ver.di eist 20 euro per uur. Vooral de veiligheidsagenten die de passagiers, de vracht en de bagage controleren verdienen vandaag een stuk minder. Het artikel hieronder komt van de website van de vakbond ver.di.

In Frankrijk en België groeit de beweging  van de gele hesjes. De Franse president Emmanuel Macron probeert sinds midden november en het begin van de beweging tijd te winnen. Het jongste voorbeeld: een groot „nationaal debat” dat een anwtoord zou bieden op de verzuchtingen van de woedende werkers. Maar de gele hesjes trappen ook deze keer niet in de val.

In de volgende regering wil de N-VA absoluut de minister van Onderwijs leveren. Die moet dan een hervorming doorvoeren die ons wegleidt van het emanciperend onderwijs dat gelijkheid nastreeft.

Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.

Nora García Nieves was een van de voortreksters van de historische vrouwenstaking van 8 maart 2018 in Spanje. In september bracht ze op ManiFiesta het succesverhaal van de staking. De Spaanse vrouwen inspireren ook ons om van 8 maart een echte strijddag voor vrouwenrechten te maken.

Op 1 januari vierden de Cubanen feest. Zestig jaar geleden verdreven ze dictator Batista. Deze keer vierden ze de revolutie temidden een belangrijke bevraging, want Cuba is klaar voor een nieuwe grondwet en elke Cubaan kan eraan meewerken.

Wat onmogelijk leek, kregen de fastfoodwerkers, gezondheidswerkers, schoonmakers en leraars voor mekaar. In de staten Californië en New York wordt het wettelijk minimumuurloon alvast verdubbeld van 7,25 dollar naar 15 dollar. Vakbondsman Nicholas Allen vertelt over die inspirerende strijd.