Illegale hongerlonen in Duitse bedrijven

(Foto Paulien Osse / Flickr)
(Foto Paulien Osse / Flickr)
Thema's
Werk

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Ik heb veel contact met Nederland, en ken de situatie daar. Al een aantal jaren wordt daar de arbeidsmarkt bepaald door het flexibel werken, resp. aanbod in contracten van enkele dagen tot enkele weken, maanden, of hooguit enkele jaren. De werkgevers zijn tevreden, mede door een z.g "ontslagrecht versoepeling", welke inhouden dat er, afhankelijk van enkele voorwaarden, weinig of geen ontslagvergoeding moet worden uitgekeerd. Het huidige kabinet, bestaande uit de Rechtse liberale VVD, samen met een PvdA die haar sociale karakter heeft verloochend, hebben de arbeidsmarkt gebracht tot een waar paradijs voor de werkgevers, waar arbeiders vogelvrij zijn, gedegradeerd tot wegwerp arbeidskrachten. Het gemiddelde aanbod van werkgelegenheid is te nemen of te laten, doch met nauwelijks alternatieve mogelijkheden. Baan en/of werkzekerheid is/word een zeldzaamheid. Het is zeer verontrustend dat Open-VLD in Vlaanderen al geruime tijd hetzelfde asociale beleid na streeft, zeker nu de partij zich de laatste jaren gesteund weet door de eveneens liberale N-VA. Gezien de ontwikkelingen in Duitsland en Nederland, is het van het grootste belang om elke poging van liberale partijen als Open-VLD, om een dergelijke arbeidsmarkt in Vlaanderen te creëren, in de kiem te smoren. Reageer niet alleen op reeds aanwezige symptomen /resultaten, doch val Open-VLD en verwante partijen aan op hun visie en beleid, VOOR dat zich symptomen voordoen, want dan bent u feite.lijk al te laat. Het heeft de voorkeur, maar zijn niet noodzakelijk massale demonstraties nodig, protesten alla Greenpeace o.i.d zijn eveneens zeer effectief. Mvg. Piet
Op 24 februari stemmen de Cubanen over het ontwerp van een nieuwe grondwet, na maandenlang overleg waarbij bijzonder veel aandacht is besteed aan sociale en maatschappelijke thema’s. En in een tijd met heel wat regionale spanning spreekt Washington dreigende taal.

Vandaag 22 februari betoogden zo'n 2.000 werknemers uit de zorgsector op initiatief van de drie  vakbonden uit de non-profit tegen de invoering van de persoonsvolgende financiering voor kinderen en jongeren met een handicap, dat Vlaams minister  Jo Vandeurzen (CD&V) nu ook voor minderjarigen met een beperking wil invoeren. Voor meerderjarigen met een handicap, bestaat dat al sinds 1 januari 2017 en die ervaring is zeker niet positief, vinden de betogers.

Op 7 februari betoogden in Brussel zo’n duizend werknemers van de Vlaamse woonzorgcentra voor meer personeel en betere zorg voor bewoners. PVDA-leden uit de zorgsector stapten mee en luisterden naar de bezorgdheden van hun collega’s.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.