De genderpensioenkloof en “de sleutels van de emancipatie”

Foto Solidair, Karina Brys
Foto Solidair, Karina Brys
Thema's
Pensioenen

Commentaar toevoegen

Reacties

Het is erg gesteld met alles. Het minimumloon zou gebaseerd moeten zijn op een gezin met 2 kinderen. Want singles die werken komen nog nauwelijks rond. Dan kunnen mensen met kinderen zelf vrij kiezen als iemand thuisblijft. Er was een tijd dat men dit kon, leven met 1 loon. Toen betaalde men een huis zelf af op 10 jaar. Maar waarom zou je iemand 2400 euro loon geven als beiden voor 1200 euro kunnen werken? Waarom zou je een huis kunnen afbetalen op 10 jaar als je toch 45 jaar moet werken en zodus evengoed 30 jaar kan afbetalen? Eigenlijk is het absurd, de mensen mogen kiezen is goed, maar niet-werken is eigenlijk geen keuze. Instellingen als de VDAB en RVA dienen niet om u te helpen maar ter controle en sanctionering. Iedereen moet werken maar dan word er gesubsidieerd voor kinderopvang, en dat zijn geen kleine bedragen. Soms vraag je u af als het niet voordeliger is om mensen een degelijk vervangingsinkomen te geven zodat ze zelf kunnen instaan voor hun kinderen in plaats van alles te subsidiëren met belastinggeld. De winnaar nu lijkt me het kapitaal. Als iedereen maar werkt en de overheid moet de problemen maar oplossen omdat mensen niet zelf voor mekaar kunnen zorgen. Onrechtstreeks kan deze druk op gezin-werk ook nog een kost voor de ziektezorg zijn, want onze cijfers zijn ook torenhoog. De extra pijlers zijn eigenlijk een slechte zaak. Wie weinig verdient kan zelf ook geen euro meer sparen. Ik zie enorme stijging vanaf mijn generatie, wetende dat 1 op 3 single is. Ik blijf erbij dat om geloofwaardig te zijn de pensioen privileges van politici en parlementsleden geschrapt moeten worden. voor iedere Belg hetzelfde systeem. Minister, burgemeester, parlementslid, 1 jaar werken is 1 jaar werken en het zal zo lang zijn voor even weinig als de rest van de Belgen. Wie durft?
U raakt hier zeer juiste argumenten aan. Het is inderdaad juist dat vroeger veel mensen een huis afbetaald kregen met één loon en op een redelijkerwijze termijn. Men heeft het inderdaad klaar gespeeld dat daar nu twee mensen moeten voor werken. Of nu het de vrouw of de man is die de kinderen moet opvoeden laat ik in het midden maar als morgen terug één van beide partners volledig die taak op zich kon nemen en de andere partner voldoende verdiende zou een hele stap voorwaarts zijn. Dan zou er pas terug een sociaal en geordend gezinsleven mogelijk zijn met veel minder opgebrande mensen in onze maatschappij. Zo ook later een voldoende pensioen . Nu racen we maar door als gekken tegen de klok in,dat kan eventjes goed gaan als je jong en gezond bent maar vroeg of laat betalen we daar allemaal de prijs voor. Wie realistisch nadenkt zal moeten toegeven dat we niet goed bezig zijn in het huidige model. Dat wil niet zeggen dat niet iedereen gelijke kansen moet krijgen, integendeel zelfs. Maar van nature uit zal de vrouw eerder geneigd zijn om de zorgtaken van het gezin op zich te nemen,maar als diezelfde vrouw het potentieel en de wil heeft om het te maken op de arbeidsmarkt dan moet ze die ten volle benutten en moet ze ook alle kansen krijgen. Een stabiele gezinssituatie moet op de eerste plaats komen en dat is nu niet het geval omdat mensen gedwongen worden om keuzes te maken die het ideale maatschappelijke beeld ernstig verstoren. Spijtig genoeg hebben veel mensen dit nog niet begrepen en hollen we politieke keuzes achterna die het grote kapitaal dienen. Hoe verklaar je anders dat er steeds maar meer rijken bijkomen alsook hun vermogen steeds maar stijgt. Dat wordt dan eventjes snel in het nieuws gebracht zoals een Albert Frére die de rijkste man van België is of de grote CEO van Inbev die miljarden vermogen heeft waarna men het weer even snel vergeten is. Aan de laatste peilingen te merken kiezen nog steeds veel mensen voor zulk maatschappelijk model (N-VA 32%) en samen met de liberalen en schijnheiligen van de CD&V kunnen ze de volgende legislatuur weer lustig verder doen. Dus als de economie maar draait,er maar veel winst gemaakt wordt dan is het OK, hoe een groot deel van de bevolking er zich bij voelt dat is van veel minder belang en evenmin hoe die zijn oude dag moet doorbrengen. Nochtans is een mooie evenwicht voor iedereen de beste visie voor de toekomst,maar daar zal geen plaats voor zijn vrees ik.

November 2020 zullen de Amerikanen niet enkel hun toekomstige president kiezen, maar ook hun lokale vertegenwoordigers.

Ook de gevangenissen werden zwaar getroffen door de coronacrisis. Zoals in alle gemeenschapsstructuren is het risico op besmetting groot. De zopas besliste versoepelingen vormen een gevaar voor het personeel en de gedetineerden. Daarom hebben de vakbonden een stakingsaanzegging ingediend.

Op 27 september stemt de Zwitserse bevolking in een referendum over de aankoop van zo'n 40 nieuwe gevechtsvliegtuigen. "Nutteloos, duur en te vervuilend", aldus de tegenstanders van deze verspilling. Die zouden wel eens kunnen mobiliseren om dit project af te voeren. Ook in België, waar volgens een peiling van 2018 zes op tien mensen tegen de aankoop van F-35 jachtvliegtuigen zijn, is een democratisch debat waarbij de bevolking wordt betrokken noodzakelijk.

Te midden van de coronapandemie werd hij voorzitter van een van de grote vakbonden in ons land. Met een ongeziene economische crisis voor de deur wacht hem een zware taak. Enkele dagen voor de nationale actiedag in gemeenschappelijk vakbondsfront – de eerste na de lockdown – spraken we met Thierry Bodson.

De Liberty Group dook op uit het niets en werd in een paar jaar tijd een industriële reus. Overal in de wereld kocht hij fabrieken op. Die zijn nu in de handen van één man: Sanjeev Gupta. Duistere rekeningen en gebroken beloften: vertegenwoordigers van de werknemers luiden de alarmbel. Ze maken zich ernstig zorgen over de toekomst van de vestigingen.

Als het van het voorbereidend advies van het Europees Hof van Justitie afhangt, komt er binnenkort een zeer liberaal arres

De mensen in de zorg zitten erdoor. De voorbije zomer hadden ze nauwelijks de tijd om op adem te komen na die uitputtende eerste coronagolf. En tot vandaag blijft het wurgende personeelstekort bestaan. De woede is groot.
De mensen met een essentieel beroep, die onze samenleving doen draaien, verdienen tot een derde minder dan het gemiddelde loon. Na het applaus is het tijd om na te denken over de lonen van de vrouwen en mannen die tijdens de crisis in de frontlinie stonden.

“Een samenleving die groeit in rijkdom zonder de armoede te laten afnemen, moet verrot zijn tot in haar diepste kern.” PVDA-voorzitter Peter Mertens noteert dit citaat van Karl Marx in zijn jongste boek Ze zijn ons vergeten. Twee recente rapporten van Oxfam tonen aan hoe actueel deze uitspraak nog steeds is. De coronacrisis maakt de gapende kloof tussen arm en rijk nog veel dieper.

De zaak Chovanec is geen alleenstaand geval maar toont een dieperliggende probleem in de top van het staatsapparaat. Er zijn dringend nieuwe politiehervormingen en meer democratische controle op de politie nodig.