Erdogan gebruikt Islamitische Staat als alibi voor oorlog tegen Koerden

Foto Flickr / Ronnie Macdonald
Foto Flickr / Ronnie Macdonald

Commentaar toevoegen

Reacties

Een bemerking. In het artikel wordt een tegenstelling tussen Turkije en de VS ten berde gebracht die erin zou bestaan dat Turkije niet tegen IS wil vechten en de VS wél. Dat lijkt me nogal kort door de bocht. De VS gebruikt(e) IS enkel als alibi om Assad te kunnen verzwakken nadat een openlijke oorlog tegen Assad politiek niet haalbaar bleek, na Assad valselijk te hebben beschuldigd van een chemische wapenaanval. Deze tactiek van de VS om nu zogezegd tegen IS te strijden, lijkt redelijk te lukken, aangezien nu geen haan kraait over het feit dat toch wel Syrisch grondgebied wordt aangevallen, wat officieel nog altijd een soeverein land is. De tegenstelling tussen de VS en Turkije zit hem eerder in een verschillende visie omtrent de Turkse Koerden en omtrent het geflirt van Erdogan met Putin. De PKK riskeert als pasmunt te dienen voor een herschikking in het Midden-Oosten made in USA. Vandaar ook meer dan waarschijnlijk de steun afkomstig van Barzani. Een hertekening van de machtsverhoudingen in het Midden-Oosten binnen nieuwe nationale staten moet de VS toelaten zich te concentreren op een confrontatie met Rusland en China. In dit kader past volgens mij ook de deal met Iran. Wat de VS wil, is daarom nog niet wat het gaat krijgen.
Vuurwerk donderdagmiddag op het Martelaarsplein in Brussel. Werknemers van de VRT, maar ook mensen uit de kunstensector en het hele middenveld kwamen betogen tegen de besparingen van de regering-Jambon. Solidair sprak met enkele manifestanten. “Voor ons is het simpel: als dit erdoor komt, is het gedaan met onze werking”, hoorden we bij sommigen.

Een stakingsbeweging gesteund door 66% van de bevolking. Niet verrassend als men weet dat het project van president Macron voor de hervorming van de pensioenen het systeem van de sociale bescherming heel diep aantast.

Het 7de congres van de Braziliaanse Arbeiderspartij (PT) van half november dit jaar was voor de 800 afgevaardigden op alle vlakken een hoogtepunt. Vooral door het optreden van de pas vrijgelaten voormalige president Lula da Silva, maar ook omdat het plaatsvond in een Brazilië waar president Bolsonaro zowat iedereen in zijn vizier neemt: vrouwen, zwarten, Indianen, linksen en progressieven. Relaas van op het congres.

Voor de allereerste keer hebben huishoudhulpen uit de sector van de dienstencheques een grote actie opgezet. Vanmorgen trokken ze massaal naar Brussel. “Als ik zie met hoeveel we hier vandaag zijn, heb ik hoop. Deze bijeenkomst is niet het einde, maar de eerste stap in een lange strijd.”

De Franse journalist Maurice Lemoine, specialist van het Latijns-Amerikaanse continent, spreekt over de pogingen van extreemrechts om Bolivia te destabiliseren, daarin gesteund door de VS en de EU. Die duwden president Evo Morales in ballingschap.

De dienstenchequesector vertegenwoordigt 140.000 huishoudhulpen die dagelijks meer dan een miljoen huishoudens helpen. Het gemeenschappelijke vakbondsfront organiseert op 28 november een staking. Naast een loonsverhoging van 1,1%, een noodzaak voor mensen die gemiddeld bruto 11,50 euro per uur verdienen, eisen zij respect. Uitleg van de belangrijkste betrokken partijen.

Je kan er vergif op innemen. Wanneer er CAO-onderhandelingen opstarten bij AB InBev, begint de directie met haar spierballen te rollen. Dat was afgelopen dinsdag niet anders. Nochtans stapelen de problemen bij de Leuvense bierbrouwer zich in sneltempo op.

Sinds het ontslag van Evo Morales zijn er al twintig doden gevallen. Jeanine Añez, die zich tot interim-president heeft uitgeroepen, geeft het leger de ruimte om hard op te treden.

Voor Anne-Emmanuelle Bourgaux, gepassioneerde en passionerende grondwetspecialiste was het algemeen stemrecht een fundamentele stap vooruit, die werd gemaakt onder druk van de straat. Met het algemeen stemrecht kwam er meer democratie ... maar het diende ook als dam tegen diepgaandere democratische hervormingen.

Ruim zeshonderd kunstenaars uit diverse disciplines trokken vanochtend van station Brussel Centraal naar het Vlaams Parlement. Daar stelde de Vlaamse Minister-President zijn fel betwiste cultuurnota voor. “Cultuur is solidair”, klonk het eensgezind. De sector verbindt zijn strijd uitdrukkelijk aan die van alle sectoren die door de besparingswoede worden getroffen.