Congo, kobalt en de grote mijnmultinationals

Het aandeel van de mijnsector in de Congolese economie is uitzonderlijk hoog. (Foto Raf Custers)
Het aandeel van de mijnsector in de Congolese economie is uitzonderlijk hoog. (Foto Raf Custers)
 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Dit uitstekend artikel trekt het scheefgegroeide perspectief dat klassiek door de media voor Congo wordt gebruikt, recht. Belangrijk nu de presidentsverkiezingen er aankomen, en ook als tegengewicht voor het lopende Canvas-programma Kinderen van de kolonie. Naar het zich laat aanzien, focust dit programma vooral op anekdotische verhalen van betrokkenen (wat zijn belang heeft), maar dreigt het in gebreke te blijven over de ware achtergronden van de lijdensweg van de Congolese natie. Fijn dat Solidair dit land weer in de focus plaatst op dit scharnierpunt in zijn geschiedenis en de historische rol van de vertrappelde en uitgebuite Congolezen die de rijkdom produceren op de voorgrond plaatst.
OK, nieuwe verkiezingen in Congo. Eindelijk, moesten gisteren al lang en eerlijk, rechtvaardig zijn verlopen..Kabila MOET weg. Geen probleem, Kabila weert alle tegenstand, lees oppositie en andere moeilijkheden, lees 'moeilijke' kandidaten, zij krijgen al GEEN kans. Wie krijgt WEL een, lees DE kans: een zeer nauwe vertrouweling van Kabila, hij moet en zal het worden, LEES: KABILA BLIJFT!!! Moeten wij ons nog in iets zorgen maken, of iets proberen te veranderen, lees VERBETEREN aan heel dat corrupte SYSTEEM, ach kom, u, ik, wij begrijpen het nu toch wel allemaal zeker, of niet? NB: Hier in ons eigen achtertuintje dat België heet is het toch niet anders, kijk maar naar wat zich de laatste weken nu weer afspeelt...allemaal gesjoemel, cooruptie, spelletjes om geld, macht, status en prestige, en voor wie, voor wat, waarom, wanneer, niemand die het nog juist weet...maar mede daarmee blijft België natuurlijk de hoofdschuldige in heel dat triestige verleden en heden van Congo, nee geen verontschuldigingen, dat nooit!!! Excusez nous cher Congolais, we zullen het goedmaken, echt diepe verontschuldigingen en de grootste schaamte voor al wat we jullie aan- en misdeden in het verleden!!!Mooi landje hoor, België...c'est du jamais vue !!! Trek er de stekker maar uit, out go the lights, slaapwel!
Sorry, nog iet vergeten: 'Belgiê', RIJK land op zijn minst mede dankzij Congo, ARME MENTALITEIT. Lees 'klein België': letterlijk en figuurlijk. Danku 'koningshuis'...nee geen oprechte verontschuldigingen.... en we gaan het nooit meer goedmaken en al zeker niet rechtzetten...Sorry, weet je wel..

Het rommelt in de Duitse luchthavens. In alle grote luchthavens werd op 15 januari gestaakt met als inzet de loononderhandelingen voor de ongteveer 23.000 werknemers. De vakbond ver.di eist 20 euro per uur. Vooral de veiligheidsagenten die de passagiers, de vracht en de bagage controleren verdienen vandaag een stuk minder. Het artikel hieronder komt van de website van de vakbond ver.di.

In Frankrijk en België groeit de beweging  van de gele hesjes. De Franse president Emmanuel Macron probeert sinds midden november en het begin van de beweging tijd te winnen. Het jongste voorbeeld: een groot „nationaal debat” dat een anwtoord zou bieden op de verzuchtingen van de woedende werkers. Maar de gele hesjes trappen ook deze keer niet in de val.

In de volgende regering wil de N-VA absoluut de minister van Onderwijs leveren. Die moet dan een hervorming doorvoeren die ons wegleidt van het emanciperend onderwijs dat gelijkheid nastreeft.

Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.

Nora García Nieves was een van de voortreksters van de historische vrouwenstaking van 8 maart 2018 in Spanje. In september bracht ze op ManiFiesta het succesverhaal van de staking. De Spaanse vrouwen inspireren ook ons om van 8 maart een echte strijddag voor vrouwenrechten te maken.

Op 1 januari vierden de Cubanen feest. Zestig jaar geleden verdreven ze dictator Batista. Deze keer vierden ze de revolutie temidden een belangrijke bevraging, want Cuba is klaar voor een nieuwe grondwet en elke Cubaan kan eraan meewerken.

Wat onmogelijk leek, kregen de fastfoodwerkers, gezondheidswerkers, schoonmakers en leraars voor mekaar. In de staten Californië en New York wordt het wettelijk minimumuurloon alvast verdubbeld van 7,25 dollar naar 15 dollar. Vakbondsman Nicholas Allen vertelt over die inspirerende strijd.