​De elite graait, grabbelt en grijpt als nooit tevoren

Foto stocklib, jukai5.
Foto stocklib, jukai5.
 

Commentaar toevoegen

Reacties

In het programma Tegenlicht van de Nederlandse omroepstichting VPRO vertelde een bankier eerder deze week dat zijn bank op een lening had ingeschreven met een interestopbrengst van 1,7% per jaar. De man vond dat maar minnetjes als rendement want daarvan kon hij amper zijn personeel betalen. Toch had hij een smile van oor tot oor toen hij verduidelijkte dat de werkelijke opbrengst 30% had bedragen dankzij de politiek van de ECB die systematisch leningen opkoopt en daardoor de prijzen de hoogte injaagt. Hij gaf toe dat door die politiek van de ECB het ingepompte geld enkel omloopt in de financiële sector en helemaal niet terecht komt in de reële economie en dus geen heropleving of arbeidsplaatsen schept. Zo hoort u het ook eens van een ander...
Ik was bijzonder teleurgesteld na de uitzending van het programma De Afspraak waarin Mr. Mertens, de schrijver van GRAAILAND, werd uitgenodigd om zijn boek voor te stellen. Het leek alsof men in dit programma enkel het proces wilden maken van de sterke opkomst van populistische partijen in Europa. Mr. Mertens kreeg mijn inziens niet de gelegenheid om de graaicultuur bij de top van Europa eens deftig aan te kaarten. Het leek wel of sommige dingen niet gezegd mochten worden want telkens weer werd Mr.Mertens onderbroken. De gevestigde orde lijkt bang te zijn dat deze uitspattingen het daglicht zouden zien.

“Liberalisme is vrijheid”, zo horen we vaak uit de mond van de verdedigers van deze stroming. Het voorbeeld van Chili laat echter zien, hoe een school van rechtse economen een dictatuur gebruikte om het neoliberalisme op te leggen.

Bij het chemisch bedrijf Ineos Phenol zijn alle werknemers van de productie al meer dan een week in staking. Ze pikken het niet dat de directie hun personeelsafgevaardigde Chris De Wachter heeft ontslagen. Ze pikken sowieso het gedrag van directeur Hugo Piot niet. Hij gedraagt zich als een echte Trump, zeggen ze.

Een historisch regeerakkoord tussen de sociaaldemocratische PSOE van Pedro Sánchez en Unidas Podemos (UP) van Pablo Iglesias leidde op 7 januari tot een nieuwe regering in Spanje, met de steun van Catalaanse en Baskische regionalisten. Na jaren van toenemende nationalistische spanningen kan het linkse Unidas Podemos de strijd tegen bezuinigingen weer op de agenda zetten.

Nadat ze eerste regeerde met extreemrechts zetten de conservatieven (ÖVP, Oostenrijkse Volkspartij) hun asociale beleid voort, nu met de groenen. Op het menu: lagere vennootschapsbelastingen, meer macht voor verhuurders versus huurders en een stevig migratiebeleid. Dit alles overgoten met een groen laagje vernis. Interview met journalist Benjamin Opratko.

Ralia is 50 jaar. Ze werkt al 26 jaar bij Sodexo, waar ze ook vakbondsafgevaardigde is. Bij de volgende sociale verkiezingen zal ze weer kandidaat zijn op de lijsten van het ACV. Een portret.

Tussen 11 mei en 24 mei 2020 kiezen 1,8 miljoen arbeiders en bedienden op hun bedrijf of kantoor hun afgevaardigden in ondernemingsraad en veiligheidscomité. De sociale verkiezingen vinden om de vier jaar plaats, volgend jaar in 7.000 bedrijven. Ze zijn een hoogtepunt voor de democratie.

De rechter had amper zijn vonnis voorgelezen, of er barstte een uitbundig applaus uit bij de vele milieu-activisten in de zaal. Twaalf jongeren hadden in november 2018 een dag de kantoren van de bank Crédit Suisse in Zwitersland bezet en daarvoor in eerste aanleg vrij zware geldboetes gekregen. Maar nu oordeelde de rechter anders: “Ik besluit dat hun actie noodzakelijk en proportioneel was.”

Een toename van het busvervoer met 85% in één jaar, minder autogebruik, minder asociaal gedrag en tevreden reizigers. Duinkerke toont dat beter en gratis openbaar vervoer wel degelijk werkt.

Parlementsleden die meer dan 11.000 euro per maand verdienen, een Europese Commissie die de multinationals op handen draagt … Welkom in de wondere wereld van de Europese Unie. Marc Botenga, europarlementslid voor de PVDA, leert die wereld van binnenuit kennen en deelt zijn eerste ervaringen met ons.

In april 2017 lanceerde de Kroatische regering een plan om de pensioenleeftijd van 65 naar 67 jaar op te trekken en de voorwaarden voor vervroegd pensioen te verstrengen. Het parlement keurde dat plan goed. Maar de werkende mensen niet en die dwongen de regering op haar stappen terug te keren. Het relaas van een succesverhaal.