De "job killers" die bij Proximus aan de touwtjes trekken

Een deel van de Raad van Bestuur van Proximus (www.proximus.be)
Een deel van de Raad van Bestuur van Proximus (www.proximus.be)

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Vind het walgelijk als je dit leest en hoort die ministers die zoveel krijgen om een paar keer op een jaar samen te komen en dan die ceo bijna 1000000 verdiend moet gewone mens 20 jaar voor werken en die gaan dan zomaar 1900 ontslagen zadat zei nog meer winst kunnen hebben. Schandalig dat regering dit toelaat..
Zo als steeds goed gezegd van Raoul Hedebouw
JOB KILLERS : en zeggen dat we vermoedelijk weeral voor die mensen gaan stemmen !
Ik in alle geval niet en ik hoop dat meer en meer mensen eindelijk hun verstand gaan gebruiken en voor een alternatief kiezen nl. PVDA.
Waarom geven jullie het personeel niet de raad om onmiddellijk de boel plat te gooien. Er is geen investeerder te vinden voor een bedrijf waar grote onrust is, om hufters op de knieën te krijgen is alles toegestaan. Veel succes.
Om die reden moeten er strenge regels komen die op EU niveau opgelegd worden. Bedrijven die winst maken zouden geen personeel collectief mogen ontslaan. Bedrijven zijn verplicht om met een deel van de winst een buffer aan te leggen tot een bepaald % van hun waarde zodat ze ongeveer 4 jaar kunnen verder werken. Als de zaken dan minder goed gaan of de markt verandert kunnen ze hun buffer gedurende 4 jaar aanspreken zonder personeel te ontslaan. Pas als de buffer gedeeltelijk of volledig opgebruikt is mag men als laatste middel mensen ontslaan. Het huidig systeem is nu eenmaal volledig rot, miljarden vleien er jaarlijks weg maar bij de minste tegenval draait de werkmens ervoor op, rechtstreeks als in job en onrechtstreeks via de sociale zekerheid.
Beste Anoniem, Er is iets wat u over het hoofd ziet: de EU is er niet voor u of mij, maar wel voor de (middel)grote bedrijven. Voornaamste doelstelling van de EU: totale afbraak van alle sociale rechten en bescherming van de werknemers. De EU zal geen enkel bedrijf ook maar een strobreed in de weg leggen, want voor winst maximalisatie is ALLES toegestaan. Ondertussen stoken ze de concurrentie van iedereen tegen iedereen verder op. Bijvoorbeeld door "1900 mensen op straat te zetten, maar 1200 andere te rekruteren." Permanente onzekerheid en willekeur maakt de werknemer bang. En mensen die bang zijn, kunnen ze laten doen wat zij willen. Hoe lang kunnen ze hiermee doorgaan? Net zolang tot de werknemer alles afgenomen is en hij niets meer te verliezen heeft. Dan pas worden de massa's wakker.

Vandaag 22 februari betoogden zo'n 2.000 werknemers uit de zorgsector op initiatief van de drie  vakbonden uit de non-profit tegen de invoering van de persoonsvolgende financiering voor kinderen en jongeren met een handicap, dat Vlaams minister  Jo Vandeurzen (CD&V) nu ook voor minderjarigen met een beperking wil invoeren. Voor meerderjarigen met een handicap, bestaat dat al sinds 1 januari 2017 en die ervaring is zeker niet positief, vinden de betogers.

Op 7 februari betoogden in Brussel zo’n duizend werknemers van de Vlaamse woonzorgcentra voor meer personeel en betere zorg voor bewoners. PVDA-leden uit de zorgsector stapten mee en luisterden naar de bezorgdheden van hun collega’s.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.
Veel mensen zijn woedend over het beleid van de traditionele partijen. Het Vlaams Belang doet alsof het de belangen van het volk verdedigt, maar in haar daden zien we een partij die ten dienste staat van de rijken. Vijf veelzeggende feiten over het Vlaams Belang die je absoluut moet weten.