Bij het overlijden van Jan Cap

Thema's
PVDA

Commentaar toevoegen

Reacties

In mijn exemplaar van zijn boek schreef Jan Cap volgende boodschap " Dank aan allen die mijn wegen hebben gekruist, De strijd zal zich herhalen en herhalen. Ons wacht nog een grote taak." Hij werd op schandelijke wijze uit zijn vakbond gezet. Nooit eerherstel gekregen. Het was een man van bevlogen woorden. Eis niet alleen het brood, maar eis de hele bakkerij! Nooit vergeten!
Vaarwel Kameraad Jan Cap. Jammer dat er weinigen waren en zijn zoals jij. Echte syndicalisten zullen je nooit vergeten. Jouw naam wordt met rode letters gedrukt in de syndikale geschiedenisboeken, jij leeft voor altijd verder in de harten van werkenden, werklozen, zieken en gepensioneerden in hun strijd tegen elke vorm van sociaal onrecht.
Het boek " In naam van mijn klasse", was een inspiratiebron voor mijn syndicaal werk en niet alleen daar. Zo heb ik het vernoemd in een gepubliceerde lezersbrief (augustus 1988) in "De Morgen" Jan was een voorbeeld als syndicalist en zeker ook als mens. Hij verdiend een standbeeld.. Mijn oprechte deelneming voor de nabestaande.

November 2020 zullen de Amerikanen niet enkel hun toekomstige president kiezen, maar ook hun lokale vertegenwoordigers.

Ook de gevangenissen werden zwaar getroffen door de coronacrisis. Zoals in alle gemeenschapsstructuren is het risico op besmetting groot. De zopas besliste versoepelingen vormen een gevaar voor het personeel en de gedetineerden. Daarom hebben de vakbonden een stakingsaanzegging ingediend.

Op 27 september stemt de Zwitserse bevolking in een referendum over de aankoop van zo'n 40 nieuwe gevechtsvliegtuigen. "Nutteloos, duur en te vervuilend", aldus de tegenstanders van deze verspilling. Die zouden wel eens kunnen mobiliseren om dit project af te voeren. Ook in België, waar volgens een peiling van 2018 zes op tien mensen tegen de aankoop van F-35 jachtvliegtuigen zijn, is een democratisch debat waarbij de bevolking wordt betrokken noodzakelijk.

Te midden van de coronapandemie werd hij voorzitter van een van de grote vakbonden in ons land. Met een ongeziene economische crisis voor de deur wacht hem een zware taak. Enkele dagen voor de nationale actiedag in gemeenschappelijk vakbondsfront – de eerste na de lockdown – spraken we met Thierry Bodson.

De Liberty Group dook op uit het niets en werd in een paar jaar tijd een industriële reus. Overal in de wereld kocht hij fabrieken op. Die zijn nu in de handen van één man: Sanjeev Gupta. Duistere rekeningen en gebroken beloften: vertegenwoordigers van de werknemers luiden de alarmbel. Ze maken zich ernstig zorgen over de toekomst van de vestigingen.

Als het van het voorbereidend advies van het Europees Hof van Justitie afhangt, komt er binnenkort een zeer liberaal arres

De mensen in de zorg zitten erdoor. De voorbije zomer hadden ze nauwelijks de tijd om op adem te komen na die uitputtende eerste coronagolf. En tot vandaag blijft het wurgende personeelstekort bestaan. De woede is groot.
De mensen met een essentieel beroep, die onze samenleving doen draaien, verdienen tot een derde minder dan het gemiddelde loon. Na het applaus is het tijd om na te denken over de lonen van de vrouwen en mannen die tijdens de crisis in de frontlinie stonden.

“Een samenleving die groeit in rijkdom zonder de armoede te laten afnemen, moet verrot zijn tot in haar diepste kern.” PVDA-voorzitter Peter Mertens noteert dit citaat van Karl Marx in zijn jongste boek Ze zijn ons vergeten. Twee recente rapporten van Oxfam tonen aan hoe actueel deze uitspraak nog steeds is. De coronacrisis maakt de gapende kloof tussen arm en rijk nog veel dieper.

De zaak Chovanec is geen alleenstaand geval maar toont een dieperliggende probleem in de top van het staatsapparaat. Er zijn dringend nieuwe politiehervormingen en meer democratische controle op de politie nodig.