Het besmette water van Fukushima wordt in zee geloosd (of de arrogantie van grootmachten)

Een miljoen ton gecontamineerd water van de ontplofte kernreactor in Fukushima in de Stille Oceaan lozen? Slecht idee. Maar het is wel wat Japan wil doen. Waarom?

In de Stille Oceaan liggen veel eilanden en atollen. Hun bestaan wordt bedreigd door de stijgende waterspiegel van de oceanen. Het gevolg van de klimaatverandering, veroorzaakt door de geïndustrialiseerde landen. De inwoners werden hierbij net zo min geraadpleegd als toen de koloniale mogendheden VS, Groot-Brittannië en Frankrijk er hun kernwapens testten. Nu voegt zich een vierde voormalige koloniale macht bij hen: Japan. Dat test weliswaar geen kernwapens, maar wil het koelwater dat zich sinds de ramp met de kerncentrale in Fukushima heeft opgehoopt, in zee lozen.

Een eeuw te laat

Sinds 2011 worden de vernietigde reactoren gekoeld. Inmiddels is meer dan een miljoen ton radioactief besmet water opgevangen in tanks op het bedrijfsterrein. Het energiebedrijf TEPCO heeft besloten het radioactieve slib in zee te lozen. Hiervoor willen ze een kilometerslange tunnel boren.

De regering in Tokio heeft met het plan ingestemd. Het radioactief materiaal wordt immers gefilterd en verdund. Het kan dus geen kwaad, zeggen ze. Er zijn wetenschappelijke rapporten, bijvoorbeeld van het Internationaal Atoomenergieagentschap (IAEA), die bevestigen dat dit geen schade aan het milieu of aan mensen zou berokkenen.

Maar waarom heeft men dan twaalf jaar lang dagelijks 140.000 liter verontreinigd afvalwater in tanks opgeslagen en niet onmiddellijk in zee geloosd? Dit koelwater bevat tritium, een radioactieve vorm van waterstof die niet kan worden uitgefilterd of verdund. Het heeft een halfwaardetijd van iets meer dan twaalf jaar. Pas na zo'n honderd jaar is het zodanig vergaan dat het niet radioactiever is dan onze omgeving. Kortom, het spul in de tanks zou daar honderd jaar moeten blijven voordat het onschadelijk kan worden verklaard. Maar zo lang wil Japan niet wachten. Onder het kapitalisme staat tijd immers gelijk aan geld.

De vissers in de nabijgelegen kuststaten vrezen voor hun bestaan. Want zelfs als het water geen onmiddellijke schade aan flora en fauna zou toebrengen (wat te betwijfelen valt), zouden er wel degelijk gevolgen zijn.

Boeren en vissers bedreigd

Dat hebben we namelijk gezien in Japan. De boeren en vissers uit de prefectuur Fukushima - ongeveer zo groot als Vlaanderen - krijgen sinds de ramp in 2011 hun koopwaar niet meer verkocht. Alles wat uit deze regio komt raakt men aan de straatstenen niet kwijt.

Dit zal in de toekomst waarschijnlijk gebeuren met alle vissers die hun netten uitwerpen in de Japanse, de Gele en de Oost-Chinese Zee, en natuurlijk ook met de vissers in de achttien eilandstaten die zich hebben verenigd in het Pacific Island Forum (PIF). "De consument" heeft namelijk vaak de neiging te vragen naar de oorsprong van producten. Schelpdieren, zeewier, vis en ander zeeleven uit deze gebieden zal gebrandmerkt zijn: pas op, radioactief! De helft van de tonijn die wereldwijd wordt gevangen en verwerkt, komt uit deze regio.

De vertegenwoordigers van het Pacific Island Forum onderhandelen al maanden met Tokio. Tevergeefs. Het feit dat de fascistische agressor Japan in de Tweede Wereldoorlog vele eilanden heeft verwoest, dat deze eilanden vervolgens het slachtoffer werden van de Koude Oorlog en mogelijk spoedig door de zee verzwolgen dreigen te worden, maakt weinig indruk op de beleidsmakers in Tokio. Op de gebruikelijke kapitalistische manier van overheersing negeren ze elk bezwaar. Voor protesten van de eigen bevolking, van Zuid-Korea, China en Taiwan blijft de regering eveneens doof.

Van 19 tot 21 mei vindt in Japan de G7-top plaats. In Hiroshima, waar de VS in augustus 1945 de eerste atoombom lieten ontploffen boven een bewoonde stad. Militair gezien overbodig: een oorlogsmisdaad dus. Politiek gezien was het echter puur machtsvertoon tegen de oude en de toekomstige tegenstanders waarmee men nu nog geallieerd was. De geplande lozingen in Fukushima zijn eveneens machtsvertoon. Tegenover de buren en de rest van de wereld. Het mag dan wel een imperiaal gebaar van Japan zijn, het is er wel een volledig naar wens van de leidende macht van de westerse wereld. Washington wil de Stille Oceaan domineren om de strijd tegen China aan te binden. Daarvoor heb je geallieerde vazallen nodig.