Duitse zorgsector in actie: “Als meer mensen werken in de zorg, wordt iedereen daar beter van”

Foto Solidair, Alice Bernard
Foto Solidair, Alice Bernard
Thema's
Gezondheid

Commentaar toevoegen

Reacties

Ik ben "gelukkig" maar 7 jaar verzorgende geweest in de thuiszorg. Daar mag gerust ook wel wat veranderen. Ik heb gewerkt tot 2008 (dus juist 10 jaar geleden) en ben moeten stoppen omdat ik bij het optillen van een half verlamde persoon van 123 KG (honderd drie en twintig kilo) door mijn rug ben gegaan. Ga er maar aanstaan. uit bed, in rolstoel, dan naar badkamer om te douchen. Hoeveel keer ik die man dan opgetild en teruggezet heb, is niet bij te houden. En je STAAT ER ALLEEN voor hè. Geen collega die ge kunt roepen om een handje te helpen. Enfin, om kort te gaan : nog enkele keren naar de W.C., dan weer in zetel, dan in bed, dan in stoel, enz... deed mijn rug "krak" en ben ik al 10 jaar chronisch pijnpatiënte. Ik ben de hele medische winkel afgegaan, van operaties, naar baxters inspuitingen met verschillende soorten medicijnen, enz.. maar toch zit ik nu in een rolstoel en voor kleinere afstanden kan ik nog uit de voeten met een rolator. Maar leuk is dat niet als je nog MAAR 67 jaar bent. En met het pensioentje dat ik nu krijg moet ik zeker geen 2 x per jaar een weekje op verlof gaan. Juist met de trein tot in Blankenberge, en terug... En buiten het seizoen natuurlijk !! Enfin om maar te zeggen dat niet ALLEEN de rusthuizen en de ziekenhuizen meer personeel moeten hebben. Voor de thuis verzorgende en verpleegsters aan huis moet er nog wel wat meer veranderen. Ofwel niet meer mensen tillen van meer van bvb. 75 kg. (dus moet er maar even een 2e bijkomen om te helpen bij douches, enz.. En OOK meer mensen in deze sectoren Er zijn veel mensen die niet naar een rusthuis gaan omdat hun kinderen dan moeten bijbetalen, nadat ze eerst haar eigen spaarpotje hebben afgeroomd tot er nog 0,00 € op stond !! Dus dan blijven ze maar thuis. Als ze dan bvb. 3 x 4 u. hulp per week vragen voor alle werk bij elkaar (poetsen, persoonsverzorging, boodschappen, koken, wassen en strijken, meegaan naar ziekenhuis, enz...) dan mogen ze blij ze als ze al 2 x 2 u krijgen + 1 x 4 u. erbij. Dat is dus 8 u. in totaal iplv. 12. Maar het werk blijft wel hetzelfde hè.... Dus laten ze gerust maar deze sector ook eens onder de loep nemen, en zien wat er daar allemaal scheef loopt. En dan denken ze NU dat ze profijt doen !! . Ah Ja ?? Als ik op mijn 57 al een maandelijks aalmoes moet krijgen, gedurende NOG 8 jaar voor ik mijn pensioen trek ?? Hebben ze dan echt profijt gedaan ?? Volgens mij helemaal NIET. Maar mijn wiskunde is niet die van de Regering natuurlijk !!
Situatie is nog steeds idem. De slogan: 'Patiënt komt op de eerste plaats' geldt enkel voor diegenen die een royale vergoeding krijgen in de zorg. (minister van volksgezondheid, specialisten, artsen) Voor verpleegkundigen - zorgkundigen: 'Ik, de hulpverlener komt op de eerste plaats, dan de pt' Die moeten heffen, sleuren, tillen. Huisbezoeken doen voor enkele eurootjes, je kan er soms beter gewoon voor thuisblijven.

Ook de gevangenissen werden zwaar getroffen door de coronacrisis. Zoals in alle gemeenschapsstructuren is het risico op besmetting groot. De zopas besliste versoepelingen vormen een gevaar voor het personeel en de gedetineerden. Daarom hebben de vakbonden een stakingsaanzegging ingediend.

Op 27 september stemt de Zwitserse bevolking in een referendum over de aankoop van zo'n 40 nieuwe gevechtsvliegtuigen. "Nutteloos, duur en te vervuilend", aldus de tegenstanders van deze verspilling. Die zouden wel eens kunnen mobiliseren om dit project af te voeren. Ook in België, waar volgens een peiling van 2018 zes op tien mensen tegen de aankoop van F-35 jachtvliegtuigen zijn, is een democratisch debat waarbij de bevolking wordt betrokken noodzakelijk.

Te midden van de coronapandemie werd hij voorzitter van een van de grote vakbonden in ons land. Met een ongeziene economische crisis voor de deur wacht hem een zware taak. Enkele dagen voor de nationale actiedag in gemeenschappelijk vakbondsfront – de eerste na de lockdown – spraken we met Thierry Bodson.

De Liberty Group dook op uit het niets en werd in een paar jaar tijd een industriële reus. Overal in de wereld kocht hij fabrieken op. Die zijn nu in de handen van één man: Sanjeev Gupta. Duistere rekeningen en gebroken beloften: vertegenwoordigers van de werknemers luiden de alarmbel. Ze maken zich ernstig zorgen over de toekomst van de vestigingen.

Als het van het voorbereidend advies van het Europees Hof van Justitie afhangt, komt er binnenkort een zeer liberaal arres

De mensen in de zorg zitten erdoor. De voorbije zomer hadden ze nauwelijks de tijd om op adem te komen na die uitputtende eerste coronagolf. En tot vandaag blijft het wurgende personeelstekort bestaan. De woede is groot.
De mensen met een essentieel beroep, die onze samenleving doen draaien, verdienen tot een derde minder dan het gemiddelde loon. Na het applaus is het tijd om na te denken over de lonen van de vrouwen en mannen die tijdens de crisis in de frontlinie stonden.

“Een samenleving die groeit in rijkdom zonder de armoede te laten afnemen, moet verrot zijn tot in haar diepste kern.” PVDA-voorzitter Peter Mertens noteert dit citaat van Karl Marx in zijn jongste boek Ze zijn ons vergeten. Twee recente rapporten van Oxfam tonen aan hoe actueel deze uitspraak nog steeds is. De coronacrisis maakt de gapende kloof tussen arm en rijk nog veel dieper.

De zaak Chovanec is geen alleenstaand geval maar toont een dieperliggende probleem in de top van het staatsapparaat. Er zijn dringend nieuwe politiehervormingen en meer democratische controle op de politie nodig.

Sinds begin september verschijnen steeds meer open brieven met kritiek op de coronamaatregelen. Het is niet altijd makkelijk om te weten welke kritiek al dan niet gerechtvaardigd is. Sommige critici minimaliseren het gevaar van het virus en vinden dat we het beter kunnen laten circuleren. Dat verhaal is toch niet zonder gevaar. Een opiniebijdrage van Wim De Ceukelaire, directeur van de ngo Viva Salud.