De strijd tegen discriminatie wordt best op nationaal niveau gevoerd

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Voor het eerst in mijn hele leven ben ik openlijk gediscrimineerd. Na heel lang solliciteren dacht ik eindelijk mijn droomjob gevonden te hebben. Aankloppen bij interimkantoren in Vlaanderen kreeg ik al snel te horen " mevr. spreekt u Frans?" jammer! we kunnen u dan niet helpen. Men neemt niet eens de moeite om mijn CV en werkervaringen door te nemen. Mijn droomjob; Personeelsmedewerker binnen DVC Sint-Jozef vzw na goed ingewerkt te zijn door mijn collega's kreeg ik na 8 maanden zonder eerst een functioneringsgesprek te hebben gehad te horen van de directeur dat ik werd ontslagen. Een goede reden had hij niet! Hij zei in bijzijn van mijn collega's" ja je bent anders". hij schrok en nam zn woorden terug, maar de echte reden van mijn ontslag liet hij dus duidelijk horen. Van de vakbond kreeg ik te horen; Als een directeur van een onderneming hier in Belgie je wilt ontslaan doet hij dat gewoon. Wij kunnen niks voor je betekenen. 1 maand na mijn vertrek is een nieuwe collega ( een blanke Belgische) madam aangenomen. Ik zit sindsdien te teren op belastingcenten van hardwerkende mensen ( RVA) iets wat buiten mijn principes valt. Discriminatie op de werkvloer komt veel meer voor dan men denkt en jammer genoeg sluiten de vakbonden, regering, en organisaties hun ogen en oren voor. Is er een oplossing voor mensen zoals ik die in de toekomst in dit soort situaties dreigen te geraken? Hoe moeten wij buitenlandse mensen integreren en de Belgische ( Europese ) maatschappij beter leren kennen als ons niet een kans wordt gegeven?
Overheidsinstelling Belgocontrol staat in voor de veiligheid van het luchtverkeer in België en veranderde vorig jaar van naam: Skeyes. Daarmee waren de problemen niet opgelost. Zaterdag 4 mei was een oplossing dichtbij, maar de bonden willen het voorakkoord aan hun achterban voorleggen. De verkeersleiders vragen al sinds 2013 om aandacht.
De huidige malaise is voor 100 procent te wijten aan de besparingswurggreep van de afgelopen tien jaar”, aan het woord is Rita Coeck, federaal ACOD-verantwoordelijke voor De Lijn.
Een bonte burgercoalitie trekt 12 mei de straat op, voor klimaat én sociale rechtvaardigheid. Op twee weken voor de verkiezingen is dit hét moment om onze stem te laten horen.

Het voorbije weekend zagen we in Palestina opnieuw een escalatie van geweld, 27 Palestijnen kwamen daarbij om. Het geweld komt er  vlak voor het Eurovisiesongfestival, dat dit jaar in Tel Aviv wordt gehouden. Met de organisatie van het populaire festival probeert Israël zijn imago op te poetsen.

Drie weken voor de verkiezingen luiden de cipiers opnieuw de alarmbel.

Regelrecht wanbeleid, openstaande schulden en subsidies die nooit aangevraagd werden: bij het OCMW van Zelzate blijven de lijken uit de kast vallen. Na zes jaar liberaal bestuur is het puin ruimen, zegt schepen van Sociale Zaken Geert Asman (PVDA), die orde op zaken stelt. “Het sociaal beleid wordt onze topprioriteit.”
Activisten manen de publieke omroepen, VRT en RTBF, aan om het Eurovisiesongfestival dit jaar niet uit te zenden. In de nacht van maandag 29 op dinsdag 30 april werden de stadscentra van Brussel, Antwerpen en Gent beplakt met affiches die oproepen het songfestival te boycotten.

In een gezamenlijk memorandum voor de verkiezingen van 26 mei winden het Vlaams Huurdersplatform, de Huurdersbonden en VIVAS (netwerk van sociale huurders) er geen doekjes om: als er geen doortastende maatregelen genomen worden, evolueren we van een wooncrisis naar een wooncatastrofe. Hoogste tijd dus voor een ander woonbeleid. De oplossingen zijn er.

“We hebben recht op eten. We hebben recht op kleding. We hebben recht op huisvesting. Maar we hebben ook recht op schoonheid.” Deze geïmproviseerde strijdkreet komt recht uit het hart van journalist François Ruffin. Hij nam die in de mond op een rotonde die bezet – of beter gezegd, bewoond – werd door gele hesjes en is een perfecte samenvatting van zijn nieuwste film, een samenwerking met cineast Gilles Perret. Een gesprek met Perret over schoonheid, over liefde en over nog zoveel meer.

April 2019 is een feestmaand voor ACV Voeding en Diensten. Precies 100 jaar geleden werd de vakbondscentrale opgericht. Ze groeide uit tot de grootste arbeiderscentrale van ACV. We hebben de eer de eerste en de ­enige vrouw aan het hoofd van een arbeiderscentrale in België te mogen interviewen. Een blik op verleden en toekomst met Pia Stalpaert.