De strijd tegen discriminatie wordt best op nationaal niveau gevoerd

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Voor het eerst in mijn hele leven ben ik openlijk gediscrimineerd. Na heel lang solliciteren dacht ik eindelijk mijn droomjob gevonden te hebben. Aankloppen bij interimkantoren in Vlaanderen kreeg ik al snel te horen " mevr. spreekt u Frans?" jammer! we kunnen u dan niet helpen. Men neemt niet eens de moeite om mijn CV en werkervaringen door te nemen. Mijn droomjob; Personeelsmedewerker binnen DVC Sint-Jozef vzw na goed ingewerkt te zijn door mijn collega's kreeg ik na 8 maanden zonder eerst een functioneringsgesprek te hebben gehad te horen van de directeur dat ik werd ontslagen. Een goede reden had hij niet! Hij zei in bijzijn van mijn collega's" ja je bent anders". hij schrok en nam zn woorden terug, maar de echte reden van mijn ontslag liet hij dus duidelijk horen. Van de vakbond kreeg ik te horen; Als een directeur van een onderneming hier in Belgie je wilt ontslaan doet hij dat gewoon. Wij kunnen niks voor je betekenen. 1 maand na mijn vertrek is een nieuwe collega ( een blanke Belgische) madam aangenomen. Ik zit sindsdien te teren op belastingcenten van hardwerkende mensen ( RVA) iets wat buiten mijn principes valt. Discriminatie op de werkvloer komt veel meer voor dan men denkt en jammer genoeg sluiten de vakbonden, regering, en organisaties hun ogen en oren voor. Is er een oplossing voor mensen zoals ik die in de toekomst in dit soort situaties dreigen te geraken? Hoe moeten wij buitenlandse mensen integreren en de Belgische ( Europese ) maatschappij beter leren kennen als ons niet een kans wordt gegeven?
Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.

Nora García Nieves was een van de voortreksters van de historische vrouwenstaking van 8 maart 2018 in Spanje. In september bracht ze op ManiFiesta het succesverhaal van de staking. De Spaanse vrouwen inspireren ook ons om van 8 maart een echte strijddag voor vrouwenrechten te maken.

Op 1 januari vierden de Cubanen feest. Zestig jaar geleden verdreven ze dictator Batista. Deze keer vierden ze de revolutie temidden een belangrijke bevraging, want Cuba is klaar voor een nieuwe grondwet en elke Cubaan kan eraan meewerken.

Wat onmogelijk leek, kregen de fastfoodwerkers, gezondheidswerkers, schoonmakers en leraars voor mekaar. In de staten Californië en New York wordt het wettelijk minimumuurloon alvast verdubbeld van 7,25 dollar naar 15 dollar. Vakbondsman Nicholas Allen vertelt over die inspirerende strijd.

De PVDA gaat in het district Borgerhout opnieuw zes jaar samen besturen met Groen en sp.a. Op 8 januari legde 29-jarige Ben Van Duppen de eed af als schepen van begroting, armoedebestrijding, diversiteit en samenlevingsopbouw en senioren.

Met een indrukwekkende menselijke muur protesteerden vijf miljoen vrouwen in de Indiase deelstaat Kelara tegen de onderdrukking van de vrouw. 

Overzicht van de inhoud van ons januari-februarinummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.