Einde 38-urenweek: het verzet van de vakbonden komt op gang

Parijs, 9 april 2016. Betoging tegen de arbeidsmarkthervorming in Frankrijk. (Foto copivolta / Flickr)
Parijs, 9 april 2016. Betoging tegen de arbeidsmarkthervorming in Frankrijk. (Foto copivolta / Flickr)

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

een schande!!terug naar de 19 de eeuw!!
Ik vraag mij af hoe ze dat gaan regelen binnen de spoorweggroepen (Infrabel, NMBS) binnen het personeelstekort? Daar is de 36 urenweek van toepassing en contractueel (CAO) vastgelegd of gaat de regering de wet (statuten) veranderen?
Hierbij komt nog het feit dat er geen extra mensen worden aangenomen om drukke periodes aan te kunnen of wanneer het bedrijf groeit. In de naam van vrijheid (Rutten), werkbaarheid (Peeters) en het redden van de sociale zekerheid (Marc Devos) wordt het omgekeerde bereikt voor de privileges van enkelen. Het is ook de taak van de PVDA om deze termen in hun ideologisch kader duidelijk te maken.
Wanneer gaat dit stoppen .Dit is een bende die alleen aan zichzelf denkt .dit zijn geen mensen maar grote ..,,,,,
Lekker meer winst maken om in de belasingparadijzen te parkeren. Waar blijft die solidariteit?
Het word hoog tijd dat de mensen uit eigen wil en kracht zich beginnen te verzetten tegen dit systeem , want zelf ben ik 57 jaar maar denk toch aan de generaties die jonger zijn dan mij . Het is hoog tijd dat de bonden na TWEEMAAL , na een nationale ZEER GROTE BETOGING ,ZEER BOOS TE ZIJN , eens nadenken en hun standpunt bekend maken aan hun leden wat ze juist zijn heden deze dag " BEDRIJVEN of STRIJDBARE vakbonden " Indien ze meedelen strijdbare bonden te zijn , zich daar dan ook naar te gedragen . Er zijn genoeg militanten die een sociaal en rechtvaardig gevoel hebben , maar hoe dichter naar de kern hoe minder , maar hoe meer het eigen ik gevoel daar aanwezig is . En mijn mening is niet kleur gebonden . Als ik bekijk wat mijn generatie gekregen heeft van de vorige , ben ik beschaamd wat mijn generatie maar doorgeeft aan de jongeren . Misschien heeft de Belg nu eens de tijd en moed om daar iets aan te doen want het volk heeft de kracht om dit te veranderen .
Dat de Vlaamse vakbonden echt iets gaan doen om hiertegen het verzet te organiseren is totaal ongeloofwaardig,het zal zich wel weer beperken tot enkele optochtjes in Brussel zodat ze hun bestaansrecht kunnen rechtvaardigen. Het land plat leggen tot de regering plooit dàt is wat er moet gebeuren. Het spijtige is ook dat een revolutionaire partij Zoals de pvda de vakbonden niet op haar plichten wijst, zodoende verliest ook deze partij aan geloofwaardigheid.
woensdag ben ik in brussel. we moeten op straat komen. dit moet stoppen om altijd dezelfde de nek om te draaien.
Overheidsinstelling Belgocontrol staat in voor de veiligheid van het luchtverkeer in België en veranderde vorig jaar van naam: Skeyes. Daarmee waren de problemen niet opgelost. Zaterdag 4 mei was een oplossing dichtbij, maar de bonden willen het voorakkoord aan hun achterban voorleggen. De verkeersleiders vragen al sinds 2013 om aandacht.
De huidige malaise is voor 100 procent te wijten aan de besparingswurggreep van de afgelopen tien jaar”, aan het woord is Rita Coeck, federaal ACOD-verantwoordelijke voor De Lijn.
Een bonte burgercoalitie trekt 12 mei de straat op, voor klimaat én sociale rechtvaardigheid. Op twee weken voor de verkiezingen is dit hét moment om onze stem te laten horen.

Het voorbije weekend zagen we in Palestina opnieuw een escalatie van geweld, 27 Palestijnen kwamen daarbij om. Het geweld komt er  vlak voor het Eurovisiesongfestival, dat dit jaar in Tel Aviv wordt gehouden. Met de organisatie van het populaire festival probeert Israël zijn imago op te poetsen.

Drie weken voor de verkiezingen luiden de cipiers opnieuw de alarmbel.

Regelrecht wanbeleid, openstaande schulden en subsidies die nooit aangevraagd werden: bij het OCMW van Zelzate blijven de lijken uit de kast vallen. Na zes jaar liberaal bestuur is het puin ruimen, zegt schepen van Sociale Zaken Geert Asman (PVDA), die orde op zaken stelt. “Het sociaal beleid wordt onze topprioriteit.”
Activisten manen de publieke omroepen, VRT en RTBF, aan om het Eurovisiesongfestival dit jaar niet uit te zenden. In de nacht van maandag 29 op dinsdag 30 april werden de stadscentra van Brussel, Antwerpen en Gent beplakt met affiches die oproepen het songfestival te boycotten.

In een gezamenlijk memorandum voor de verkiezingen van 26 mei winden het Vlaams Huurdersplatform, de Huurdersbonden en VIVAS (netwerk van sociale huurders) er geen doekjes om: als er geen doortastende maatregelen genomen worden, evolueren we van een wooncrisis naar een wooncatastrofe. Hoogste tijd dus voor een ander woonbeleid. De oplossingen zijn er.

“We hebben recht op eten. We hebben recht op kleding. We hebben recht op huisvesting. Maar we hebben ook recht op schoonheid.” Deze geïmproviseerde strijdkreet komt recht uit het hart van journalist François Ruffin. Hij nam die in de mond op een rotonde die bezet – of beter gezegd, bewoond – werd door gele hesjes en is een perfecte samenvatting van zijn nieuwste film, een samenwerking met cineast Gilles Perret. Een gesprek met Perret over schoonheid, over liefde en over nog zoveel meer.

April 2019 is een feestmaand voor ACV Voeding en Diensten. Precies 100 jaar geleden werd de vakbondscentrale opgericht. Ze groeide uit tot de grootste arbeiderscentrale van ACV. We hebben de eer de eerste en de ­enige vrouw aan het hoofd van een arbeiderscentrale in België te mogen interviewen. Een blik op verleden en toekomst met Pia Stalpaert.